Legacy of Jacob - Afrikaans

April 1, 2025

DIE NALATENSKAP VAN JAKOB.

My pa se oupa se naam was Ya’aqob- Jakob, ek spot baie keer en sê dit beteken “swendelaar”, maar eintlik is dit nie so nie, dit kan vertaal word as voortplanter maar in die werklikheid het dit te doen met ‘n hakskeen. Jakob het sy broer se hakskeen vasgehou.

 

Die verhaal van Jakob is in ‘n dubbele formaat. Daar is die persoonlike kant van die verhaal van Jakob wat baie belangrike dinge vir elkeen van ons as gelowiges inhou- soos hoe God ons vorm. In hierdie verhaal is daar iets vir elkeen van ons wat gaan oor die lewe en ondervinding van Jakob. Aan die anderkant gaan ons kyk hoe Jakob Israel en die Jode verpersoonlik.

In die Skrifte wanneer “Israel” of “Jakob” genoem word is dit vir ‘n rede. “Israel” het te doen met insluiting; die Heidene kan in Israel ingeënt word. “Israel” het alreeds met God geworstel en is gebreek- hulle het hulle Messias ontmoet- maar nie “Jakob” nie. Joodse mense wat nog nie hulle Messias ontmoet het nie, wat nie gebreek is nie, word met “Jakob” vergelyk. Die Groot Verdrukking word geken as “'n tyd van benoudheid vir Jakob” en dit het ‘n betekenis vir Israel en die Jode.

Die eerste aspek van Jakob is- wat leer Jakob se gedrag ons oor jou en my, soos wat Jakob hom gedra is soos wat ons- ons gedra en die manier hoe God met Jakob gedeel het om hom te vorm en hoe dit op ons van toepassing is.

Jakob het tot en met sy dood nie ‘n baie lekker lewe gehad nie, net soos Abraham en sekerlik ook in ‘n mate Isak. Tenspyte van Jakob se hoë ouderdom was God besig om met die basiese dinge in sy lewe en sy karakter te werk. Vergeet die idee van “Ek is oud en afgetree, nou gaan ek rus!” Dit is nie waar nie, ons lewe tot ons huistoe gaan. God werk dinge uit in ons lewe totdat ons daar kom. My persoonlik voorkeur teksvers in die Bybel is: Filp. 1:6: “--omdat ek juis hierop vertrou, dat Hy wat 'n goeie werk in julle begin het, dit sal voleindig tot op die dag van Jesus Christus;” Maar die manier waarop God dit gaan doen is hoe Hy dit met Jakob gedoen het.

“Gevalle” teenoor “Natuurlik”

Die God van Abraham is sekerlik ook die God van belofte, die God van Isak is die God wat die seun van die belofte gegee het, maar die God van Jakob is die God wat die seun van die belofte vervolmaak. Elke mens wat in die Messiah Yeshua is- is ‘n seun van die belofte. Jakob verteenwoordig die natuurlike mens; nie net eenvoudig die gevalle mens nie, maar die natuurlike mens—daar is ‘n verskil. Toe Adam geskape is het hy geen onvolmaaktheid gehad nie, maar hy was nie volmaak nie. Onvolmaaktheid is die gevolg van die Val. Nadat ons tot weergeboorte gekom het raak God deur die geloof ontslae van die gevalle mens. Die gevalle man of vrou is deur geloof aan die kruis van Jesus gekruisig en hulle is weergebore, hulle het ‘n nuwe skepping geword. Alhoewel-- God deel met die natuurlike mens nadat ons weergebore is. “Neem jou kruis elke dag op en volg My.” (Luk. 9:23) Gevalle mense is een ding, natuurlike mense is iets anders.

Dit is so maklik vir ons as Christene om deur goeie bedoelinge gemotiveer te word. Ek ken mense wat met goeie bedoelinge na die bediening veld gegaan het. Hulle gesien hoe heidene sonder die Evangelie ten gronde gaan, mense in onmenslike armoede, en omdat hulle onderwysers en dokters was- was hulle begeerte om die Evangelie aan hierdie mense, wat so swaar gekry het aan ‘n moderne wêreld voor te stel. Hulle motiewe was eg, loof die Here vir goeie motiewe. Voor hulle redding was hulle doel ‘n goeie loopbaan en geld- net soos ander mense- maar hulle het dit op die altaar geplaas vir die bediening veld. Dit is goeie motiewe.

Ons as gelowiges het ‘n natuurlike tendens om deur goeie motiewe gemotiveer te word. Maar in God se ekonomie is nuwe en goeie motiewe maar net die begin, die eerste stap. Ons moet deur die Heilige Gees gemotiveer word vir bediening.

Jakob was iemand wat probeer het om sy doel en motiewe te bereik maar hy het geëindig met “‘n Doel heilig die middele” mentaliteit. Ek het groot kerk organisasies gesien wat met die regte motiewe begin het, maar na ‘n tyd het hulle “die doel heilig die middele” mentaliteit begin aanneem en die natuurlike mens het oorgevat.

Ek was in vergaderings waar groot Christen besigheid mense sendings wou finansier, ek was by vergaderings met sending rade en uitvoerende beamptes van denominasies waar daar net twee minute aan ‘n vlugtige gebed gewy was en daarna die onderhandelinge, dieselfde wat die sekulêre besigheid mense doen.

Hulle motiewe was reg, maar in hulle manier van dink sal die einde- die doel- altyd die manier van hulle handelinge regverdig. Dit is die natuurlike mens; dit is Jakob. Jakob is in hulle, Jakob is in my. Dit is maklik vir my om hierdie groot manne van die sending rade te kritiseer, as ek een van hulle was sou ek dalk nie beter gewees het nie. Dit is baie maklik vir die natuurlike mens om oor te neem. Na weergeboorte deel God met die gevalle mens, maar dan begin Hy deel met die natuurlike man en vrou.

Jakob se Probleme.

Kyk na die probleme wat Jakob gehad het. Elke beproewing wat hy deurgegaan het was deur God ontwerp om met sy natuurlike mens te deel. Dieselfde met ons, die beproewinge wat ons sal deurgaan is dinge wat God ontwerp het om met ons natuurlike man of vrou te deel.

Ons hou daarvan om dinge te sê soos: “Dit is ‘n finansiële aanval van die vyand”.

Daar is drie soorte moeilikhede. Daar is die soort moeilikheid wat direk van die vyand kom. Paulus sê: “Satan het ons verhinder” (1 Tes. 2:8) Dan is daar die soort moeilikheid wat God vir ons voorberei om ons te red van dit wat ons oor onsself gebring het. Ons het genoeg probleme in hierdie wêreld, maar tog dwaal ons weg van God se wil af en ons bring self dinge oor ons wat ons nie wil hê nie. Maar dan is daar die probleme wat God wil hê ons moet deurgaan. In Jesaja sien ons dat Satan God se dienskneg genoem word en alhoewel dit ’n aanval van die vyand kan wees, werk al die dinge ten goede saam. (Rom. 8:28)

Dink aan vervolging. Vervolging maak ‘n louwarm gesindheid en vrees in die kerk skoon en nominale Christene gee pad. Vervolging is van die duiwel, ek bid nie vir vervolging nie.

In Israel het ek vervolging gesien, dit is nie lekker nie. In die 80’s het ons in Israel gewoon toe die Likud party en die godsdienstige party in bewind was, die godsdienstige party het vreeslike dinge gedoen, die Messiaanse Sinagoges was afgebrand. Ek het gesien wat vervolging kan doen alhoewel die nie naastenby so erg is as wat in die Moslem lande gebeur nie. Natuurlik is dit die vyand, maar God het ‘n doel, ‘n doel in Israel.

Toe ek in die 70’s die eerste keer na Israel verhuis het was gelowiges baie bang om in die openbaar te Evangeliseer. Maar nadat hulle bymekaarkom plekke in Jerusalem, Tibérias, Asdot afgebrand was het hulle gesê: “Wat is die verskil? Hoekom moet ons nog bang wees?”

Toetse wat ons as gelowiges deurgaan is deur God ontwerp om met die natuurlike mens te deel.

‘n Lewe Herhaal.

So baie van Jakob se lewe is ‘n herhaling van sy vader en grootvader se lewe. Jakob het onder sy eie mense na ‘n bruid gaan soek en hy het Ragel gekies. Maar hy moes eers leer om Lea lief te hê soos wat hy Ragel liefgehad het voordat hy Ragel kon kry. In die begin het Lea al die kinders gekry maar aan die einde het Ragel al die kinders gehad.

Al die vername mense in die Bybel is op ‘n manier ‘n beeld van die Messias. In die begin was die Kerk die mees vrugtevol, maar aan die einde sal Ragel—die Jode- die vrugbare een wees.

