Geklee en gereed (Dressed and Ready)

March 31, 2025

Luk. 12:35-53: “Laat julle heupe omgord wees en julle lampe aan die brand. En julle moet wees soos mense wat op hulle heer wag wanneer hy van die bruilof terugkom, sodat hulle dadelik vir hom kan oopmaak as hy kom en aanklop. Gelukkig is daardie diensknegte vir wie die heer wakker sal vind as hy kom. Voorwaar Ek sê vir julle, hy sal hom omgord en hulle aan tafel laat gaan en hulle kom bedien. En as hy in die tweede of in die derde nagwaak kom, en dit so vind gelukkig is daardie diensknegte.


Maar weet dit: as die huisheer geweet het in watter uur die dief sou kom, sou hy gewaak het en nie in sy huis laat inbreek het nie. Julle moet dan ook gereed wees, omdat die Seun van die mens kom op 'n uur dat julle dit nie verwag nie. Toe sê Petrus vir Hom: Here, vertel U hierdie gelykenis vir ons of ook vir almal? En die Here antwoord: Wie is dan die getroue en verstandige bestuurder wat die heer oor sy diensvolk sal aanstel om hulle rantsoen op tyd te gee? Gelukkig is daardie dienskneg vir wie sy heer, as hy kom, só besig sal vind. Waarlik, Ek sê vir julle, hy sal hom oor al sy besittings aanstel.


Maar as daardie dienskneg in sy hart sê: My heer talm om te kom, en hy die diensknegte en diensmaagde begin slaan, en begin eet en drink en dronk word, dan sal die heer van daardie dienskneg kom op 'n dag dat hy dit nie verwag nie, en op 'n uur dat hy dit nie weet nie, en sal hom pynig en hom 'n deelgenoot maak van die ontroues. En daardie dienskneg wat die wil van sy heer geken het en nie klaargemaak of volgens sy wil gedoen het nie, sal met baie slae geslaan word; maar hy wat nie geweet het nie en gedoen het wat slae verdien, sal met min slae geslaan word. En elkeen aan wie veel gegee is, van hom sal veel gevorder word; en aan wie hulle veel toevertrou het, van hom sal hulle oorvloediger eis.


Ek het gekom om vuur op die aarde te werp, en hoe wens Ek dat dit al aangesteek was! Maar Ek het 'n doop om mee gedoop te word, en hoe benoud word Ek totdat dit volbring is! Dink julle dat Ek gekom het om vrede op die aarde te gee? Nee, sê Ek vir julle, maar eerder verdeeldheid. Want van nou af sal daar vyf in een huis verdeeld wees, drie teen twee en twee teen drie. Die vader sal verdeeld wees teen die seun en die seun teen die vader, die moeder teen die dogter en die dogter teen die moeder, die skoonmoeder teen haar skoondogter en die skoondogter teen haar skoonmoeder.”


Die Olyfberg Rede is die kern van wat Jesus sê wat in die laaste dae gaan gebeur voor Sy tweede koms. Hy praat van Sy terugkeer, die Parousia, die Tweede Koms in die Olyfberg Rede. Ons het ’n beknopte weergawe in Markus 13 maar die mees uitgebreide weergawe is wat ons lees in Mattheus 24 en 25.


Lukas is ’n bietjie anders. Lukas is ’n Sirofenisiese bekeerling in Judaïsme wat skryf is vir ’n Heidense leserskring; en hy omskep die Olyfberg Rede. Hy deel nie daarmee net in een plek nie, hy deel met die Olyfberg Rede in vier verskillende plekke. Dit is dieselfde leer van Jesus, dieselfde woorde van Jesus, maar hy verander die formaat. Mattheus se Evangelie, soos Johannes se evangelie is meer Hebrais, hulle is eerstens geskryf vir ’n Joodse leserskring. Lukas is anders, dit is geskryf aan ’n Grieks Romeinse leserskring.


In Lukas is daar Joodse materiaal wat jy nie in Mattheus of in Johannes sal kry nie, maar, dit is net omdat hy dinge aan die Heidense moet verduidelik terwyl die Jode dit alreeds weet. Wanneer jy Joodse materiaal in Lukas kry dan is dit iets wat hy aan die Heidene wil verduidelik, dinge wat die Jode alreeds weet. Een voorbeeld is in Lukas 21:24, waar Jesus sê:---“ en Jerusalem sal vertrap word deur die nasies totdat die tye van die nasies vervul is.” Die Jode weet daarvan uit die Boek Daniël maar hy moes dit spesifiek vir die Heidene sê.  Alhoewel, ons kan dit op so ’n manier verstaan.


    Mattheus is ’n fanatiek wanneer hy ’n tema ontwikkel; Lukas is omvattend. Hy skryf dit op ’n manier vir die Griekse mentaliteit waar dit ’n liniêre wêreld visie is, ’n liniêre vorm van rasionalisme, ’n baie logiese, liniêre benadering van geskiedenis. Dit is ’n formaat aanpassing; maar dieselfde leer, ons kyk na Lukas se weergawe van die idee om geklee en gereed te wees.


Een verwysing hier is in 1 Pet. 1:13:


“Daarom, omgord die lendene van julle verstand, wees nugter en hoop volkome op die genade wat julle deel word by die openbaring van Jesus Christus.”


Onthou, wanneer daar gepraat word van Jesus Christus dan is dit altyd Hy wat na die aarde toe gekom het, en wanneer dit Christus Jesus is, dan is Jesus in die ewigheid. Wanneer die Messiaanse titel Christus Jesus eerste geplaas word dan is dit Jesus in die ewigheid. Dit kom direk ooreen met Seun van God en Seun van Mens. In die ewigheid is Jesus die Seun van God, maar waar daar gepraat word van Hom wat aarde toe gekom het dan is dit die Seun van Mens in ‘n menslike Gestalte en nooit as die Seun van God nie.


Jesus sal fisies en letterlik kom. “Daarom omgord die lendene van julle verstand.” Wees gereed om iets te doen. Een van die slegste dinge wat in die laaste dae kan gebeur is ’n bunker mentaliteit. Jesus vergelyk dit met die ontsnapping van Noag en sy familie in die ark. Totdat God nie met Sy eie hand die ark se deur toegemaak het nie moet ons aangaan en onsself voorberei om mense te waarsku. Ons gaan sit en sê: “Dit is dit, die wêreld se tyd is verby, die afval is met ons, die Antichris gaan kom, kom ons gaan kruip weg in ‘n bunker en wag daar vir die Here om te kom.” Dit is nie wat Jesus geleer het nie, daar is altyd ‘n aksie. Ons is veronderstel om te reageer op Bybelse profesie, ons is veronderstel om die kennis wat ons daarvan het in aksie te stel om mense te waarsku dat Hy gaan kom en dat ons voorbereid moet wees vir Sy koms.


Maar kyk wat sê Petrus, hy sê iets wat Jesus ook van gepraat het. Die woord in Grieks is sobrizo, om nugter te wees, bedaard. Dit is ‘n herhaaldelike tema in die Skrifte wat te doen het met die koms van Christus, nugterheid, sobrizo in Grieks. Ons sal terugkom hierna.


“Wees geklee en gereed en hou jou lamp aan die brand.” Hier in Lukas se evangelie stel hy dit in ’n Griekse term sodat die Grieke dit kultuurlik kan verstaan. Die man gaan weg na die bruilof en kom terug van die bruilof af, terwyl in Mattheus kom die meester vir die bruilof. Hy gebruik dieselfde taal maar hy stel dit op ’n manier dat die Grieke dit ook kan verstaan. Hy kom na hierdie bruilof fees, hy klop aan die deur en hy wil inkom. Hy verduidelik dit net eenvoudiger vir die Grieke soos wat Mattheus 25 dit meer breedvoerig verduidelik.


Mat. 25:1-12:1 “Dan sal die koninkryk van die hemele wees soos tien maagde wat hulle lampe geneem en uitgegaan het om die bruidegom te ontmoet. En vyf van hulle was verstandig en vyf dwaas. En toe die wat dwaas was, hul lampe neem, het hulle geen olie met hulle saamgeneem nie. Maar die verstandiges het olie in hulle kanne saam met hul lampe geneem. En terwyl die bruidegom talm om te kom, het hulle almal vaak geword en aan die slaap geraak. En middernag was daar 'n geroep: Daar kom die bruidegom; gaan uit hom tegemoet!


 


Toe staan al daardie maagde op en maak hulle lampe gereed. En die wat dwaas was, sê aan die verstandiges: Gee vir ons van julle olie, want ons lampe gaan uit. Maar die verstandiges antwoord en sê: Miskien sal daar nie genoeg wees vir ons en vir julle nie. Maar gaan liewer na die verkopers en koop vir julleself. En onderwyl hulle gaan om te koop, het die bruidegom gekom. En die wat gereed was, het saam met hom ingegaan na die bruilof, en die deur is gesluit. Later kom toe die ander maagde ook en sê: Meneer, meneer, maak vir ons oop! Maar hy antwoord en sê: Voorwaar ek sê vir julle, ek ken julle nie.”  Lukas vat hierdie hele gelykenis en verklein dit na een vers, hy skryf aan ‘n nie -Joodse leserskring. Hy klop, maak die deur oop vir die bruilof gaste en hulle is nie daar nie en hy waarsku hulle om olie in hulle lampe te hou.  Kom ons verstaan wat leer Jesus in die Lyding verhale. Die Here neem altyd die Machzor, die Joodse feeste liturgie, die Machzor.