Die Jode as ‘n volk begin met Jakob: Die twaalf seuns van Jakob—die stamme en die voorvaders van Israel. Hy is die herhaalde beeld van sy vader en groot vader- en die ondervinding en ook die beproewinge. Wanneer ons in ons lewe as gelowiges deur beproewinge gaan dan dink ons nie daaraan nie, maar ander gelowiges voor ons, ons geestelik vaders en groot vaders- het deur dieselfde soort beproewinge gegaan. Die Kerk self sal hierdie les oor en oor moet leer.

Kyk na die geskiedenis van die Kerk. Wanneer daar kompromie inkom weg van die Bybel af en mense terugval, dan rig God iets nuuts op, vir ‘n tyd gaan dit goed maar dan gaan ons weer deur dieselfde proses. Kyk na die Konings en die Kronieke.

Die geskiedenis van die Kerk gaan deur dieselfde soort verskynsel as die Rigters, Konings en Kronieke van Israel. Die geskiedenis van die Kerk vertel dieselfde ding. Jakob se lewe is ‘n herhaling van sy vader en groot vader se ondervindinge. Jakob verteenwoordig die natuurlike man.

“En julle het die vermaning heeltemal vergeet wat tot julle as seuns spreek: My seun, ag die tugtiging van die Here nie gering nie en beswyk nie as jy deur Hom bestraf word nie; want die Here tugtig hom wat Hy liefhet, en Hy kasty elke seun wat Hy aanneem. (Die skrywer het nie die leuens van die voorspoed teologie geglo nie.) As julle die tugtiging verdra, behandel God julle as seuns; want watter seun is daar wat die vader nie tugtig nie? Maar as julle sonder tugtiging is, wat almal deelagtig geword het, dan is julle onegte kinders en nie seuns nie.

Verder, ons het ons vaders na die vlees as kastyders gehad, en ons het vir hulle ontsag gehad; moet ons nie veel meer aan die Vader van die geeste onderworpe wees en lewe nie? Want húlle het ons wel 'n kort tydjie na hulle beste wete getugtig; maar Hy tot ons beswil, sodat ons sy heiligheid kan deelagtig word. Nou lyk elke tugtiging of dit op die oomblik nie 'n saak van blydskap is nie, maar van droefheid; later lewer dit egter 'n vredevolle vrug van geregtigheid vir die wat daardeur geoefen is.” (Heb. 12: 5-11)

Dit is nie lekker om deur beproewinge te gaan nie, maar wanneer ons daaruit kom en terugkyk sien ons God se hand daarin en ons wil dit nie weer belewe nie, maar tog is ons bly dat ons die eerste keer daardeur gegaan het en Jakob is die beste voorbeeld van die proses. Isak is die mees belangrikste tipe van die nuwe skepping, hy is op die altaar geplaas; Jakob is die seun van die nuwe skepping.

Die Karakter van Jakob en Esau.

Wat het met hierdie natuurlike mens gebeur, en wat gebeur met die gevalle mens?

“En die HERE het haar geantwoord: Twee nasies is in jou skoot, en twee volke sal van mekaar gaan uit jou liggaam; en die een volk sal sterker wees as die ander volk; en die oudste sal die jongste dien. En toe haar dae vervul is dat sy moes baar, was daar 'n tweeling in haar skoot. En die eerste is gebore--rooi, geheel en al soos 'n mantel van hare. Daarom het hulle hom Esau genoem. En daarna is sy broer gebore, terwyl sy hand die hakskeen van Esau vashou. Daarom het hulle hom Jakob genoem. En Isak was sestig jaar oud by hulle geboorte.” (Gen. 25:23-26)

Die karakter van die Jode as ‘n nasie en die karakter van die Arabiere as ‘n nasie is ‘n herhaling van die karakter van Jakob en Esau. Esau het sy eersgeboorte reg verwerp. (Gen.25:34) Tot vandag, as gevolg van die opkoms van Islam, verwerp die Arabiese volke nog steeds hulle geboorte reg. Aan die ander kant is dit ‘n feit dat die Jode die Arabiere sleg behandel het. Dit is egter nie naastenby so erg as wat die Arabiere met mekaar doen nie, daar is ongeregtighede. Die karakter van die Jode en die Arabiere in hierdie twee broers word verpersoonlik in die karakter van die stam vaders. Reg van die begin af het Jakob sy broer aan sy hakskeen gegryp.

Wat het gebeur toe dit tyd geword het vir die seëning? Sommige mense beweer dat toe Isak sy hande op sy twee seuns gesit het was hulle ongeveer 70 jaar oud.

In hierdie verhaal het sy moeder hom opgestel vir iets: “Maar sy moeder antwoord hom: Laat jou vloek op my wees, my seun! Luister net na my en gaan haal dit vir my. Toe het hy dit gaan haal en na sy moeder gebring. En sy moeder het daarvan 'n lekker ete gemaak soos sy vader dit graag wou hê. Ook neem Rebekka die beste klere van Esau, haar oudste seun, wat by haar in die huis was, en sy trek dit vir Jakob, haar jongste seun, aan; en die velle van die bokkies trek sy oor sy hande en oor die gladdigheid van sy nek, en sy gee die lekker ete en die brood wat sy gemaak het, in die hand van Jakob, haar seun. Toe kom hy by sy vader en sê: My vader! En hy antwoord: Hier is ek! Wie is jy, my seun? En Jakob sê aan sy vader: Ek is Esau, u eersgeborene. Ek het gedoen soos u my beveel het. Rig u tog op, sit en eet van my wildsvleis, dat u siel my kan seën. Daarop het Isak aan sy seun gesê: Hoe het jy dit so gou gekry, my seun? En hy antwoord:

Omdat die Here u God dit my laat teëkom het. En Isak sê vir Jakob: Kom tog nader, dat ek jou kan betas, my seun, of jy waarlik my seun Esau is of nie. En Jakob het nader gekom na sy vader Isak, en hy het hom betas en gesê: Die stem is Jakob se stem, maar die hande is Esau se hande. Maar hy het hom nie geëien nie, omdat sy hande harig was soos sy broer Esau se hande; en hy het hom geseën.” (Gen. 27:13-23)

Aan die eenkant het Esau gekry wat hy verdien het omdat hy sy geboorte reg versmaai het; aan die anderkant, kyk na Jakob. God se belofte was daar vir die tyd van bevrugting waar die jongste oor die oudste sal heers- nie beter nie of groter nie, maar dat die reddende doelwitte van God deur Abraham, Isak en Jakob sal wees. (Islam beweer dit is deur Ibrahim, Ismael en Esau)

Jakob het probeer om God se doelwitte deur sy menslike knoeiery te bereik, dieselfde met die Joodse mense. Op ‘n manier weet hulle, hulle het die Tora en die verbond doelwit daarvan, maar dit is altyd in hulle manier van dink.

Let op, dit was sy ma wat hom opgestel het vir hierdie dinge. Ons kry ons gevalle natuur van die moederskoot, maar ons kry dit ook van die omgewing wat dit versterk. Ouers se woede probleem gaan in hulle kinders weerspieël word. Ons kry ons natuur by bevrugting maar dit word versterk deur die omgewing waarin ons groot word.

So baie keer sien ek as ouer dat my negatiewe dinge in my lewe deur my voorbeelde oorgedra word; Ek vertel my kinders een ding maar ek doen iets anders. In ‘n sekere mate is ons almal eenders, sommige van ons is net erger. ‘n Kind kry dit by sy ouers en dit word versterk in die huislike omgewing. Wanneer ons gered word begin God met hierdie dinge deel en Hy doen dit volgens dieselfde riglyne wat Hy in Jakob gestel het.

Om God se Doelwitte te Bereik

Weereens, God het Esau ook geseën, ek wil nie beweer dat God die Jode meer liefhet as die Arabiere nie, ek praat net van God se uitverkiesing as Sy instrument van redding- dis al.

“Ek kan uit Myself niks doen nie. Soos Ek hoor, oordeel Ek; en my oordeel is regverdig, omdat Ek nie my wil soek nie, maar die wil van die Vader wat My gestuur het.” (Joh. 5:30) Jesus het niks op eie inisiatief gedoen nie.

Jesus kon die vyf duisend gevoed het omdat Hy God is, Jesus kon op die water geloop het omdat hy God is, Hy kon die mense gesond maak omdat Hy God is. Daar is Christene wat die fout maak om te dink dat Jesus hierdie dinge gedoen het omdat Hy God is, maar Hy het nie, Jesus het dit deur die Krag van die Heilige Gees gedoen. Hy het die gestalte van ‘n dienskneg aangeneem, Hy het Homself nie aan God gelyk geag nie, (Filp.2:6) Hy het Homself geledig van Sy Godheid en niks deur Sy eie Goddelike krag gedoen nie.

As die Here Jesus Sy Goddelike krag gebruik het, dan het Hy dit in die vlees gedoen. Sy motiewe sou reg gewees het maar Sy aksies sou nie deur die Heilige Gees gedrewe gewees het nie. In Lukas 5:17: “--en daar was (Dunamis) krag van die Here om hulle te genees.”

Hoekom is dit so dat wanneer ons vir iemand bid om uit ‘n rolstoel op te staan (As ons die gawes van genesing het) dat dit een oomblik gebeur en dan weer nie? Ons kan altyd vir siek mense bid en hulle met olie salf en God vra om hulle te genees maar as ons gaan sê: In die Naam van Jesus ek beveel jou staan op uit die rolstoel”- moet ons absoluut 110% daarvan seker wees dat die Dunamis Krag teenwoordig gaan wees soos vir Jesus in Lukas 6:17, anders gaan dit nie gebeur nie. Die Vader, deur die Krag van die Heilige Gees moet teenwoordig wees anders handel ons in die vlees. Ek kan vir iemand bid, maar as EK iemand beveel om op te staan, dan is dit in die vlees. Mense sal baie dinge gebruik vir ‘n verskoning waarom dit nie gebeur het nie, soos om te beweer dat mense se geloof ‘n probleem is- of: “Jy het sonde in jou lewe”.

Dit mag miskien waar wees, maar in die meeste gevalle is dit ‘n Christen wat in die vlees dinge probeer doen en as dit nie gebeur nie probeer hulle wegkom deur om ‘n veroordeling oor mense uit te spreek. Jesus het nie Sy Goddelike krag gebruik nie, Hy kon dit gedoen het maar Hy het niks uit sy eie krag gedoen nie.

Israel as ‘n sendingveld is ‘n goeie voorbeeld. Gelowiges van oor die wêreld wat lief is vir Israel, wat lief is vir die Joodse mense, wat hou van die idee van vervulling van profesie- gaan na Israel met hoë verwagtinge. Maar baie van hulle hou net vir ses maande na ‘n jaar. Baie van hulle gaan as Philo- Semiete en kom terug as Anti-Semiete. Die Jode is mense wat jou liefde vir Israel deeglik op die proef kan stel. Die arrogansie van hierdie mense gaan aan jou vat.

Daar is redes vir hierdie sosiologiese probleem: die Israelies is nie meer arrogant as ander bevolkings nie, hulle is gebore met sosialistiese waardes wat goeie maniere as middelklas beskou.

Jode was altyd lede van die diasporiese middelklas en die professionele besigheid klas en hulle wil ook mense van die land wees. Maar die Israelies wat die Kibboetse en ander sosialistiese dinge gestig het probeer om anders as die diasporiese Jode te wees. Goeie maniere is by die venster uit en so is hulle sosiaal gevorm, dit is die rede vir hulle arrogansie. (Alhoewel, as jy deur hulle arrogansie breek is hulle baie aangename mense) As jy vir ‘n paar jaar daar aanbly sal jy dit agterkom maar as jy net vir ‘n jaar of so daarheen gaan- wel jy gaan wegvlug. Ek bedoel nie net Heidene nie, selfs ander Jode kan dit nie hanteer nie. Wanneer ons deur ons eie krag probeer om God se doelwitte te bereik, al is dit jou roeping- gaan dit nie werk nie.

God gee vir ons mensekrag maar soos wat ons sal sien kom ons mensekrag eers na vore wanneer God met ons natuurlike mens begin deel. “Ek is die wynstok, julle die lote. Wie in My bly, en Ek in hom, hy dra veel vrug; want sonder My kan julle niks doen nie.” (Joh. 15:5)

Dit is net wanneer ons in Jesus bly dat ons die ware doelwit van God kan bereik, maar die natuurlike mens, soos Jakob, sal altyd probeer om dit te bereik deur sy eie intellek- verstandelike vermoë, sy eie idees.

Loof die Here vir goeie motiewe, maar dit is nie goed genoeg nie, dit kan net gebeur as ons in Hom bly. Daar is baie Christene wat heel dikwels nie kan onderskei tussen dit wat die natuurlike mens doen en wat God doen nie. Hulle kan nie onderskei tussen wat die Heilige Gees lei om te doen, en dit wat hulle dink wat goed is nie. Kyk na Handelinge waar hulle uitgegaan het en die Heilige Gees hulle verbied het om te gaan bedien. (Hand. 16:7) Iemand wat die sendingveld probeer aanvat, mense wat God nie gestuur nie, moet weet dit gaan nie werk nie, Israel is ‘n baie goeie voorbeeld. Baie mense kom terug met leë hande.

Ek ken mense wat vir 15-16 jaar in New Guinea onder die koppesnellers sending werk gaan doen het terwyl hulle Israel as gebroke mense verlaat het. Ek ken ‘n Joodse dame wat die gasoonde oorleef het, sy en haar broer en suster het in Switserland tot bekering gekom en vir 20 jaar in Angola sending werk gedoen, sy was heel waarskynlik die enigste persoon wat Jiddisj en Swahili kon praat, ‘n pragtige gelowige, maar sy het nie kans gesien om onder haar eie mense in Israel as gevolg van hulle hardheid Evangelisasie te gaan doen nie.

Loof die Here, dinge is besig om in Israel te verander, God is besig om iets te doen, maar as iemand na ‘n sendingveld gaan en God het hulle nie daarin geroep nie, gaan hulle dit nie oorleef nie. Ons moet in Hom bly. Ons kan soos Jakob in ons eie krag probeer, maar dit gaan nie werk nie.

DieTipologie van Edel Gesteentes en Metale.

“En as iemand op dié fondament bou, goud, silwer, kosbare stene, hout, hooi, stoppels-- elkeen se werk sal aan die lig kom, want die dag sal dit aanwys, omdat dit deur vuur openbaar gemaak word; en die vuur sal elkeen se werk op die proef stel, hoedanig dit is. As iemand se werk bly staan wat hy daarop gebou het, sal hy loon ontvang; as iemand se werk verbrand word, sal hy skade ly; alhoewel hy self gered sal word, maar soos deur vuur heen. (1Kor. 3: 12-15)

Daar is organisasies in Israel byvoorbeeld, met die regte motiewe, wat op ‘n manier ook die regte dinge doen- maar volgens hulle eie idees en nie volgens God se plan nie. ‘n Ooreenkoms is met die Israeliese regering onderteken dat hulle nie die Russiese Jode sal Evangeliseer nie, en ook nie die Nuwe Testament aan hulle sal verkondig nie, hulle moet net die Jode terugbring na Israel.

(So het daar ‘n groot onenigheid onder die Jews’s For Jesus en ander gekom) Een boot het net tien Jode op gehad en ander nie een nie, en hulle het begin om toeriste te vervoer terwyl hulle miljoene in bydraes ontvang het. God het dit nie geseën nie omdat dit mense idees was. Dit is goeie mense wat lief is vir die Here, met goeie motiewe, maar hoekom het God hulle nie geseën nie? Dit is mense wat uit hulle eie krag en eie idees probeer goed doen maar die tyd kom wanneer hulle met vuur getoets gaan word (1 Kor. 3:13) en net die dinge wat God georden het sal bly staan.

Ons as gelowiges doen baie dinge in ons lewe met die regte motiewe en ook dalk tot ‘n mate dinge wat God kan gebruik, maar dit is nie te sê dat God dit gaan seën of ons daarvoor gaan vergoed nie, dit is dinge wat gaan verbrand.

Op ‘n manier is die Val van die mens en die Evangelie van Jesus ‘n interplasing. God weet wat gaan gebeur en ons is nie gebore om weergebore te word nie; ons is gebore om hemel toe te gaan en om God se kinders, Sy vriende te kan wees. Ons is deur God geskape om Hom lief te hê, om ons in Sy seëninge te verlustig, om Hom te dien, om Hom te aanbid. Die Val is op ‘n manier iets wat tussenin gekom het en die gebied van die Evangelie moet op ‘n manier herstel word, dinge wat ons as gevolg van die Val verloor het. “En die goud van dié land is goed. Daar is ook balsemgom en onikssteen.” (Genesis 2:12)

Dit is as gevolg van die Val—goud en edelgesteentes. In 1 Kor. 3:12 het ons silwer. Jesus was verraai vir silwer, Josef was verraai vir silwer; ( “--vir yster bring Ek silwer,”-Jes. 60:17). Op ‘n manier verteenwoordig silwer altyd redding.