     Daar is twee soorte Joodse liturgie (Voorgeskrewe gebede en liedere); die siddur vir Sabbat is die normale een, om in orde te stel; dit is die normale Joodse liturgie. Maar vir ’n heilige dag, iets soos die Pasga, het jy ’n Machzor met ‘n stel rituele. In die laaste week van Sy lewe, die Lydings Week, soos wat die Christene dit noem, het Jesus herhaaldelik na Ou Testamentiese Skrifte verwys wat in die Machzor gevind word, wat vandag nog in die Tempel en in sinagoges gedurende daardie week- Hag ha Mazot- en die week voor dit gebruik word.


Op Palm Sondag, was dit die Halel Raba: Psalm 113 tot 118: Baruch haba b’sheim Adonai, beirachnuchem mibeit Adonai. Hodu l’Adonai ki tov, ki l’olam chasdo.  “Geseënd is Hy wat kom in die Naam van die Here.” Dit word vandag nog in die sinagoges in die Machzor vir die Pasga gelees. Jesus het altyd dit wat gelees was geneem en dit Messiaans op Homself van toepassing gemaak. Wel, wat het hulle in die sinagoge op hierdie Saterdag, die Sabbat van Hag ha Mazot gelees? Die volgende Saterdag na Mattheus 25, het hulle Šîr HašŠîrîm, megillah Šîr HašŠîrîm, die Hooglied van Salomo- gelees, en tot vandag toe word dit nog in die sinagoges gelees.


Om die idee van die bruidegom te verstaan moet ons na die Hooglied van Salomo hoofstuk 3 gaan kyk. Ons weet uit die teks van Hooglied wat die bruid sing en wat die bruidegom sing, geslagtelik. Ons weet ook wat die getuienisse van die romanse is uit die getal, die sabaoth ta shemayim,  letterlik “die Gasheer van die Leërmag van die hemel.” Ons weet uit die Hebreeuse teks uit die geslag en uit die getal wat Salomo sing en wat Shulamite sing en wat die getuienisse van die verhouding sing. Hierdie romanse tussen Salomo en Sulamietise is ’n allegorie van die Messias se verhouding met Sy bruid.


Hooglied van Salomo: 3:1-5:-


“Op my bed snags [In Hebreeus is dit vroulik]


   “Het ek gesoek na my sielsbeminde,


    Ek het na hom gesoek, maar hom nie gevind nie.


    Ek wil dan opstaan en in die stad rondgaan,


    In die strate en op die pleine wil ek na my sielsbeminde soek;


    Ek het na hom gesoek, maar hom nie gevind nie.


    Die wagte wat in die stad rondgaan, het my aangetref.


    Het julle my sielsbeminde nie gesien nie?


    Skaars het ek van hulle af verder gegaan,


    Of ek het my sielsbeminde gevind;


    Ek het hom vasgehou en hom nie gelos,


    Voordat ek hom gebring het in die huis van my moeder,


    En in die binnekamer van haar wat my gebaar het nie.


    Ek besweer julle, dogters van Jerusalem,


    By die gemsbokke of by die takbokke van die veld,


    Om nie die liefde wakker te maak of op te wek,


    Voordat dit die liefde behaag nie.”


Hooglied van Salomo draai om twee drome. Die Hooglied wat in die week gelees was toe Jesus die boodskap van die olie, die lampe en die bruidegom gebring het, draai om twee drome. Die eerste is in hoofstuk 3: Sy verwag dat die bruidegom moet kom, in groot afwagting kyk sy uit vir hom, sy wag vir hom om te kom en toe hy kom was sy gereed om saam met hom te gaan. In Hooglied is dit haar beste droom wat waar geword het.


Sy is daar, hy kom, sy is gereed en sy gaan. Dit is die eerste droom. In die volgende hoofstuk sien ons iets anders.


           Hooglied 4:6--


    Totdat die aandwind waai,


    Een die skaduwees vlug,


    Sal ek gaan na die mirreberg,


    En na die wierookheuwel.


   Met Jesus se geboorte het die Magi Mirre gebring omdat Hy gesalf sou word vir ’n begrafnis. Goud, omdat Hy ’n Koning is, wierook omdat Hy die aanvaarbare offer sou bring, maar mirre is omdat Hy sou sterf. Die bruidegom gaan na die mirre berg, na die wierook hoogte om vir die bruid te sterf. Hy is gesalf vir ’n begrafnis en Hy gaan die aanvaarbare offer bring; dit is wat in hoofstuk vier gebeur.


Nou, let op die herhaling van woorde in die Hooglied. “Om nie die liefde wakker te maak of op te wek voordat dit die liefde behaag nie.” Nou, ons wag nie vir Jesus om terug te keer nie, Hy wag vir die bruid om gereed te wees. Lukas praat van “wanneer die oes gereed is dan volg die maaiers.”


Toe Jesus op die aarde was het Hy nie geweet wanneer hierdie dag sou kom nie, net die Vader het geweet. Maar nou, in die ewigheid, weet Hy. Dit is wanneer die graan gereed is. God weet alles, ook die toekoms, maar relatief tot ons is dit veranderbare. Ons kan letterlik Sy koms verhaas deur om gereed te wees vir Hom, om mense na Christus toe te lei, om dissipels te maak. Petrus sê ons kan Sy koms verhaas wanneer die oes dit toelaat. “Moenie my liefde opwek voordat my bruid gereed is nie.”


Bykans alle misleiding, elke leuen van die duiwel wat vandag op die Westerse kerkwêreld gerig is, is ontwerp om ons te mislei sodat ons op hierdie wêreld moet vertrou in plaas van op die koms van Christus. Koninkryk Nou, (Kingdom Now) teologie en Post Millennialisme se vertroue is op hierdie wêreld.


Glo dit, gryp dit, noem dit en eis dit, die Geloof in geloof wêreld se vertroue is op hierdie wêreld.


Dan is daar die sogenaamde ‘Peace Plan,’ vertrou op hierdie wêreld. Elke leuen wat op die kerk gerig word is ontwerp om ons op hierdie wêreld te laat vertrou in plaas daarvan om uit die wêreld gered te kan word.


Nou, ons is geroep om die sout en die lig te wees, dit is sekerlik ‘n getuie en ‘n getuienis. Maar die wêreld is in die mag van die bose, ons is nie geroep om daarop te vertrou nie. Elke leuen en misleiding is vandag op ons gerig om ons sovêr te kry om op hierdie wêreld te vertrou in plaas van op die koms van Jesus. “Moenie my geliefde opwek totdat sy gereed is nie.” In hoofstuk drie is sy geklee en gereed om te gaan.


Kom ons kyk na die volgende droom. Weereens is dit die bruidegom; die Hebreeuse teks is manlik.


Hooglied van Salomo 5:1-8:


“Ek het in my tuin gekom, my susterbruid, ek het my mirre met my balsem gepluk, ek het geëet van my heuningkoek met my heuning, ek het gedrink my wyn met my melk; eet, vriende, drink en word dronk, bemindes.


Ek het geslaap, maar my hart het gewaak. Hoor, my beminde klop: Maak vir my oop, my suster, my vriendin, my duif, my volmaakte! Want my hoof is vol dou, my haarlokke vol nagdruppels.


Ek het my kleed uitgetrek, hoe kan ek dit weer aantrek? Ek het my voete gewas, hoe kan ek dit weer vuil maak?


My beminde het sy hand deur die deuropening gesteek; toe het my binneste oor hom in beroering gekom; ek het opgestaan om vir my beminde oop te maak, terwyl my hande drup van mirre en my vingers van vloeiende mirre op die handvatsels van die grendel.


    Ek het vir my beminde oopgemaak, maar my beminde het weggedraai, verbygegaan; ek het my besinning verloor toe hy gespreek het; ek het na hom gesoek, maar hom nie gevind nie; ek het na hom geroep, maar hy het my nie geantwoord nie.


Die wagte (die polisie) wat in die stad rondgaan, het my aangetref; hulle het my geslaan, my gewond; die wagte by die mure het my mantel van my afgeneem. Ek besweer julle, dogters van Jerusalem, as julle my beminde vind, wat sal julle hom vertel? Dat ek krank is van liefde.”


Hy kom maar sy is nie geklee en gereed nie. Sy is in die bed van vlees soos wat Jesaja 28-29 teen waarsku.


Nie nou nie, moenie nou kom nie. Nou, Lukas sê (12:35)  “Laat julle heupe omgord wees en julle lampe aan die brand.” Hy verklein die hele gedeelte na net een vers, 35, wees geklee en gereed met julle lampe.


Die tweede keer wat die bruidegom kom, met die tweede droom, is sy nie gekleed nie. Dit is nag maar sy is nie gereed nie; dit word haar slegste nagmerrie. Let op, haar hande is vol mirre. Sy is gesalf vir ‘n begrafnis en dan begin die wagters haar slaan. Die wat nie weggeraap is nie gaan nie ‘n baie aangename tyd belewe as die bruidegom nie vir hulle kom nie.


Wyse en dwaase maagde, daar gaan kerke, Christene, wees wat gereed gaan wees vir Jesus se koms, en daar gaan die wees wat nie gereed gaan wees nie. Maar let op, teoreties verwag die hele Christendom dat die bruidegom, Jesus gaan kom, die Parousia- die wederkoms van Christus. Hulle verwag Hom teoreties, ten minste as ‘n saak van dogma maar dit is nie ‘n waarheid volgens die manier waarop hulle lewe nie, dit is nie wat hulle voorsien nie. Dit is hulle slegte nagmerrie. Wanneer Jesus kom gaan dit óf ons beste droom wees wat waar geword het óf ons slegste nagmerrie, die een of die ander. Dit is wat Hy in die Olyberg Rede vir ons wil leer. Met Sy koms gaan dit ons beste droom of ons slegste nagmerrie wees. In hoofstuk 3 is sy geklee en gereed.