In die tipologie van die Tempel- hoe verder ons weg beweeg van die Allerheiligste hoe minderwaardiger word die minerale, silwer is altyd in die midde. Dit begin by brons dan silwer maar in die Allerheiligste is dit Goud. Hoe nader ons aan God kom, hoe meer waardevol word die minerale. In daardie dae het hulle nie platinum gehad nie, (Heel waarskynlik het hulle net nie daarvan geweet om dit te ontgin nie) en goud was die mees edele stof wat hulle in die Bybel se tyd geken het.

Kyk wat gebeur na Redding.

“En die fondamente van die muur van die stad was versierd met allerhande edelgesteentes. Die eerste fondament was jaspis, die tweede saffier, die derde chalcedoon, die vierde smarag; die vyfde sardóniks, die sesde sardius, die sewende chrisoliet, die agtste beril, die negende topaas, die tiende chrísopraas, die elfde hiasínt, die twaalfde ametís. En die twaalf poorte was twaalf pêrels; elkeen van die poorte was uit een pêrel, en die straat van die stad was suiwer goud soos deurskynende glas.” (Opb. 21:19-21)

Die strate van die stad is van suiwer goud. Voor die Val het ons edelgesteentes in goud beslag en na die voltooiing van die redding proses het ons edelgesteentes in goud beslag. Daar is nie silwer nie, omdat silwer ‘n tydelike waarde het. Silwer sal oksideer maar goud nie. Maar silwer het ten minste ‘n tydelike waarde, dit is die hout en die strooi wat geen waarde het nie.

Deel van die Hoë Priester se gewaad was die borsplaat van geregtigheid en die skouerstukke met edelgesteentes wat ooreenstem met die stamme van Israel wat weer ooreenstem met die edelgesteentes in Openbaring. Die Hoë Priester moes die las van Israel op sy hart en skouer dra en hy kon nie die skouerkleed afhaal nie.

Wanneer ons vir iemand bid en vir hom intree dan dra ons hierdie las op ons harte en skouers en ons haal dit nie af nie. Die Hoë Priester, in Hebreërs is dit die Here Jesus wat die las van Israel op Sy hart en skouers dra- en Hy haal dit nie af nie, dit is edelgesteentes geset in Goud. Petrus sê dieselfde: “Geloof wat deur vuur gelouter is”. (1Pet. 1:7)

Hoe word diamante gevorm? Druk en vuur! Hoe gaan God van my en jou iets (goddelik) maak soos edelgesteentes in ‘n goud beslag? Deur druk en vuur!

Wie wil druk en vuur hê? Nie ek nie! Maar wanneer ons daardie pragtige diamant ontvang gaan ons baie bly wees dat ons deur die vuur gegaan het. Wanneer ons in die hemel kom sal ons nie spyt wees oor dit wat ons deurgegaan het nie- as gevolg van dit wat God op ons pad gebring het, omdat ons edelgesteentes in ‘n goud beslag gaan wees. Die ander dinge gaan verbrand. Ongeredde mense het geen aandele in hierdie saak nie.

Die vrug van die Gees in Galasiërs is God se natuur. In Grieks is die idee dat die vrug eerste van alle liefde is. Die vrug van die Gees is eerstens liefde en al die ander liefde volg uit hierdie liefde. Ons sê normaalweg dat die vrug van die Gees liefde, vreugde en vrede en al die dinge is, (Gal.5: 22-23) maar nee, die vrug is liefde; die ander dinge is die resultaat van liefde, ‘n liefde wat die liefde van Christus in ons vervolmaak.

Nie die Sonde nie maar die Sondaar.

Die manier waardeur God ontslae raak van sonde is om ontslae te raak van die sondaar. God vat nie my en jou woede of wat ook al ons probleem is- weg nie, Hy vat my en jou weg. Jesus het nooit aan die kruis gesê- “Ek sterf vir jou sonde nie”, Hy het gesê; “Ek sterf vir jou sonde, kom hang saam met My”. Dit is soos dit is; Hy raak ontslae van die sondaar. Die probleem is- die natuurlike mens is ‘n sondaar. Dit is nie nodig vir die duiwel om ons te kry om kwaad te word nie, of om ander vroue of mans te begeer nie, al wat hy moet doen is om in die natuurlike man of vrou te kom, hulle gaan buitendien sondig. Die res is maklik. As hy ons so ver gekry het word ons met ‘n veer omgeslaan. God moet ontslae raak van die natuurlike mens. Wanneer Christene probeer om God in die natuurlik mens te dien, soos wat Jakob gedoen het, wat gebeur? Hulle lieg en sondig. Ek kan vir jou briewe van bekende Christen denominasies leiers wys wat hulle in ‘n hof kan laat beland. Die natuurlike mens is natuurlik gevalle, die duiwel is nie daarop uit om ons te kry om te sondig nie, ons gaan buitendien sondig, hy gaan ons kry om in die vlees te wandel in plaas van die Gees, en die eerste ding wat hy doen is om ons te kry om ‘n Christen te wees volgens ons eie idees.

In die nuwe Testament is daar iemand soos Jakob, en dit is Petrus. Petrus het sy swaard uitgetrek en ‘n man se oor afgekap! Net soos Jakob. Maar toe die ware toets kom? “--voordat die haan twee maal gekraai het, sal jy My drie maal verloën.” (Markus. 14:29-31).

Wat ‘n feit is, wanneer God ‘n krisis in ons lewe toelaat, sal dit ‘n krisis wees waarin die natuurlike man en vrou sekerlik sleg gaan faal. Dit was eers nadat God met Petrus gehandel het dat hy instaat was om op Pinkster sonder om te skroom op te tree. Nie lank voor dit nie, ‘n paar weke terug het hy ontken dat hy Jesus geken het en hy het Jesus op ‘n afstand gevolg. Maar na Pinkster en die Heilige Gees was hy ‘n ander mens, hy was nie meer bang vir mense nie. Iets het gebeur, dit was dieselfde persoon met dieselfde natuurlike vermoëns, maar die natuurlike vermoëns is na die kruis toe. Dieselfde vir Jakob.

Natuurlike Vermoë en die Roeping van God

Om ‘n onderwyser of mediese dokter te wees is goed. Daar is lande wat sendelinge nie by hulle sal toelaat nie maar wel mediese dokters en onderwysers- en dit is ‘n manier om die Evangelie daar te kry. Dit is goed om ‘n musikant te wees maar dit is ‘n ander saak om goeie “Christelike” musikante te kry, dit is ‘n ander saak om ‘n erediens onder die leiding van die Heilige Gees te lei. Om ‘n mediese dokter te wees is goed maar dit is ‘n ander saak om ‘n mediese dokter onder die salwing van die Heilige Gees te wees. Die natuurlike man en vrou moet na die kruis toe gaan en nie net die sondaar, die dwelmsmous of die vervalser nie, die hele persoon moet na die kruis toe gaan, en eers dan kan God in die krag van die opstanding hulle menslike vermoë, hulle beroep en hulle agtergrond gebruik. Jakob het al hierdie dinge gehad. Hy was ‘n uitgeslape listige persoon. Hy was so uitgeslape dat dit elke keer teen hom gedraai het, net soos wat ‘n Jood is. Joodse mense is op ‘n manier bewus daarvan dat hulle gedwing word om uitgeslape en listig te wees; dit is waarom hulle dikwels in dinge soos volksmoorde en volk uitwissings betrokke raak, dit kom terug na hulle toe en dit gaan terugkom na ons toe.

Wanneer ons op die natuurlike mens vertrou en dink- “Ek is ‘n goeie besigheid man” of wat se vermoë ons ook al mag hê, (Wat God vir ons gegee het) gaan God dit nie gebruik voordat ons nie na die kruis toe gegaan het nie. Die natuurlike mens moet gaan.

Daar is vier stadiums in Jakob se lewe, in Genesis 25-27 is Jakob soos wat hy was. Dit is bemoedigend om te sien hoe Jakob was en ten spyte van al die dinge wat hy gedoen het- het God hom nogtans lief gehad en hom gekies- en dit gee vir ons ‘n groot versekering en ’n troos.

Genesis 28-31 is die toets en die breking van Jakob, maar dan kom die ware krisis punt in Genesis 32-36-- die “Jabbok Ondervinding”. Maar aan die einde van Jakob se lewe as ‘n ou man sê hy: “Ek het ‘n moeilike lewe gehad, vol teëspoed.” (Gen. 47:9) Nie baie van die groot manne in die Bybel het gelukkig gesterf nie maar hulle het blymoedig gesterf! Wanneer dit met ons te goed gegaan het in hierdie wêreld dan kom die vraag oor ons kruis. Hoekom? Omdat ons gemaklik raak in die wêreld.

Almal van ons moet ‘n kruis hê. Die kruis is vir ons eie voordeel, dit hou ons uit die moeilikheid. Ons is baie goed daarin om onsself in die moeilikheid te kry omdat ons nuwe skeppings is wat in die natuurlike mense lewe. Weereens, Jakob het God se beloftes gehad maar hy het altyd probeer om dinge in sy eie krag uit te werk. Hy was slim en uitgeslape, hy het geweet om mense te manipuleer wat net so slim was as hy. Die seëninge was vir hom in die beloftes van God voorsien maar hy wou dit deur sy eie krag in die hande kry. “.. wat ons gered en geroep het met 'n heilige roeping,- nie volgens ons werke nie, maar volgens sy eie voorneme en genade wat ons van ewigheid af in Christus Jesus geskenk is.” (2 Tim. 1:9).

Ons is nie net weergebore om hemel toe te gaan nie, dit is waar ja, maar ons weergebore om nou iets te doen en by ‘n sekere punt in ons lewe sal God ons wys wat dit is—ons gawes, ons bediening- ens. Maar die natuurlike neiging van ons menslike natuur is om dit te verkry deur ons menslike vermoëns. “Ek is ‘n goeie besigheid man” “Ek is ‘n goeie leraar” Ek is ‘n goeie prediker.” ‘n “Goeie musikant”. “Goeie organiseerder”. Die natuurlike neiging is om te probeer om dinge volgens ons natuurlike oogmerke in die hande te kry terwyl dit dinge is wat na die kruis toe moet gaan.

Jakob se leer.

Wat het by Bet-El met Jakob gebeur? Bet-El beteken: “Die Huis van God”- dit is ook waar sy vader by ‘n draaipunt ondervindinge in sy lewe met God gekom het. (Gen. 12:8; 13:3-4) Draaipunt ondervindinge in ons wandel met God sal altyd by Bet-El plaasvind. As ons nie in ‘n Kerklike gemeenskap staan, of in ‘n plek waar Christene ontmoet nie, gaan ons nie die draaipunt met God bereik nie.

Wêreldwyd vandag het ons ‘n groot probleem omrede dinge soos die Toronto en die ‘Lakeland fiasko’, die finansiële manipulasie en uitbuiting van Christene en vals leerstellings. Vandag is daar is baie Christene wat nie ‘n kerk het nie wat in huiskerke saam kom. Mense ontmoet ander mense en so word groepe gevorm. Die punt is egter, die kerk kan ons dalk nie meer beïndruk nie, of behaag nie, wat buitendien gaan gebeur omdat die kerk uit mense bestaan. Jakob was erg verveeld in die kerk (Bet-El)- Hy het aan die slaap geraak, (Gen. 28:10-17) maar wat het hy gesien? “En hy het gedroom--daar is 'n leer op die aarde opgerig waarvan die spits tot aan die hemel reik, terwyl die engele van God daarlangs opgeklim en daarlangs neergedaal het.” (Gen. 28:12) Wat sien ons in die Evangelie van Johannes? Jesus het met Nataniël gepraat.

“En Hy sê vir hom: Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, van nou af sal julle die hemel geopend sien en die engele van God opklim en neerdaal op die Seun van die mens.” (Joh. 1:51)

Dit is die beskrywing van “Jakob se leer”. Ons mag dalk nie baie dink van ‘n kerk nie, maar wanneer God die leer van die hemel af laat sak sal dit die plek wees waar dit gaan anker. Dit daal neer na die Liggaam van Christus, dit is waar die leer te staan kom, waar Jesus met die leer afklim.

Mense wat buite die Christelike gemeenskap staan met ‘n opsie om deel te wees van ‘n kerk of nie, het ‘n probleem. Vandag het ons ‘n krisis. Ons weet deur briewe en boodskappe van baie mense wat uit hulle kerke gegooi word as gevolg van dinge soos die Toronto.

By ‘n geleentheid het ‘n man van Lister Hill Babtiste Kerk in Leeds in ons kantoor in geloop, ‘n kerk wat diep betrokke was in die Toronto, vroue predikers en die Ekumeniese visie, en hy was uitgegooi omrede hy teen dinge in die kerk gekant was soos ‘n Trans-seksuele transvestiet in hierdie kerk wat homself laat kastreer het, vroue klere aangetrek het met ‘n vroue haarstyl en Nagmaal in die kerk bedien, ‘n Evangeliese, Charismatiese Toronto Blessing Baptiste Kerk!

Die mense in hierdie kerk het ‘hom’ as ‘n suster in geloof aangeneem en haar bediening was om die brood te breek vir die Heilige Nagmaal, tenspyte daarvan dat die DNS in elke sel van sy liggaam bewys dat hy nie ‘n suster in die geloof is nie! Hy is egter ‘n teruggevalle broeder as hy ‘n gelowige is om mee te begin en hy moet tot bekering kom. Hulle het hom uitgegooi omdat hy dit ‘n gruwel genoem het. Mense vra my wat gaan slegter wees as dit wat in Toronto Lakeland gebeur het?

Baie mense het al van Rodney Howard Brown, Kenneth Copeland, Todd Bentley en kie se video’s gesien, dit is afstootlik. Wat gaan slegter wees? Immoraliteit is die volgende. Wat ons in Lister Hill Babtiste kerk gesien het is die voorloper van dit wat kom. Die Woord van die Here gee ons patrone en hierdie dinge gaan eindig in immoraliteit. So, ons het mense wat nie meer weet waar om heen te gaan nie, elke dag is daar navrae van Christene wat wil weet wat hulle moet doen, waar hulle kan aanbid?

Toe Jakob daar was het hy dit nie besef nie, maar God wys dit vir hom in ‘n droom.

Toe staan Jakob die môre vroeg op en neem die klip wat hy onder sy hoof gesit het, en rig dit as 'n gedenksteen op; en hy het olie daaroor uitgegiet. (Dit is ‘n gesalfde plek) En hy het die plek Bet-el (“Die huis van God”) genoem; maar die naam van die stad was tevore Lus.

En Jakob het 'n gelofte gedoen en gesê: As God met my sal wees om my te bewaar op hierdie weg wat ek gaan, en aan my brood sal gee om te eet en klere om aan te trek, (Hy het nie baie gevra nie, net wat hy nodig gehad het.) en ek behoue na die huis van my vader sal terugkom, dan sal die HERE my God wees. En hierdie klip wat ek as gedenksteen opgerig het, sal 'n huis van God wees, en van alles wat U my gee, sal ek aan U sekerlik die tiendes afstaan.” (Gen. 28:18-22)

Die Kerk is ‘n Gesalfde Plek!

Een van die probleme van die natuurlike mens is om te dink hy het nie ‘n deelgenootskap van ander gelowiges nodig nie, hy het nie nodig om na die huis van God te gaan nie.

Ek was by ‘n Volle Evangeliese besigheid vergadering, ‘n persoon het opgestaan en gesê: “God het vir my gewys om hier weg te kom”- en- “--Ek is volmaak in die Here en ek het dit nie nodig nie”. Dit is nie van God nie, Bet-El is ‘n gesalfde plek. As ons Jesus van die hemel af wil sien neerdaal, en as ons hom by die leer wil ontmoet, dan is dit die plek wat God georden het.

Dit was ‘n keerpunt vir Abraham sowel as Jakob, en net so ook vir ons. Maar die natuurlike man dink hy kan alleen staan, die Bybel sê nee! Yster slyp yster. (Spr. 27:17)

God is soewerein, hy het nie gekom om jou te red nie, Hy het gekom om ons almal te red. Jesus kom nie vir jou nie, Hy kom vir Sy Bruid. Jy moet deel wees daarvan. Die natuurlike mens dink hy kan alleen staan, maar hy kan nie. Hy dink hy kan God op sy voorwaardes ontmoet, maar hy kan nie. Dit is in die Huis van God waar die leer gaan neerdaal.

Weereens, ek voel innig jammer vir mense wat ‘n keuse moet maak tussen Kenneth Hagen se kerk of die ekumeniese kerk op die hoek- of die Toronto kerk onder die bed, maar God het ‘n oplossing vir hierdie probleem. Ek weet nog nie wat en waar nie, maar Jesus wil nog steeds met die leer afkom om ons daar te ontmoet- en dit gaan gebeur in die Huis van God!

Die Karakter van ‘n “uitgeslapene”.

God weet hoe Jakob was, kyk na Jakob se “beloftes”. (Gen. 28:20) “As U dit vir my gee sal ek dat vir U doen”. Jode hou daarvan om met God te onderhandel. Hoe gaan ons met God onderhandel? Dit is God wat die inhoud van die verbond bepaal. God het geweet Jakob wil ‘n ooreenkoms aangaan. God het geweet Jakob gaan probeer om die seëninge en die doelwitte en die roepings deur sy eie krag in die hande probeer kry. Het God probeer om hom tereg te wys? Het God gesê: “Moenie dit doen nie!”- Nee! Ek kan praat tot ek blou is in die gesig en probeer om vir jou te sê: “Moenie dit doen nie”, ek kan voor ‘n spieël staan en vir myself tot ek blou is in die gesig sê- “moenie dit doen nie” maar ek gaan dit nogtans doen, en so is jy ook.