Toe Adam en Eva gesondig het, het die Here in die tuin ingekom—hulle was naak. Hulle het hulleself met blare bedek; Hy bedek hulle met die bloed versoening, die velle van diere. Oor die vyeblare in Openbaring lees ons van die genesing van die nasies deur die blare van die vyeboom. Vyeblare is beelde van goeie werke.


Ongeredde mense sal altyd probeer om hulle naaktheid met hulle goeie werke weg te steek. Hulle sal altyd probeer om hulleself te regverdig met goeie werke.


Ja, ons gee om vir die armes en die siekes; maar al ons geregtighede is soos 'n besoedelde kleed. (Jes. 64:6) Daar moet ’n bloed versoening wees. Die kleed van geregtigheid moet daar wees. Pasop vir ’n sosiale evangelie.... ons moet werk vir vrede, ons moet omgee vir die siekes, ons moet omsien na die armes, maar Christene doen hierdie dinge omdat hulle gered is en nie om gered te word nie.


In ons bediening het ons kinderhuise in Afrika vir VIGS babas. Ons doen dit nie om gered te word nie, maar omdat ons gered is. Dit is die geregtigheid van Jesus in ons en deur ons, dit is nie ons geregtigheid nie. As dit net ons is wat dit doen dan sou dit vyeblare gewees het. Vyeblare is nie goed genoeg nie; jy moet geklee en gereed wees om te kan gaan. Wanneer die Here kom sal Hy jou of geklee of naak vind, die vyeblare het nie die eerste keer gewerk nie, dit gaan nooit werk nie. Die getroue bruid is gereed soos ‘n getroue kerk. Dit is die Joodse agtergrond waarvan Jesus gepraat het. Maar dan praat Hy in Lukas en in Mattheus van olie in die lampe.


Psalm 119:105: “U Woord is ‘n lamp vir my voete en ‘lig op my pad.”


In Bybelse tipologie tipifiseer verskillende vloeistowwe die Heilige Gees in verskillende aspekte van Sy Persoon en bediening. Mayim chayim, lewende water is die uitgestorte Heilige Gees. Nuwe wyn is die Heilige Gees in aanbidding, maar shemen zayit, olyf olie wat in die lampe gebruik word is in die Skrifte die verligting van die Heilige Gees.


    Daar is ‘n baie groot voordeel om Grieks en Hebreeus en literêre kritisisme te ken, maar ‘n intellektuele kennis van die Skrifte, alhoewel God dit kan gebruik, sal nooit genoeg wees om te verduidelik wat dit werklik beteken nie. Iemand met geen opleiding in Grieks en Hebreeus kan deur die Heilige Gees verlig word om dit te verstaan. Daar is geen tekort aan mense met ‘n Ph.D. van die -Yale Divinity School- wat nie eers weergebore is nie wat Griekse woorde kan ontleed.


Ek skryf nie teologiese opleiding af nie, ek sê net, dit is die verligting van die Heilige Gees wat saak maak.


Nou, wanneer iemand wat teologiese opleiding gehad het gered word dat is dit iets anders. Jesus sê: “Daarom is elke skrifgeleerde wat 'n leerling geword het in die koninkryk van die hemele, soos 'n huisheer wat uit sy skat nuwe en ou dinge te voorskyn bring.” (Mat. 13:52)


Wanneer iemand met ‘n teologiese opleiding weergebore word en hy word ’n dissipel van Jesus dan kan so ‘n persoon deur God gebruik word. Dit is waarom Petrus in sy Briewe na Paulus toe gegaan het om die moeilike dinge te hanteer, hy was ‘n rabbi uit die skool van Hilel.


Akademiese kwalifikasies op sig self sal nie die Woord van God verlig nie, dit moet iemand wees wat olie in sy lamp het. Jehovah se Getuies het almal Bybels by hulle as hulle aan jou deur klop, maar daar is nie olie in hulle lampe nie, die feit is dit is ‘n gebreekte lamp. As jy ‘n Message, die Boodskap lees kry vir jou ‘n goeie Bybel vertaling, ‘n goeie lamp. Daar is geen getrouheid teenoor die oorspronklike Grieks en Hebreeuse teks in hierdie boeke nie.


Hulle sou olie moes hê voordat die bruidegom kom, hulle het olie nodig om mee te begin. Maar iets het gebeur. In ‘n tyd wat ons al dieper in die Woord van die Here behoort te gegaan het, het toegewyde Bybel studie al meer en meer agteruit begin gaan. Sekere dinge is aan ons vertel, daar is vir Daniël gesê om hierdie dinge te verseël tot met die einde wanneer die Heilige Gees hierdie geheimenisse sal openbaar. Dinge in Esegiël, Sagaria, Daniël en Openbaring sal in plek begin kom maar ons sal hierdie dinge nie ten volle verstaan voor die regte tyd nie, hoe nader ons aan die wederkoms van Christus kom, hoe duideliker sal dinge word.


Wees versigtig vir mense wat deur dinge soos kaarte vir jou wil wys hoe dinge gaan gebeur. Hoe nader ons kom aan die terugkeer van Christus hoe duideliker gaan dinge begin word. Jesus se Eerste koms is soos Sy Tweede koms. Byvoorbeeld, die Wet is ‘n skaduwee, maar jy kan God nie deur die Wet van Moses ken nie. Die Wet van God kan jou dinge oor God leer as jy dinge van God uit die Ou Testament geweet het, maar dit is net deurom Jesus te ken dat ons God kan ken. Met die Wet kan jy dinge oor God weet, maar wanneer Jesus kom dan kan jy God ken. Jehovah sal redding bring deur sy regter hand. Die Wet is ‘n skaduwee. Hoe nader die Jode aan die eerste koms van Christus beweeg hoe duideliker word die definisie; die apostels het Jesus herken, Maria en Martha kon Hom herken. Let op die hoëpriester wou dit nie doen nie, dit sal weer so wees—hoe nader ons aan die koms van Jesus kom hoe duideliker word die definisie as jy olie in jou lamp het.


Toe ek tot redding gekom het vroeg in 70’s toe Calvary Chapels begin het, was daar baie mense wat boeke gelees het oor die koms van Jesus. Van hierdie boeke was goed ander nie; “Late Great Planet Earth,” ens. Maar baie mense het daaroor gepraat, gedink, gebid en boeke oor dit gelees. Nou 35+ jaar nader aan Jesus se koms is daar baie minder belangstelling oor die wederkoms van Jesus.


Die “doel gedrewe” mense sê: “Vergeet profesie, dit is ‘n misleiding.” Dit is wat hulle verkondig, Jesus sê: “Pas op, waak en bid, want julle weet nie wanneer die tyd daar is nie.” (Mark 13:33).


Ek was by Calvary Chapel met ‘n herder  vergadering toe hoor ek iemand sê- “Ek weet nie van julle manne nie, hoekom verkondig julle nog profesie?” Wel Jesus het gesê as mense nie olie in hulle lampe het nie dan sal hulle ook nie gereed wees as die bruidegom kom nie, hulle sal die Skrifte nie verstaan nie.


    Hoekom raak mense betrokke in Vervangings Teologie? Hulle het nie olie n hulle lampe nie. Hoekom ken mense nie die verskil tussen die Ekumeniese Beweging en die eenheid van die Gees nie? Daar is nie olie in hulle lampe nie. Hulle het ‘n Bybel maar daar is nie olie in nie, die lig van die Heilige Gees is nie daar nie.


Jesus sê wanneer ons hierdie dinge sien gebeur… Diegene wat olie het sal dit sien gebeur. Ons moet besef ons het olie nodig om in die nag te kan sien.


‘Nag’ is die mees algemene metafoor in Bybelse tipologie vir die groot donkerte wat gaan kom aan die einde van die wêreld met die Groot Verdrukking. Dinge raak progressief al donkerder.


“Wagters, wagters hoe vêr is die nag? Gaan Hy kom in die tweede nagwaak of met die derde? Werk terwyl nog die lig het, en Ek sal kom wanneer niemand kan werk nie. Hy kom soos ‘n dief in die nag.”


In Hooglied kom die bruidegom vir sy bruid in die nag. In Mattheus 25 kom hy in die nag. Dinge word al donkerder, hoe donkerder dinge word hoe meer olie het jy nodig vir die lamp.


Kom ons gaan terug na die dae van Eli die hoë priester. Die lamp het al flikkerend dood gegaan. Eli die priester se seuns was korrupte geestelike leiers. Vandag in die Westerse wêreld is dit weer so. Onthou jy die seuns van Levi? Hulle was net daar vir die geld. Hulle was seks wolwe en die lamp het al flikkerend dood gegaan. In die Laaste Dae gaan dit weer gebeur, die getroues gaan olie in hulle lampe hê, hulle sal in staat wees om te kan sien wanneer dit begin donker word.