Die enigste vraag is, hoe lank gaan dit God neem om die breekpunt in jou lewe uit te werk?

Daar is niks wat ons kan doen om vinniger te kom waar God wil hê ons moet wees nie, maar daar is baie wat ons kan doen om dit te vertraag. Kyk na die Israel se reis uit Egipte na die Beloofde Land. Hulle kon dit in ‘n paar weke voltooi het, maar dit het hulle veertig jaar gevat!

Die tweede, die nuwe geslag het in die Beloofde Land ingegaan en nie die eerste geslag nie. Die ou skepping moes in hierdie wêreld sterf, en net die nuwe skepping kan hemel toe gaan. Daar is niks wat ons kan doen om dit spoediger te laat gebeur nie maar is baie wat ons kan doen om dit te vertraag. Jakob het dit gedoen, hy moes veertien jaar vir Laban werk.

In Genesis 28:20 was dit “ U doen dit, ek doen dat”. Jakob het sy welgestelde lewe prys gegee om vir ‘n tyd in armoede te lewe, net soos Isak en Laban se familie, en dit gee vir ons die agtergrond van die vrou by die fontein.

In Genesis 29 sê hy: “En hy sê: Kyk, die dag is nog lank; (Toe hy by die vrou by die fontein, die put kom) dit is nie tyd om die vee bymekaar te maak nie. Laat die vee drink, en gaan heen, laat hulle wei. Toe antwoord hulle: Ons kan nie voordat al die troppe bymekaar is nie; dan rol hulle die klip weg van die opening van die put, en ons laat die vee drink.” (Gen. 29:7-8)

Wat se water was in die put? Lewende water- “mayim hayim” (Joh. 4:10) Volgens Joh. 7:39, wat is Lewende Water?- Die Heilige Gees. Die wegrol van die steen is ‘n beeld van wat? Opstanding. God is altyd besig om Sy doelwitte te beplan.

Jakob is ‘n slim kalant, hoe deel God met sulke mense? Hy sit hulle saam met ander mense wat net so listig is. Het God jou al ooit saam met ander mense geplaas wat net so berekend is as jy?

Ek maak nie ‘n grap oor my vrou nie, maar die vrou wat ons trou is die persoon wat God gaan gebruik om met ons vlees te deel. God het ons nie net in ‘n kerk geplaas vir seëninge en al die goeie dinge van God nie, hy het ons in ‘n kerk geplaas vir konflikte met ander gelowiges wat ons verkeerd gaan opvryf vir ‘n doel. Dink jy- jy is slim en wys? Ek was net so slim totdat ek net soos Jakob jare by Laban verloor het.

Ek het die wêreld vol gereis in eersteklas plekke, ek het hooggeplaaste vriende by top pop musiek uitgewers gehad, ek het hope geld gehad, ek het by ‘n apteek in Haifa in ‘n stetl-- ‘n ultra ortodokse Ghetto- vir jare gewerk.

Aan die eenkant van die muur het ek voorskrifte aangeteken, en aan die anderkant van die muur was daar mense wat aan die anti-sending organisasies behoort het. Vir jare het ek op hulle gespioeneer. Ek het gedink dat op die een of ander tyd gaan hierdie manne my in die hande kry oor die traktaatjies wat ek uitgegee het en dit sou die einde van my werk en alles beteken.

God het my altyd beskerm; God het altyd hulle oë toegehou. Wanneer ek hulle gesien kom het- het ek my traktaatjies gegryp en gehardloop. Om pille te tel vir ‘n lewe was verskriklik, ek het dit gehaat, dit was uiters eentonig en dom. Nie net dit nie, nadat ek tot bekering gekom het ek gedink my dae van pille smous is verby, maar daar was iets anders oppad! God kan enigiets vrykoop-- maar dit het vir jare aangegaan. Maar as jy elke dag Hebreeus gebruik dan leer jy baie meer van die taal as normaal weg.

Wanneer ek in New York iets gaan eet het was ek bang vir die Ortodokse Jode, ek het nie weg gehardloop wanneer ek hulle sien kom het nie, maar dit het op my senuwees gewerk. Maar om in hulle buurtes te werk en om elke dag met hulle te deel het ek baie meer oor hulle kultuur en die geheime dinge in hulle lewe geleer. Hulle glo nie aan geboorte beperking nie, maar hulle vroue gebruik die pil. Hulle gebruik baie valiums omdat hulle neuroties is. Ek het so baie van hulle geleer en God het daaruit vir my ‘n ernstige ondervinding voorberei, dit was my plek waar God met my gedeel het.

Ek weet nie wat jou plek gaan wees nie, maar God gaan jou saam met ‘n “Laban” plaas.

Jakob was ‘n goeie swendelaar, hy het sy broer aan sy hakskeen gegryp. Laban het hom ‘n rat voor die oë gedraai en vir hom die verkeerde meisie gegee. Maar toe bedrieg Jakob Laban met sy vee. Hy het altyd in die vlees gewedywer; “Ek sal hom kry”!

“Daarin verheug julle jul, al word julle nou--as dit nodig is--'n kort tydjie bedroef onder allerhande beproewinge, sodat die beproefdheid van julle geloof, wat baie kosbaarder is as goud wat vergaan maar deur vuur gelouter word, bevind mag word tot lof en eer en heerlikheid by die openbaring van Jesus Christus;” (1 Pet.1:6-7)

Wat is meer kosbaar as goud? Die diamante wat daarin is. Jakob se loon het bly verander, hy het die verkeerde meisie gekry en hy moes 20 jaar daar bly in plaas van die oorspronklike 7 jaar volgens hulle ooreenkoms. Maar toe gebeur iets met Jakob by die klimaks wat ook die tweede fase was:- God se breking. Dan volg die donker nag van die siel. Die mistieke Christene van die Middel Eeue het ook daarvan geweet.

BrekingVoor Seëning.

Jakob het na twintig jaar nie geleer wat hy moes geleer het nie en na meer as 20 jaar as ‘n Christen het ek ook nie geleer wat ek moes geleer het nie. Daar is baie meer van “Jakob” in ons as in baie ander mense. Maar weet dit, hoe intelligenter en meer geleerd jy is, hoe slimmer jy is in besigheid hoe baie moeiliker gaan God se breking in jou lewe wees. Dink aan daardie seun van Galiléa wat sy piekniek mandjie vir Jesus gegee het (Joh. 6:9). Jesus neem dit, seën dit, breek dit en gebruik dit om ander te voed.

Wil ons hê God moet ons natuurlike vermoëns, wat dit ook al mag wees—gebruik? “Here seën my!” God sal jou seën. “Here gebruik my!” God sal jou gebruik. Maar voordat God jou kan gebruik, en nadat Hy jou geseën het, is daar ‘n versteekte bestanddeel:

God seën nie wat Hy nie gebreek het nie, Hy gebruik ook nie mense wat hy nie gebreek het nie. Hierdie klein seuntjie het nie baie gehad nie; vir hom was dit maklik om dit gebreek te kry. “Here ek het ‘n Ph.D!” “Ek het dertig jaar lank aan hierdie besigheid gebou!” Dit gaan baie moeilik vir hierdie mense wees om te breek, hulle gaan ‘n “Jakob” wees. Hoe beter dit met ons in die wêreld gaan hoe moeiliker is God se breking in ons lewe.

God se waardes is anders as die van die wêreld, eerstens, dit is moeiliker vir vooruitstrewende mense as vir die eenvoudiges mense om gered te word. Hoe eenvoudiger, armer iemand is- hoe makliker is dit om gered te word-- as gevolg van minder grond vir trots.

Tweedens, nadat iemand tot redding gekom het, hoe minder hy het hoe makliker is dit vir God om hom te vorm omdat die mens persoon nie so sterk gaan wees nie.

Derdens, hoe groter die betrokkenheid hoe groter die verantwoordelikheid. God gee mense meer natuurlike vermoëns en verwag ook meer van hulle. Hulle ontvang meer maar hulle gaan ook deur groter ontberinge gaan as ander mense voordat God hulle kan gebruik, God se waardes is altyd die teenoorgestelde. Die wêreld sê: “Ek soek geld, voorregte, voordele,” maar wanneer God hierdie dinge voorsien is dit ‘n moeiliker pad na redding. Dit is nie God se keuse nie dit gaan oor ons gevalle natuur. God se breking gaan baie moeiliker wees, maar nie net dit nie, die wat Hy breek gaan ook meer verantwoordelik wees.