Terwyl die getroue maagde olie gaan haal het, het die ander geslaap. “Vergeet profesie…vir wat bestudeer jy dit, dit is ‘n mors van tyd!” Daar gaan ‘n tyd kom wat hulle gaan besef hulle is verkeerd. Die dwase maagde gaan naarstigtelik rond skarrel om die olie te kry maar dit gaan te laat wees. Hulle gaan mislei word, en die feit is hule is alreeds mislei. Ou Pinkster was reg, “Gee my olie in my lamp en hou dit brandend.” Hulle was reg! Ongelukkig was dit die ou Pinkster geslag. Die nuwer geslag het die lamp laat doodgaan. In Lukas 12 waarsku Jesus ons oor hierdie dinge; kom Hy met die tweede waak of met die derde? Hy kom soos ‘n dief in die nag-- en al hierdie dinge. Hy waarsku oor die idee van die dienskneg wat goeie voedsel op die regte tyd moet kry.


Sal hy goeie voedsel op die regte tyd kry of sal hy sê- “My Meester talm om te kom,” Hulle gaan op ‘n gefuif en slaan hulle mede slawe? Jesus waarsku spesifiek oor twee dinge wat met die leierskap in die laaste dae gaan gebeur. Daar sal getroue diensknegte wees wat goeie voedsel op die regte tyd sal gee. Wanneer hierdie wêreldgebeure in die Midde- Ooste begin ontvou ens. Dan sal daar diegene wees wat sal sê: “Kom ons kyk gou na Esegiël 38 of 39 en na Daniel 12.”  Ander sal sê: “Profesie, dis ‘n mors van tyd, ons het dit nie nodig nie.”


Maar waarin raak hulle betrokke?


Dronkenskap en aanranding van hulle mede diensknegte, dieselfde as in Mat. 24. Dronkenskap in plaas van nugterheid. Ons word herhaaldelik teen dit gewaarsku. ‘n Paar jaar terug was daar mense wat gesê het hulle gaan vir ‘n herlewing wat gebaseer sou wees op dronk in die Heilige Gees. Baie mense het op vliegtuie gespring na Toronto, Kanada, Florida. Ek het dit op videos gesien. Hulle het geval asof hulle werklik dronk was en hulle het gesê dit was die Heilige Gees, ten spyte van die feit dat die Woord van die Here sê die vrugte van die Gees is selfbeheersing, om nugter te wees.


Hulle sê: “Nee ons is buite beheer, dit moet God wees, ons is dronk in die Gees.” En hulle sing die koortjie "Drinking at Joel's Place.” Wel, van watter Joel het hulle gepraat? Hulle praat van die uitstorting van die Gees in Joel. “Ons drink by Joel se kroeg.” Dit was n man uit Suid Afrika. Maar wat sê Joel?


Joel 1:5: “Word wakker, julle dronkaards, en ween!”  Nee! word dronk en lag! Bybels en histories het elke herlewing in die geskiedenis van Israel, elke herlewing van die kerk begin met mense wat gehuil het, nie een herlewing het begin met ‘n gelag van mense nie. Hierdie mense het gelieg, godsdienstige leuen predikers.


Hulle het hulle ore gestreel deur om die leuen te glo.


     2 Tim. 4: 3-4:  “want daar sal 'n tyd wees wanneer hulle die gesonde leer nie sal verdra nie,”


Daar sal ’n tyd kom wanneer mense eksegese en die waarheid nie sal verdra nie, ’n tyd wat hulle die ware betekenis van God se Woord nie sal verdra nie.   “--maar, omdat hulle in hul gehoor gestreel wil wees, vir hulle 'n menigte leraars sal versamel volgens hulle eie begeerlikhede, en die oor sal afkeer van die waarheid en hulle sal wend tot fabels.”


Hulle dink hulle kan bestuur maar hulle kan nie, hulle dink hulle kan enigiets doen maar hulle kan nie. Hulle spog met ‘n valse gevoel van self versekerdheid, ‘n valse gevoel van ‘n self potensiaal en ‘n self verwerkliking. Hulle raak oorstelp, mislei en verswak soos deur alkohol. Maar Jesus sê iets soos dit gaan geestelik in die laaste dae gebeur. Mense gaan, soos wat dit is, beskonke raak deur kranksinnige geeste. Julle, wees nugter! Dan sê Hy hulle gaan hulle mede diensknegte begin slaan. Dit raak al slegter en slegter, die verskynsel van swaar hand herders.


Eseg. 34: 2-5: “Mensekind, profeteer teen die herders van Israel; profeteer en sê vir hulle, die herders: So spreek die Here HERE: Wee die herders van Israel wat aan hulleself weiding verskaf! Moet die herders nie die skape laat wei nie? Julle eet die vet en beklee julle met die wol; julle slag die vettes, maar die skape laat julle nie wei nie; julle versterk die swakkes nie en maak die siekes nie gesond nie en die wat gewond is, verbind julle nie en wat weggedryf is, bring julle nie terug nie en wat verlore is, soek julle nie; maar met strengheid heers julle oor hulle en met hardheid. So het hulle dan verstrooid geraak, omdat daar geen herder was nie; en hulle het die voedsel geword vir al die wilde diere van die veld en het verstrooid geraak.”


Die skape word geplunder. Wat word hier gesê? Ek ken baie goeie en ware herders maar ek ken ook baie herders soos hier bo. Ek is jammer om te sê, ek self het ’n Pinkster agtergrond.


Heel dikwels vandag in die bediening, spesifiek onder my mede Charismate en Pinkster, maar nie net hulle nie, het dit ‘n kaartjie vir finansiële sukses geword vir mense wat dit nie in die sekulêre besigheid wêreld kan maak nie. Dink jy hierdie manne sou dit in die mediese of regterlike wêreld of in die siviele ingenieurs wêreld gemaak het ? Baie van hierdie manne is onopgevoed, hulle weet bitter min van die Skrifte af!


Ek praat nie van Grieks en Hebreeus nie, hulle verdraai Skrifte buite konteks. Hulle vertel meer en meer stories, meer en meer verhaaltjies en, natuurlik wanneer jy hulle aanvat dan verweer hulle hulself met die idee van: Jy mag nie God se gesalfdes aanraak nie.” Maar as hulle dit in konteks lees sal hulle uitvind dit is nie wat gesê word nie. Nee, Dawid sou nie sy hand aan Saul geslaan het nie, Saul was God se gesalfde maar dit het Dawid nie gekeer om die waarheid oor Saul te praat nie, dat hy ‘n terug gevalle moordenaar was nie. Dit beteken nie jy mag nie ‘n terug gevalle kerk leier kritiseer nie.


In die laaste dae gaan verdrukking van die skape ‘n groot probleem word. “Wie is jy om ons te betwyfel? Jy het ‘n rebellie gees.” “Ja maar dit wat jy doen is nie Skriftuurlik nie.” Jesus verwys na die Nicolaïte. Ons weet nie wie hulle was nie maar ons weet wat die woord beteken: Niko-laity, onderdrukking van mense.


Hulle maak vir hulle sekere korrupte leiers bymekaar wat op die skape teer, dieselfde wat die Sanhedrin met die Jode gedoen het. Jesus het die dade van die Nicolaïte gehaat, vandag is dit dieselfde. In Johannes 10 praat die Here herhaaldelik oor hierdie probleem.


Daar is drie soorte pastore: Daar is goeie herders, hulle is soos Jesus. Hulle sal hulle lewe gee vir die skape as dit daarop neerkom. Dan is daar die wolwe in skaapsklere. Hulle teer op die skape, hulle probeer om soos gelowiges te lyk maar hulle is niks anders as swendelaars nie. Die meeste pastore van vandag is nie goeie herders nie en die meeste van hulle is ook nie wolwe in skaapsklere nie. Die meeste van hulle is wat Jesus sê- ‘huurlinge’, dit is hulle werk. Die Christelike bediening is nie meer hulle roeping nie maar hulle beroep.


     Dit is hoekom hulle kerkgroei modelle gebaseer word op bemarking en sielkunde. Hulle is opgelei om besighede en ondernemings te bedryf.  Dit is die huurling gees. Huurlinge hardloop weg wanneer die wolwe kom. Hoe ken jy ‘n huurling? Dit is ‘n huurling wat nie sy skape teen die wolwe beskerm nie; net ‘n goeie herder sal dit doen. Dit is dinge wat ‘n groot probleem gaan word.


Sal hy die regte voedsel op die regte tyd gee? Jesus sê daar is ‘n groot beloning vir hulle wat dit doen maar Hy waarsku dat daar diegene gaan wees wat oorgegee is aan dronkenskap en verkwisting. “My meester talm, hy gaan nie terug kom nie.” “Vergeet dinge oor profesie, vergeet Jesus se wederkoms.” Dan begin hulle die bediening misbruik vir hulle eie verryking. Hulle begin hoereer met die Woord van God om hulle sakke vol te maak. Miskien sien jy dit nie omdat jy ‘n plek soos Calvary Chapel besoek; die meeste Calvary geledere is nog heel veilig maar glo vir my as jy na baie van hierdie ander kerke kyk dan sal jy presies weet waarvan ek praat.


As jy my nie glo nie kyk vir 10 minute na die idioot kassie. Baie van hierdie mense het geen idee dat Jesus met hulle praat nie.


Die Here Jesus sê: Luk 12:49-50: ”Ek het gekom om vuur op die aarde te werp, en hoe wens Ek dat dit al aangesteek was! Maar Ek het 'n doop om mee gedoop te word, en hoe benoud word Ek totdat dit volbring is!”


Jesus wou met Sy eerste koms alle boosheid vernietig maar as gevolg van Sy groot liefde het Hy vir ons onthalwe deur Sy doop van die dood gegaan sodat Hy nie die boosheid saam met ons sou vernietig het nie.


Wanneer ongeredde mense spot met: As jou God so liefdevol groot en kragtig is waarom laat Hy al hierdie booshede toe? Hoekom laat hy kinder molesteerders toe? Hoekom al hierdie hongersnode en aardbewings? As jou God so groot en liefdevol is, hoekom al hierdie oorloë? Wat van die Vigs in die derde wêreld?


Die antwoord is eenvoudig. “ Moenie skrik nie, Hy kan nie wag om dit te doen nie, laat ek jou vertel wat hou Hom terug om dit vandag te doen. As Hy vandag alle boosheid vernietig dat moet hy jou saam met dit vernietig, daarom kry jy nou nog ‘n kans om jou lewe reg te maak voordat Hy dit gaan doen.


Hy sê: “Ek het gekom om vuur op die aarde te werp, en hoe wens Ek dat dit al aangesteek was! Maar Ek het 'n doop om mee gedoop te word, [Om redding te bring] en hoe benoud word Ek totdat dit volbring is!” Dink julle dat Ek gekom het om vrede op die aarde te gee? Nee, sê Ek vir julle, maar eerder verdeeldheid.” (Luk 12:59-51)


Daar is twee redes waarom ongeredde Jode in die algemeen Yeshua, Jesus as die Messias verwerp. Die eerste rede is die geskiedenis van Christen anti-Semitisme, dit is een probleem. Dit is ‘n emosionele aangeblaasde argument en maklik om op te los en ek deel baie daarmee.


“Wil jy my vertel dat my Joodse grootvader, wat die Shema opgesê het, wat elke Sabbat gaan shul, wat kosher onderhou, wat ‘n regte Tzadik was en hoe julle Christene hom in ‘n oond laat sterf het terwyl hy die Shema opgesê het omdat hy nie julle Jesus wou aanvaar nie, julle het hom in die naam van julle Jesus dood gemaak, nou wil jy my vertel hy is Hel toe omdat hy nie julle Jesus in wie se naam julle hom vermoor het wou aanvaar nie?” Dit is ‘n groot vraag.


Wel, eerstens, jy het jou skoen aan die verkeerde voet. Iemand wie se Pools, Iers of Italiaans grootvader wat nie jou Jesus aanvaar nie is die een wat Hel toe gaan. Ons vra jou nie om ons Jesus te aanvaar nie, jy het jou skoen aan die verkeerde voet om mee te begin. Maar kom ek vertel jou die hele verhaal.


Nie baie jare gelede het ‘n Ortodokse Jood ‘n Yarmulke, ‘n kippah, op sy kop gesit en met ‘n 9mm Yitzhak Rabin in die rug geskiet, hulle het hom in die naam van Moses en die Torah vermoor.


    Kan ek die Jood Moses daarvoor verantwoordelik hou? Kan ek Moses en die Torah blameer vir die sluipmoord op Yitzhak Rabin. Moses het nooit moord goedgekeur nie, hy was teen dit. Ek kan nie Moses blameer vir die feit dat ‘n Ortodokse Jood Yitzhah Rabin in die naam van Moshe Rabbeneu vermoor het nie, en ek kan ook nie die Jood Yeshua blameer vir wat valse Christene in Sy naam gedoen het nie. Jesus het nooit moord goedgekeur nie. Maar dan, as Jesus die Messias is, hoekom het Hy nie vrede op die aarde gebring nie?


Wel, as hulle die Boek Daniël verstaan het sou hulle geweet het dat dit Jesus se doel is met Sy tweede koms, en nie met die eerste koms nie. Oorloë en verwoesting sal volgens Daniel 9 met ons wees tot die einde toe. Dit is wat Jesus vir hulle gesê het. “Moenie dink Ek het vrede gebring nie.” Alhoewel, Lukas vat dit en pas dit aan vir ‘n Heidense leserskring.


Jesus gaan vêrder, in die Laaste Dae sal mense sê “vrede en veiligheid terwyl daar nie vrede sal wees nie.”


Wat lees ons in Thessalonicense (1Tes.5:3) “Want wanneer hulle sê: Vrede en veiligheid--dan oorval 'n skielike verderf hulle..” [dan kom die einde] Moenie vrede met shalom verwar nie. Vrede is ‘n Griekse konsep- eiréné, dit is waar die meisie naam Irene vandaan kom. Dit beteken ‘n afwesigheid van konflik. Shalom is iets anders. Jesus sê: “My vrede gee Ek vir julle, nie soos die wêreld nie.”


Shalom kom van die onbepaalde Hebreeuse woord lashalem, om te betaal, te vul of vervul. Ons het shalom omdat die Messias gekom het om die prys te betaal vir ons sonde, om die Tora te vervul wat geen Jood kan onderhou nie. Om ons met Sy Gees te vul. Uiteindelik sal Jesus se shalom die afwesigheid van konflik insluit. In die Millennium heerskappy van Christus sal die nasies sekerlik hulle spiese verander na landbou gereedskap. Uiteindelik sal dit so wees maar dit is nie wat dit nou is nie. Jy kan in die grootste konflik van jou lewe wees en shalom hê. Jy kan in die grootste krisis van jou lewe wees en shalom hê omdat die Messias gekom het om te lashalem, te betaal, om te vul of te vervul. “Moenie dink Ek het gekom om vrede te bring soos wat die wêreld dink nie.”


Huidiglik verkondig ons vredes planne, Christelike vredes planne gebaseer op sosiale evangelies, opleiding, om die siekes te ondersteun, omgee vir die armes. Natuurlik glo ek aan hierdie dinge, maar die Evangelie kom eerste. As daar geen vernuwing, geen bekering, geen weergeboorte is nie dan sal daar ook nie shalom wees nie. Vasgestelde oorloë en verwoesting sal daar wees tot die einde toe. Dit is siek om te sien hoedat weergebore Christene aansluit by hierdie wêreldwye vrede prosesse. Hulle spring in die bed met die Dalai Lama, ‘n man van vrede. Maar hulle vertel jou nie hoedat die Tibettaanse Boeddhiste Christene vervolg het voordat die Sjinese kommuniste hulle vervolg het nie.


Jesus sê verder. “Ek het gekom om skeiding te bring .” ‘n Valse eenheid is iets waarteen Jesus gewaarsku het.


Jesus bid dat ons een sal wees soos wat Hy en die Vader Een is sodat die wêreld sal glo. Maar ek wens mense wil dit in konteks lees. Jesus stel dit in die lig van Sy Hoë Priesterlike gebed deur om te sê: “Vader, heilig hulle in die Waarheid, U Woord is die Waarheid.”  Daar kan nie ‘n eenheid in die Gees wees wat op ‘n leuen gebaseer word nie, jy kan nie ‘n eenheid in die Gees hê wat gebaseer word op kettery of valse leerstellings nie, of om in ’n kompromie daarmee te wees nie.


Die Ekumeniese beweging is nie ’n eenheid van die Gees nie, dit is ‘n snelweg na Babilon. Ons is gewaarsku teen dit. “O, jy is so strydlustig.” “Nee, Jesus is strydlustig,” dit is wat Hy sê. Maar dan gaan Hy verder en Hy sê dit gaan ‘n effek en aanslag op families hê, en dit het. Ek het Joodse vriende, ortodokse Jode wat gered is. Hulle families het vir hulle begrafnisdienste gehou. Hulle het letterlik vir hulle Shiva gereël asof hulle dood is.


   Ek het twee Joodse vriende, al twee ortodoks, hulle families het letterlik vir hulle begrafnisse gehou. Ek ken Moslems, en dit is die waarheid. Daar was ‘n meisie van Algerië, ‘n Moslem wat in Engeland tot bekering gekom het. Sy sê, “Die Here het vir my gesê ek moet huis toe gaan en vir my ouers die evangelie vertel.” Drie mense van die kerk in London het saam met haar na Heathrow lughawe gegaan, en sy het hulle gegroet met: ek sal julle sien met die Opstanding.” Haar vader het haar doodgemaak. Dit is realiteit. Dit is die realiteit waarvan Jesus ons vertel wat al meer duideliker, al meer akuut na vore begin kom voordat Hy kom.


Wees geklee in gereedheid en hou jule lampe aan die brand.


Wanneer mense vir jou sê om profesie te vermy, vlug weg van hulle af! Wat is die nut van ‘n flitslig sonder batterye? Dis nutteloos. Daar is niks verkeerd daarmee nie maar dit werk nie. Jy het goeie batterye nodig.


Wat is die nut van ‘n Bybel sonder die Lig van die Heilige Gees? Hoekom lees mense parafrases? Boeke wat nie met die Skrifte ooreenstem nie? Ek kom altyd terug na dit—Ek haat dit om dit altyd te herhaal, maar dit ontstel my om daaraan te dink. Toe ek tot redding gekom het was daar boeke in boekwinkels soos van A.W. Tozer, F.B. Meyer, The Pilgrims Progress, goeie boeke, wat kry ons vandag? Seven Steps to Prosperity, Five Keys to Victory... alles sielkundige en programmatiese snert. Dit werk nie, dit is Bybels nie, dit is sielkunde onder die masker van Christelikheid. Hulle het nie eers ‘n lamp nie wat nog van olie? Kry jou lamp en hou dit brandend. Onthou Jesus gaan kom en wanneer Hy kom gaan dit of die beste droom wees of die slegste nagmerrie.