Kyk na Paulus, hy was geleerd, Petrus was nie. God het Paulus meer gebruik as vir Petrus. Dit is altyd die teenoorgestelde van menslike waardes, daar is baie meer van “Jakob” in sommige van ons as in ander. Maar tenspyte van al sy foute en al sy planne het God hom nogtans liefgehad. Daar was sekere gebeurtenisse in Jakob se lewe- wat tenspyte wat hy gedoen het, het God Hom persoonlik aan hom geopenbaar: “Jakob ek is lief vir jou, Ek het jou uitgekies, Ek het jou geroep, Ek het jou sover gebring en ek gaan jou verder dra.” God se genade is wonderbaar, is dit nie?

Dit maak nie saak hoeveel keer ons val nie, daar gaan tye in die lewe van gelowiges wees wanneer God Hom persoonlik gaan openbaar en sê: “Ek is lief vir jou tenspyte van alles—Ek het jou gekies, Ek gaan jou na ‘n plek neem of jy daarvan hou of nie. “--omdat ek juis hierop vertrou, dat Hy wat 'n goeie werk in julle begin het, dit sal voleindig tot op die dag van Jesus Christus;” (Filp. 1:6)

Moenie terugval nie, hou vas, Hy sal jou lei, maar dan kom ons by die donker nag van die siel.

Twee Kampe.

As ons vashou aan die Here Jesus gaan daar ‘n tyd in ons lewe as weergebore Christene kom wat ons deur soorte beproewing sal gaan wat ons nie tevore gegaan het of weer sal gaan nie.

Daar is twee soorte beproewinge in die Bybel, die “Dale” en die “Wildernis”. ‘n “Dal” is ‘n eenmalige toets en ‘n “wildernis” is ‘n langdurige proses van toetsing wat geassosieer word met die getal 40 in die Bybel.

Dit is ‘n dal wat langer is as die ander dale en ‘n wildernis wat meer dodeliker is as ander wildernisse, ‘n woestyn van woestyne. Vir Jakob het dit gekom by Pniël, die spruit Jabbok. En wat Jakob gedoen het was dit wat ons verwag wat Jakob sou gedoen het.

“En Laban het die môre vroeg opgestaan en sy seuns en sy dogters gesoen en hulle geseën. Daarna het Laban vertrek en teruggekeer na sy woonplek.” (Gen.31:55)

Jakob het gedink dit was die einde van sy probleme maar hy gaan vir 14 jaar deur dit. Daar is ‘n spreekwoord wat sê: Dit is die donkerste voor dagbreek.” Dit is waar, maar daar is ‘n valse spreekwoord wat sê: “Daar is lig aan die einde van die tonnel.”

Daar is nie lig aan die einde van die tonnel nie, aan die einde van die tonnel is daar die ergste donkerheid nog ooit en dan kom die lig.

Na veertien jaar van hierdie dinge, (Waarvan sewe jaar uitgedien is vir die ander vrou) jare wat gemors is om mekaar uit te oorlê- dink Jakob: “Dankie tog dit is verby! Nou kan ek na die dinge kyk wat God my by Bet-El belowe het, wat God my ouers met my geboorte belowe het, nou kan ek hierdie seëninge gaan haal. Na al die jare saam met Laban en met iemand soos ek het God hierdie dinge vir my lewe bepaal.”

Let op, die mense met wie ons die meeste probleme het is die mense wat die meeste soos ons is. Mense wat ons negatiewe dinge en karaktertrekke uitdra, is die mense met wie ons die meeste wrywing het. Die mense wat ons die meeste probleme mee het, is die mense wat net soos is, en meer is as ons.

Toe hy hulle sien, sê Jakob: Dit is 'n leër van God! En hy het die plek Mahanáim (“Twee kampe”) genoem. En Jakob het boodskappers uitgestuur voor hom uit na sy broer Esau in die land Seïr, die landstreek van Edom, en aan hulle bevel gegee met die woorde: So moet julle aan my heer, aan Esau, sê: (Jakob het geweet hierdie man hou nie van hom nie, en hy het geweet waarom, hy het geweet hy het hierdie man se lewe verwoes.)

So sê Jakob, u dienaar--ek het as vreemdeling vertoef by Laban en daar gebly tot nou toe; en ek het beeste en esels, kleinvee en slawe en slavinne verwerf, en my heer dit laat weet, sodat ek guns mag vind in u oë.” (Gen. 32:1-5)

Dit is soos om te sê, “Ek het ‘n motor agentskap- gaan kies vir jou een! Wil jy ‘n El Dorado, of ‘n Mercedes hê? Hier is die sleutel! My broer ek is lief vir jou! Vat dit asseblief en ry !” Hoekom word dit Mahanaim -Twee Kampe- genoem?

Ek het in New Yersey groot geword, oorkant die rivier van New York stad. In ons buurt was daar ‘n goeie vriend van my ouers wat ‘n groep drankwinkels gehad het, sy naam was “Harry”, maar sy regte naam was Heime. Mense het gedink dit is Harry maar vriende soos my ouers het hom geken as Heime, en hy was, soos wat ons dit sien ‘n “goeie” Jood omdat die Heidene ook van hom gehou het. Een van sy seuns was Arthur, hy was die bestuurder van die besigheid.

Wat die meeste mense nie geweet het nie was dat Arthur ook ‘n tandarts was. Almal het gedink Arthur was ‘n besigheid man soos sy vader, wat hy ook was, maar hulle het nie geweet dat hy ook ‘n tandarts was nie. “Daar mag dalk ‘n depressie kom, miskien ‘n drankverbod, maar mense kry altyd tandpyn!”) Hy het ‘n agterdeur vir hom oopgehou, slim! Jakob sit dit in twee kampe. “As my skoenwinkel sink sal ek rose verkoop.” Hy is altyd wakker en probeer altyd aan maniere dink om te oorleef.

My vrou is so, my vrou se familie het die Duitse gasoonde oorleef en hulle was refuseniks onder Ceasescu. Vir my vrou soos wat sy groot geword het was dit belangrik om huis skoon te maak, te kook en om klere te maak, jy kan altyd ‘n shiksa kry om dit te doen, maar sy het dit self gedoen. Met haar was dit anders.

Hoeveel tale kan jy praat? Hoe geleerd is jy? Hoe slim is jy met besigheid? Het jy ‘n pos wat altyd in aanvraag sal wees? Alles het te doen met oorlewing. As dit of dat nie werk nie dan het ons nog alles, dit is die mentaliteit. Jakob is altyd besig met sy eie planne, hy plaas dit in twee kampe.

“-- en ek het beeste en esels, kleinvee en slawe en slavinne verwerf, en my heer dit laat weet, sodat ek guns mag vind in u oë. En die boodskappers het na Jakob teruggekom en gesê: Ons het by u broer Esau gekom, en hy trek u alreeds tegemoet en vier honderd man saam met hom. Toe het Jakob baie bevrees en benoud geword, en hy het die mense wat by hom was, sowel as die kleinvee en beeste en kamele in twee laers (kampe) verdeel; want hy het gedink: As Esau op die een laer afkom en dit verslaan, sal die laer wat oorbly, vryraak.

En Jakob het gesê: o God van my vader Abraham en God van my vader Isak, o HERE, wat my beveel het: Gaan terug na jou land en na jou familie, en Ek sal aan jou goed doen-- ek is te gering vir al die gunste en al die trou--(“Ek erken ek is nikswerd, haal my asseblief hier uit!”. Ons kan baie godsdienstig raak as ons in die moeilikheid is.)

-- wat U aan u kneg bewys het; want ek het met my staf oor hierdie Jordaan getrek en nou twee laers geword. Red my tog uit die hand van my broer, uit die hand van Esau, want ek is bang vir hom, dat hy sal kom en my doodslaan, die moeder saam met die kinders. (Nou is hy onrustig oor sy familie) U het tog self gesê: Ek sal sekerlik aan jou goed doen en jou nageslag maak soos die sand van die see wat vanweë die menigte nie getel kan word nie.” (Gen. 32:5-12) Hy begin twyfel oor God se beloftes en hy herinner God daaraan.

Die Donker Nag van die Siel.

Wanneer ons in die donker nag van ons siel kom begin ons twyfel oor die beloftes wat God ons belowe het en ons begin planne maak en bid en om dinge te doen omdat ons weet dit kom.

En wat gebeur? Jakob maak nog planne nadat hy gebid het.

“Daarop gee hy aan die eerste een bevel en sê: As my broer Esau jou teëkom en jou vra: Aan wie behoort jy, en waarheen gaan jy, en wie s'n is die goed daar voor jou? dan moet jy antwoord: U dienaar Jakob s'n. Dit is 'n geskenk wat hy aan my heer Esau stuur; en kyk, hy self kom ook agter ons aan.” (Gen. 32:17-18)

Hy probeer hom omkoop. “Jy het die kontant, ek het die oplossing!” (Dit is wat hulle in Ierland sê: “High money, High Mass; low money, Low Mass; no money, Purgatory.”).