Gaan die beste droom waar word of gaan die slegste nagmerrie waar word? Pasop vir swaar hand herders. Pasop vir dronk in die Gees mense in plaas van nugter in Gees. Pasop vir mense met ‘n valse vrede agenda, dit is nie van die Here nie, met skoene aan jou voete met die Evangelie van vrede. Pasop vir diegene met ‘n valse idee van ‘n eenheid wat nie van God is nie. Pasop vir diegene wat betrokke is in swaar hand leierskap wat op die skape teer, pasop, Jesus sê ons moet waak dat die dag ons nie verbygaan soos ‘n dief nie. (be alert lest that day overtake you like a thief) “Lest” in Grieks as dit vertaal word wys op ‘n subjektiewe gemoed in Grieks. Dit beteken dit is nie veronderstel om ons nie verby te gaan soos ‘n dief nie. Nee, ons weet nie wanneer die dag en die uur sal wees nie maar ons weet Hy gaan gou kom.


Hou olie in jou lamp, wees geklee en gereed om te gaan. Wat sê Jesus, dit gaan of ons beste droom wees of ons slegste nagmerrie. My gebed vir elkeen van ons en ons families is, wanneer Jesus kom, asseblief Here, laat ons beste droom waar word.


Groete in Jesus.


Deur James Jacob Prasch


October 12, 2026
Written by - Rubin Rothler LLB, LLM Examples abound in history of how the responses to innovations in technology that disrupted and transformed the nature of warfare have taken a delayed time to be adapted. Chain mail and armour had to be altered and bolstered to repel arrows from the English Longbow in Medieval Europe, but this didn't occur in time to the dismay of the French at Agincourt. It took the Spanish decades to redesign their cumbersome Galleons that lay prey to the swifter English ships. Napoleonic era field tactics were still being employed during the American Civil War, with mass charges mowed down by the Gatling barrel machine gun. Trench warfare was only later embraced during WWI. With the cheap manufacture of drones and the advances in AI a new chapter has opened in how war is waged in our own time. The conflicts in Ukraine and Iran have demonstrated how asymmetric warfare has become as much an economic calculation as a game of cat and mouse. Drones (and relatively cheaply manufactured ballistic missiles by Iran) are being shot down at great expense. AI which has been extensively deployed for target identification in Gaza is also proving to be a vital tool in hunting incoming drones. But as in the delayed development of military countermeasures historically, drones are ahead of AI in the battlefield. This is reflected in the enormity of Russian military casualties that have fallen victim to Ukrainian drones. AI is able to cut through the 'background noise' of distracting projectiles, birds and other debris to home in efforts to eliminate the actual drone target. The magic formula is speed and precision. Humans can detect and assess a threat, but AI can process radar, cameras and other sensors almost instantly, and with increasing accuracy predict where a drone intends to strike. When swamped with a wave drone attack, AI acts to identify and track the multiple threats. AI can also help decide how to respond. Depending on the system, the response could involve electronic warfare, an interceptor drone, a missile or a gun-based system. Ukraine has installed automated machine gun turrets instructed by AI to protect Kiev. In some cases, humans still make the final decision to engage, while AI handles the calculations and tracking required to make that decision quickly. More broadly, drone warfare is becoming a contest between autonomous systems. The challenge is no longer simply building a better missile or a better drone. It is building a system that can see the threat first, understand it quickly and respond before the drone reaches its target. In that sense, AI is becoming a critical part of air defence. The advantage may increasingly belong to whoever can make the fastest and most accurate decisions—not necessarily whoever manufactures the most expensive weapons. AI's pace of progress is exponential. It is beyond comprehension what capacity could be realized in even the next 2-3 years. The combination of drones, robotics and AI may render the traditional military hardware of tanks, frigates and fighter jets almost functionally obsolete. The development of AI's course of military application will be largely directed by the conflicts where it is deployed. In the pre-AI world of 1987, the black Friday market crash during the Reagan Administration saw a dangerous drop in the Dow, where computer analysis issued sell orders against a background of Reagan's massive budget deficits. Amidst Reagan's budget deficits this created an environment where social security was looted to fund defence spending. A supposed conservative President ran a fiscal policy with simultaneous increases in the Pentagon budget, coupled with tax cuts. The computer generated sell off was beyond the functional control of brokers and market makers, while the Soviets attempted to engineer market irregularities affecting the American economy which had further global ramifications due to massive American trade deficits with Japan under Reagan. The current Securities exchange environment is at best no less complex now. Given the spectre of what transpired in 1987 with computerised over control of stock exchange trading, and a shadow hanging over the bond market we are left to ponder could another such scenario be triggered in the age of AI? And even more illuminous prospect over shadows us now with the question can AI gain a decision-making operational capacity over command-and-control decisions. Certainly, for tactical weapons systems or even a doomsday scenario with Russia, China, India or Pakistan placing nuclear launch control in the hands of AI that could result in an exchange that either the US, Britain, France or Israel would be forced to react to. Without scaremongering it is necessary for strategic planners to prevent the nuclear powers that be from arriving at the precipice of such an abyss.
September 21, 2026
The interlinked nature of third-party involvement in the ongoing conflicts in Iran and Ukraine has increasingly come to the fore in recent weeks. It emerged that China has not only been providing Iran with radar systems, navigation tools, and electronic warfare technology, but also high-resolution satellite imagery and geospatial data to direct its rockets. The same great-power relationships that are shaping the Middle East are affecting the conduct and constraints of the war in Ukraine. It is apparent that a reciprocation in kind is dictating Russia's conduct towards the US in Iran. Intelligence and targeting support mirror similar U.S. assistance to Ukraine. But this picture becomes murkier when considering the backroom accommodations Trump is willing to give Putin. Recently, Trump pressured Zelensky to stop targeting Russian diesel infrastructure, saying the attacks were causing a shortage of the fuel that is "hurting the world." The U.S. national average price for diesel, which is used by trucks, trains, ships, and farm equipment, rose above six dollars a gallon for the first time last Thursday. Such interventions demonstrate how developments on the battlefield in Ukraine can no longer be considered independently of wider economic and geopolitical calculations. China has been using tankers that are already at sea, when that runs out the American blockade will create shortage problems for the Chinese economy, as China no longer gets Venezuelan oil and is reliant on Iran and international spot market prices. The war with Iran is now spreading to Yemen, with the Houthis attempting to replicate the Iranian chokehold model perfected in the Strait of Hormuz. The strategic importance of controlling or threatening critical maritime chokepoints is central to the wider contest. What happens in the Gulf can therefore have consequences for shipping, energy markets, and military calculations far beyond the immediate theatre. So far, the US has declined Saudi requests to slow the Houthi advance. Neither Turkey nor Egypt seems inclined to come to Saudi Arabia's aid. This is despite the signing of a very recent mutual defence pact between Saudi Arabia, Turkey, and Pakistan. More developments can happen in these conflicts on an average day than can be afforded mention, but they should be increasingly understood as interconnected parts of a wider geopolitical confrontation. Assistance in one theatre triggers reciprocal action in another. Consequently, these cease to be discrete, containable conflicts and are extending into prolonged multinational conflicts. There is a distinct possibility that these may become frozen conflicts over time. A more terrifying eventuality is something more akin to the Thirty Years' War, which was fought in the first half of the 17th century in Europe. It is important to remember that this calamity, which ravaged Europe, began as a localized rebellion that gradually drew in more and more powers. The initial religious nature of the fighting gave way to political struggles. The mechanism by which a localized conflict becomes a multinational struggle offers a historical warning worth considering. The danger today is that a collection of individually distinct conflicts could become sufficiently interconnected that containing any one of them becomes increasingly difficult. Iran, Ukraine, Russia, China, the United States, and the conflict involving the Houthis are already linked by military assistance, intelligence, energy, trade, and strategic competition. The question, therefore, is no longer simply how any one of these conflicts ends. It is whether they can remain separate conflicts at all.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • September 12, 2026
Moriel & Jacob Prasch request prayer for our sister in Jesus - Wendy Blomkamp, widow of Brother Fred Blomkamp (now with The Lord), the founder of Moriel South Africa Branch (not to be confused with Moriel's Ebyown Aids Children's Mission in South Africa founded by David Royle). Wendy, (an equestrian rider of all things) is originally from West Yorkshire, England but has lived most of her life in South Africa and is currently in retirement in the USA. Unfortunately, Wendy is diagnosed with inoperable pre terminal cancer with cardio pullmonary complications. The Lord will either intervene supernaturally or call her home. We request prayer for Wendy and her beloved family and wisdom for her physicians. In Christ, All at Moriel
By David Passmore • September 7, 2026
The US midterm elections are around the corner and the results could have profound effects on US foreign policy concerning Israel. Much has been said about this vote being a referendum on Trump's unpopular war with Iran. But it can equally be said to be about Trump's other foreign policy engagements that are viewed rather more favourably like the overthrow of Maduro in Venezuela and his replacement with a pro-American regime. With Israel the picture is less clear. It used to be a given that Israel enjoyed bipartisan support on the Hill. You could count on the fingers of one hand the number of politicians opposed to supporting Israel - the occasional fringe Democrat representing a singular Michigan constituency with a high Arab origin demographic, or a rare odd ball Republican preaching strict isolationism. This dynamic has shifted quickly in the last decade. The Democrats have all but abandoned any inclination of a pro-Israel position. Even establishment figures like Chuck Schumer have been pressured to side with the Party's radical left wing. With 60-80% of Democrats now anti-Israel, Israel can no longer rely on Jewish Democrats to oppose anti-Zionism or antisemitism. The most outspoken Democratic member of the Senate advocating a pro-Israel position, Senator John Fetterman of Pennsylvania is being pressured to resign and leave the party even by Pennsylvania's Jewish Governor Shapiro and Soros sponsored Philadelphia Prosecutor Krasner. This is happening concurrently with mass endorsement from 170 leading Hollywood Jewish actors writing a letter of support for Mark Ruffallo - despite his antisemitic comments naming Jewish investors supporting a Hollywood studio mega merger as being associated with apartheid genocide. However most shocking, were the comments by Michigan Attorney General Dana Nessel who stood before an audience of Jewish Democrats last weekend telling them they may need to sacrifice the safety, and even the future, of their own people in exchange for saving the rest of humanity. Such rhetoric is contrary to basic human instincts of survival and self-preservation. If any other nation were suggested this course of action, I wonder what their response would be? On the Republican side the foreboding sense of an altering course towards Israel no longer seems so distant. The anti-Israel faction in the Republican party led by Tucker Carlson, Candace Owens and Nick Fuentes are now being supported by Vice President Vance. Jewish kingpins in the Trump Administration such as Witkoff and Kushner have been tied to business dealings in N.Y. with the Muslim Brotherhood controlled Qatari government through its business holdings. Should Republicans lose control of the Senate while Democrats take the House, Israel could find itself having to drastically re-access its relationship with Washington. We wouldn't see an immediate break in ties. American military, intelligence, technological and strategic cooperation with Israel is too integrated into the core of US institutions and corporations that would take a protracted period to dismantle. However, the power of Congress is in no way feeble. Congress controls funding, foreign-assistance legislation, sanctions, arms-related legislation and, perhaps most importantly, the political milieu in which an administration operates. A Democratic House combined with a Senate no longer controlled by Republicans could place enormous pressure on Trump to alter his attitude towards Israel. Practically this could entail demanding further accountability from Israel over military operations in Gaza, and the West Bank Settlers causing civilian casualties and property damage. Military aid could face more conditions or restrictions, but an immediate cutoff is unlikely. Israel has historically depended upon the presumption that regardless of who was President, there would be a robust enough bipartisan coalition in Congress to prevent a major deterioration in the relationship. Now the opposite appears true. Israel is taking the gamble of solely relying on a friendly President like Trump getting elected to maintain cordial relations. With the erosion of even much of Jewish American support for Israel and the hijacking of the Democratic party by a pro Islamist socialist left seen in Mamdani and others, Israel is forced to confront the inescapable reality that the last strong bastion of support for it is the Republican Party's evangelical base. But even younger voters in this key demographic are beginning to question support for Israel. The hostility displayed by the Haredim in Jerusalem and elsewhere against Christians including evangelicals, is to say the least counter-productive to the national interest. To attack the one friend Israel has left with a proven track record of loyalty and is vital to pro-Zionism internationally, is particularly detrimental to the national interest. It is Iran with its Mahdiist interpretations of jihad and sharia as a religious ideology that drives its hatred of Israel and the USA, and The West, to the detriment of the interests of the majority of the Iranian populace who want non hostile co-existence.  Such religious fanaticism and ideologically fuelled hatred ought not be given place in Israeli Judaism. It too, will generate adverse consequences for the majority of Israelis, including religious moderates, who desire an ongoing friendship with Evangelical Christians whose theology is not one of anti Semitism, but of proven Philo-Semitism and pro Zionism.
By David Passmore • August 21, 2026
Don't bite the hand that feeds you - Irish hypocrisy towards Israel Rubin Rothler LLB, LLM Amongst European nations, Ireland in recent years has gained the reputation as being the leading anti-Zionist country. The Irish Republic has never been favourably inclined to Israel. It only established an Embassy in Tel Aviv in 1996. In poll after poll the vast majority of the Irish public have indicated hostility towards Zionism and strong support for Palestinian Statehood. The curious aberration to this is that in British Ruled Northern Ireland support is demarcated along sectarian lines. Catholic Republican areas predictably tend to ardently support the Palestinian cause, while Protestant Unionist communities are overwhelmingly pro-Israel. Perhaps some credence can be given to sentiments of traditional Catholic antisemitism hardwired into the Irish psyche as contributing towards this disposition. It was certainly odd that the Irish government promptly sent a delegation to the Nazi German Ambassador in Dublin to convey condolences after news of Hitler's suicide broke at the end of WW2. But more concretely if you were to ask the average Irish protester on a pro-Palestine march the basis of their empathy for the Palestinian cause, they would point to the ostensible parallels between the Irish experience of fighting for independence from British colonial oppression to the plight of Palestinians living under Israeli occupation. Further remonstrations on a diplomatic level concern the actions of the IDF interreacting with Irish Peace Keepers in Southern Lebanon that have caused the deaths of several Irish Peace Keepers over the decades in friendly fire incidents. Ireland has contributed the most peace keepers to this mission per capita and the government has condemned Israel for these deaths that they view as avoidable. This animosity towards Israel is unbalanced. There are reasons to consider that Ireland and Israel have a shared experience of national liberation. Both countries fought the British in the pursuit of independence. Both countries made great efforts to resurrect their ancient languages for modern wide scale use. Both the Irish and Jews form major diaspora communities in New York. Despite all this Ireland ranks as Israel's second largest export market after the US. The preponderance of Israeli exports to Ireland comprises electronic integrated circuits, micro-assemblies, and tech manufacturing components. American multinational colossal tech corporations like Intel are substantially engrossed in this trade through the chain of supply. Ireland and Israel are hubs for design and manufacture of high-tech hardware components for US corporations. So, due to the nature of the most prosperous and competitive sectors of their respective economies, Israel and Ireland are inextricably bound in bilateral trade ties. Resolutions from the Irish government to impose sanctions on West Bank originating produce is merely perfunctory rhetoric. Such actions amount to a drop in the bucket in terms of impact to overall trade. The stark reliance of Ireland on advanced Israeli aviation equipment recently caused a spectacle when Ireland's new government jet struggled to land in heavy fog due to it being ordered without an advanced Israeli made navigation system. This was directly due to a short-sighted government decision not to buy Israeli military technology. There is a marked disparity between the official position of the Irish government designed for domestic public consumption and the economic policies that it actually pursues towards Israel. The government is acutely aware that the US is massively invested in the Irish economy and they don't want to do anything to jeopardise this. Washington demands that their enterprises in Dublin are intertwined with operations in Israel. The Irish government dare not even prevent US military supply flights refuelling at Shannon Airport on their way to Tel Aviv. The Irish government knows that times change and now the gripping social issue is the anti-immigrant/anti-Islam popular street protests. Soon the anti-Israel protests could become a mere side show only really promoted by Sinn Fein given the pressing ramifications of mass migration. So, in the meantime certain politicians will rile against the occupation, purported genocide and pass paltry sanctions against insignificant produce from the West Bank. All the while making hand over fist in money with the Israelis where it really matters in tech.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 31, 2026
The Tide Has Changed Rubin Rothler LLB, LLM The America that Netanyahu touched down on is a changed America. The death of Lindsey Graham represents a changing of the guard. Graham was a staunch Israeli ally who will most probably become an increasingly rare breed in Washington. Sixty percent of Americans now hold a unfavourable view of Israel which politicians are finding difficult to ignore. It was once unthinkable to believe that New York City with such a strong Jewish electoral base and influence on all sectors of economic and cultural life would have a mayor that is so hostile to Israel to such an extent that he is calling for the arrest of its Prime Minister. From all accounts Netanyahu was cordially welcomed at the White House. The official press release stated that the talks were constructive. What is more telling is what was left unsaid particularly concerning the proposed sale of F35's to Israel's new regional adversary -Turkey. Trump is keen to find a swift resolution to the Iran War, while Netanyahu is opposed to a premature departure. When the US and Israel initiated their attacks on Iran over five months ago, Trump and Netanyahu appeared united in the War's goals and purpose. But as the protracted conflict has staggered to topple the Iranian regime fractures have emerged. Much has been said about the imminent political realities both leaders face. The Republicans could take a big hit in the November midterm elections should the war continue and global energy markets be negatively impacted. Netanyahu is anxious to demonstrate a big win to the Israeli public with the upcoming October election. In Israel, the Iran War is not viewed in isolation, but rather as an extension of the response to the colossal disaster of the October 7th massacre. Netanyahu must rehabilitate his reputation as a competent steward of national security having had the greatest loss of civilian life in an attack happening under his watch. Aside from the Iran issue, Trump is being pressured by Erdogan to insist upon Israeli withdrawal from Syrian territory pre-emptively seized by Israel following the toppling of Assad. Trump has also indicated disapproval of the extent of continuing Israeli measures against Hezbollah in southern Lebanon, questioning the proportionality employed. Netanyahu is not in an envious position. Throughout his tenure and political career, he lauded his ability to engage successfully with the American public by zealously advocating Israel's position. Yet under his government Israel's reputation has plummeted in the US. Trump may be the last US President to extend such overwhelming bilateral support to Israel. The days of politicians like Lindsey Graham are fast ending. While John Fetteman and Marco Rubio appear to be remaining more solid, even some of the most warmly inclined leading Republican and Democrat voices like Donald Trump and Rahm Emanuel have nuanced their support for Israel. The tide has shifted and will at best level off if not continuing to shift further.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 24, 2026
The Saudi Nuclear Deal: An attempt to alter the Regional Balance of Power Rubin Rothler LLB, LLM The initiative to develop a civilian nuclear program in Saudi Arabia with US assistance isn't new. There were concrete plans discussed towards these ends during the first Trump Administration. The recent announcement to actualize this deal follows the geo-political regional tumult in the wake of the Iran War. Several dimensions of motivation underlie the US decision. An overarching US strategic agenda is to keep the Saudis firmly in the American sphere of influence. Washington knows all too well that the Chinese and Russians are eager to offer their nuclear technical assistance to the Saudis in order to draw them closer to their camp. On a personal note, the nuclear agreement is a significant achievement for Bin Salaman. The Saudis have long had designs to diversify their energy supplies. Having a civilian nuclear program also adds prestige to Saudi Arabia as an emerging market economy. For the US, a monopoly on contracting companies for the requisite construction offers lucrative economic opportunities. Although the Civilian Nuclear deal does not allow the enrichment of Uranium, the Saudis will be in a position to do so if Washington gives the green light. This will act as a counterbalanced threat hanging over the Iranians. After the recent flare up of renewed fighting with Iran due to their lack of adherence to the moratorium of understanding, something had to budge in Trump's estimation. A reconfiguration of the power balance in the Gulf by introducing the potential of Saudi Arabia to be able to acquire nuclear weapons shifts the dynamic and places further pressure on Iran to strictly abstain from nuclear proliferation. Despite Israeli concerns about the agreement, Trump sought to assuage their alarm by making it contingent upon Saudi Arabia normalizing relations with them. Given the inherently unstable nature of an autocratic Saudi regime Israel views a diplomatic relationship with the Saudis as being on precarious footing in the long term. Israel is already forced to contend with the implications of one nuclear armed Muslim state - Pakistan and it will further weaken its own deterrent capability if another similarly capable hostile neighbour were to emerge in the future. The roles of Turkey and Qatar in all this foray are a wild card. Officially Turkey is served under the NATO nuclear umbrella for defence that is subject to US control. However, its civilian nuclear program remains in its infancy. Now with the Saudi deal, Erdogan may be inclined to exert pressure on the US to help accelerate his own nuclear program. Just as Erdogan's efforts to acquire F35 fighter jets from the US greatly disturbed Israeli military planners, a heightened Turkish nuclear ability will intensify this fear. Qatar views itself as pursuing its own independent foreign policy that has managed to remain rather neutral during the current war, thereby escaping the ire of Iran's strikes on US regional assets. Overall, the Qatari government has grown closer to the Turkish vision for the region and so likely isn't particularly amiable to the Saudi agreement. Ultimately the Saudi deal is a gamble. Many will see it as throwing more fuel on the fire which will further imperil the tinder box region and heighten tensions. But Trump finds himself at a continuing impasse with a stubborn regime in Tehran that is leveraging their geographic hold on the straits of Hormuz to inflict damage on the global energy markets. Iranian strikes upon US Arab regional allies have underscored the de facto alliance between Israel and the Arabs against Iran and its Shia proxies. The US hopes to use the Saudi nuclear deal as a means of making this alliance official by having Saudi Arabia joining the Abraham Accords as a pre-condition.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 14, 2026
Circling the wagons Ruben Rothler LLB, LLM Israel is a society riddled with tension and division. It is sociologically, if not politically miraculous that a country drawing Jews from all over the world is able to exist at all. The army affords a degree of integration as a melting pot. But this is only a marginal source of national unity in the overall scheme of things. More so are the myriads of external threats that face this small country. In the former generation the Ashkenazi (Jews of European descent) - Sephardic (Jews of Oriental descent) divide was far more pronounced. The dominant Ashkenazi establishment held the reins of political and economic power which was resented by the Sephardim. However, due to a combination of inter-marriage and political accommodation much of the chasm that separated these distinct groups was forged. Menachem Begin (an Ashkenazi politician) in 1970 successfully ran on the Likud Party ticket with a campaign that brought Sephardic Jews under his conservative political umbrella. Later the immigration of Russian Jews following the end of Communism would add a whole new dimension to the Israeli demographic milieu. The younger generation of these immigrants tended to adapt well to Israeli society and contributed much to the economy. The wider division in Israeli society that crosses ethnic lines concerns that between religious and secular Jews. This can be further bifurcated to the clash between the secular and specifically ultra-orthodox Jews (Haredim) as distinguished from the national religious Jews (Dati Leumi). The Secular and the Religious generally part on what they envisage a Jewish State to entail. Religious Jews desire the State to strictly adhere to the stipulations of Jewish Law (Halacha), while at present Halakhic influence is largely limited to certain areas of Family Law concerning Jewish citizens. Wider considerations of promoting a socially conservative political agenda would also be forefront amongst the religious mindset broadly. Secular Jews view the imposition of such proposed measures as a serious infringement of their civil rights. With regard to the Haredim, the bone of contention looms larger, in that this group is fundamentally opposed to participating in society at large. This is acutely manifested in diminished contribution to the work force and a refusal to be conscripted into the army. The 2023 judicial reform protests posed a significant threat to social civil order. The nation appeared to be bitterly divided into two opposing camps. This split reflected broader divisions concerning visions of how the country should be governed. The judicial reforms would have weakened the Supreme Court's ability to render the Executive branch accountable. However, the Supreme Court was also accused of using its considerable powers to promote a socially liberal agenda. Left wing secular Israelis tended to oppose the proposed reforms while those on the right (which included the majority of Religious Jews) supported the reforms. Every weekend droves of protesters were brought onto the streets causing major disturbances to traffic. The polarising nature of this impasse threatened the future of Israeli democracy. It was the October 7th attack that brought a swift end to this public debate and civil strife. The nation instinctually united in response to this common existential threat. The judicial reforms were shelved for a future point when the urgent security threats subsided. However, as the war dragged on the enduring issue of Haredi refusal to conscript into the army became more pronounced. Mounting casualties combined with ever increasing manpower demands to field troops on the multiple theatres of action on which the IDF is engaged has depleted the ranks, and the army is now in much need of fresh conscripts. Haredi belligerent refusal to participate in the pressing national defence has escalated from being a political debate to a matter of very practical vital importance. Overall we can observe that the challenges to national unity in successive generations since the establishment of Israel has recurrently been ameliorated by the common necessity of defence towards outside threats. Most recently we can see this happening with regard to the global anti Semitism and anti-Zionism that has been raging since the October 7th atrocities. These hostile attitudes have paradoxically acted as a force which promotes nationalism and a sense of national cohesion in Israel that otherwise might not functionally exist.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 8, 2026
A Divided Nation Rubin Rothler LLB, LLM The Haredi community has had a complicated, paradoxical relationship with the State since its founding. Rooted in a Talmudic precept that the Jews are forbidden to resettle the land of Israel en masse by force before the coming of the Messiah, the secular democratic State of Israel presents itself as blasphemous by its mere existence. Yet due to practical considerations such as the need to obtain funding for its religious academies the Haredi leadership reached a settlement with the State's founders that exempted Haredi men from being conscripted for military service. This was at a time when the Haredi population in Israel was relatively small. Over the past decades this demographic ballooned until the point that soon the majority of Jewish children in Israel will be born into Haredi families. Such a situation is clearly unsustainable. Recently the Knesset's (Parliament's) Haredi parties have pressured their coalition partners in government to codify Torah Study as part of the Country's Basic Laws. This was purposefully done to elevate the status of their institutions to be on parity with service in the IDF. Israel is yet to promulgate a written Constitution, so legislation classed as a Basic Law holds Constitutional status for all intents and purposes. These moves by the religious parties represent a back door power grab to enshrine in law very significant hurdles to prevent the enlistment of Haredi men. The burden of Israel's defence is comparatively massive for a country its size and it is vastly disproportionately shouldered by the secular population. Until now there have been political initiatives to conscript the Haredim. But given the huge manpower shortages emerging in the wake of near continual conflict on multiple fronts since the events of October 7th this matter has become urgent and not merely a theoretical discussion of what is fair and equitable. It is important to draw a distinction between the Haredim and national religious Jews (Dati Leumi). The Haredim adhere to a lifestyle entirely committed to observance of Jewish Law and Talmudic study. This is embraced to the exclusion of gainful employment and participation in wider society. They are either outrightly opposed to Zionism or consider themselves non-Zionist. Conversely, followers of the national religious movement in Israel although being observant of Jewish law and learning would alongside this pursue secular professions. Furthermore, they are ardently Zionist and disproportionately serve in IDF combat units. This is often done within the framework of a program called Hesder Yeshiva that combines religious learning with military service. Efforts to cater a similar model for accommodating Haredi participation in the IDF have so far failed to make substantial gains. Such measures designed to override Haredi objections to service based upon modesty concerns by strict segregation of the sexes in these specially formed units have failed to appease the Haredi leadership. For them, any form of military service is considered a dereliction of their duty to fully devote themselves to a Torah lifestyle. They argue that their Talmudic learning and prayers are in itself a form of national service and act to protect the Jewish people spiritually from enemy attack. It is as if two parallel societies exist within Israel. And the trajectory of separation between the two is only growing. The Haredim are cloistered away in their Yeshivas, immersed in lives devoted to adhering to the stipulations of Jewish law. While the particulars of actually running the State is left to the Secular. The Haredim desire all the benefits of subsidizing their lifestyle without contributing to society. What we really have going on here at source is two profoundly different and opposing ideological visions of what is important in life and what is the purpose of a Jewish State. At the State's founding these divergent perspectives were more manageable. Ben Gurion only had to contend with one religious party –the National Religious Party. Later in 1970 Begin aligned with the NRP to form a coalition government that also brought Sephardic Jews under the Likud umbrella which had the effect of bringing unity to the country by bridging the Ashkenazi-Sephardi divide. However, over time Israeli politics has seen a proliferation of religious parties, gaining further leverage as king brokers in forming governments due to the proportionate representation voting system which secular Israelis not uncommonly view as political blackmail. (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).