“En hy het dieselfde nag opgestaan en sy twee vroue en sy twee slavinne en sy elf kinders geneem en deur die drif van die Jabbok getrek: hy het hulle geneem en hulle deur die rivier laat trek, ook laat deurtrek wat aan hom behoort het. Maar Jakob het alleen agtergebly, en 'n Man het met hom geworstel tot dagbreek.

En toe Hy sien dat Hy hom nie kon oorwin nie, slaan Hy hom op sy heupbeen, sodat die heupbeen van Jakob uit lit geraak het in die worsteling met Hom. Toe sê Hy: Laat My gaan, want die dag het gebreek. Maar hy antwoord: Ek sal U nie laat gaan nie tensy dat U my seën. En Hy vra hom: Hoe is jou naam? En hy antwoord: Jakob. Toe sê Hy: Jy sal nie meer Jakob genoem word nie, maar Israel; want jy het geworstel met God en met die mense en het oorwin. Daarop vra Jakob en sê: Maak tog u Naam bekend! En Hy antwoord: Waarom vra jy tog na my Naam? En Hy het hom daar geseën. Toe noem Jakob die plek Pniël; want, het hy gesê, ek het God gesien van aangesig tot aangesig, en tog is my lewe gered. (“Geen mens kan God sien en bly lewe nie.” (Ex. 33:20). Dit is hoekom Jesus ‘n mens geword het.)

En die son het vir hom opgegaan net toe hy Pnuel verby was; en hy was mank aan sy heup. Daarom eet die kinders van Israel die heupsening, wat aan die heupbeen is, tot vandag toe nie, omdat Hy Jakob op die heupbeen, aan die heupsening, geslaan het.” (Gen. 32:22-32)

“Jakob” het altyd te doen met die seuns van Israel, spesifiek met die Jode. Hy alleen is geseën. Wanneer die donker nag van die siel in ons lewe plaasvind word ons alleen gelaat. Ander Christene sal nie instaat wees om ons beproewinge te dra nie, nie eens ons familie kan ons help nie. Dit is ‘n eensame ondervinding, daar is niemand behalwe ons en die Here nie en ons dink Hy is teen ons en ons worstel met God: “Hoekom doen U dit? Hoekom wil U my red? Hoekom het U my gekies? Hoekom het U hierdie beloftes vir my gegee as U dit nie gaan hou nie en U gaan my vernietig?” Al sy planne gaan nie meer werk nie- hy was in die moeilikheid.

Hierdie engel word geken as “Die Engel van die Here” met ‘n pesiale verwysing in Hebreeus. Die Talmoed noem Hom “Metatron” in Grieks. “Die Engel wat in die middel van die troon woon.” Dit is ‘n Christofanie, ‘n Ou Testamentiese manifestasie van Jesus.

Jakob worstel met Jesus tot aan die einde van die nag, die donker nag van sy siel, en hy oorleef, hoe het hy oorleef? Deur om die geveg te verloor’

Om te Wen deur om te Verloor.

Dit is die enigste manier waardeur ons God se seën gaan ontvang en bly lewe. God se waardes is altyd in ons teenwoordig maar ons dink ons kan hulle gebruik en hulle maak sê- “Jan” die Here sê!” Nee, jy moet verloor. “God sal maak dat jy “Jan!” sal sê- en dan sal jy die geveg wen.

Jakob se dybeen was ontwrig. Die femur is die sterkste bene in ‘n mens se liggaam. Daar word beweer dat ‘n volwasse mens se dybeen ‘n klein Volkswagen se gewig kan dra sonder om te breek.

Voor ek tot bekering gekom het was ek ‘n dwelm smous. Ek het gereeld dwelms na Afrika en Suid Amerika gesmokkel. Ek was gewoond aan partytjies en bekend onder groot rock sterre, ek het geweet om hulle te manipuleer, ek het geweet hoe die spel gespeel moet word, ek het geweet hoe om geld te maak met ‘n rekenaar. Dit was erg, dit was nie beproewinge nie, ook nie breking nie, dit was die dood van ‘n natuurlike mens.

Na dit het Jakob mank geloop, nadat ons deur die donker nag van ons siel gegaan het sal ons mank loop. Onthou die femur is waar die mens se grootste menslike krag lê. Wat sal gebeur as ons as Christene in ‘n Jakob ondervinding betrokke raak? God sal die plek van jou grootste menslike krag aanraak- ons persoonlikheid ons intellek, ons voorkoms- wat dit ook al mag wees, dit is wat God gaan slaan: Die plek van ons grootste krag. Ons gaan met ‘n mankheid loop en ons sal nooit weer dieselfde wees nie. Hoe lank sal dit aangaan? Tot die einde van die nag. Niemand wat regtig ernstig is om die seëninge en die doelwitte van God in hulle lewe te ontvang sal dit nie gewillig op ‘n punt in hulle lewe wil deurgaan nie.

Hoe lank die nag en hoe ernstig die breking gaan wees- is relatief tot die indiwidu maar na dit sal hulle nooit weer dieselfde wees nie, maar eers nadat dit gebeur het, eers dan sal God ons seën. Eers nadat dit gebeur sal God ons menslike vermoëns gebruik. Hoekom?

Ons gaan nie meer op ons natuurlike vermoëns vertrou nie, ons gaan met ‘n mankheid loop. Ons gaan nie meer op ons eie oordeel of op die natuurlike mens vertrou nie omdat ons op die harde manier geleer het wat gebeur as ons dit doen. Dan ontvang ons die seëning, ‘n Nuwe Naam. Jakob oorwin en hy ontvang ‘n nuwe naam. Wat sê Openbaring? Jy het ‘n nuwe naam. (Op. 2:17) Dit is interessant dat na Jakob se redding toe hy weer in sy ou natuur opgetree het, na Pniël het Genesis hom weer “Jakob” genoem maar toe hy in sy nuwe skepping opgetree het- het Genesis hom “Israel” genoem.

Dit is dieselfde met ons, wanneer ons in ons ou natuurlike man of vrou optree noem God ons op ons ou name. Maar wanneer ons- ons gedra soos die gebroke man of vrou wat oorwin het, wat die seëninge ontvang het, soos geestelike mense, dan roep God ons op ons nuwe name.

Ek het twee name, jy het twee name, ons almal het twee name, die een het ons by ons geboorte gekry en die ander toe ons weergebore is, maar hierdie naam moet ook in die Boek van die Lewe wees en ons moet die reg verdien om op hierdie naam genoem te kan word. Ons moet worstel, ons moet oorwin en ons moet die seëninge ontvang. Ons is almal “Jakob”- ons moet almal daardie breking deurgaan-- die donker nag van ons siel--en wanneer dit verby is sal ons nie spyt wees nie.

Die Les vir Israel. DieVraag oor die Stamme.

“Jakobus, 'n dienskneg van God en die Here Jesus Christus, aan die twaalf stamme wat in die verstrooiing is: Groete!” (Jak. 1:1) Daar mag dalk ‘n geestelike betekenis in Jakobus wees met betrekking tot “die twaalf stamme” maar net as ‘n genre, ‘n soort van. Die sendbriewe gebruik nie tipologie of figuurlike beskrywinge sonder dat gelowiges weet wat dit beteken nie, die Briewe moet letterlik verstaan word.

Uit Lukas weet ons dat Anna uit die stam van Aser is. (Luk. 2:36) Baie Christene het die verkeerde idee dat die tien noordelike stamme, behalwe Benjamin, Juda en die Leviete, in ballingskap gegaan het. Dit is verkeerd; die getroue mense in Israel het na die Suide- na Juda gegaan. (Die getroues sal die ontroue kerke verlaat voordat die oordeel van God oor hulle kom.) Hulle het hulle identiteit tot in die tweede tempel periode behou- tot en met die tyd van Jesus.

In die VK is daar dinge wat terug dateer tot ongeveer die vorige eeu wat geken word as “Anglo- Israelisme” (Die Israel Visie) My groot ouers was van Noord Engeland- behalwe my eie ouma wat van Glasgow was. Ek het mense in Speaker’s Corner gesien wat betrokke was by hierdie Anglo-Israelisme, hulle het al hierdie Britse verhale rondom dit in Hebreeus gehad, een daarvan was getitel: “A Covenant with Man”. Daar was dinge gesê soos dat die Aran eilande na Aäron vernoem is, alles is uitgewerk. (Toe hulle uitvind dat my dogter in Israel gebore was en dat haar familie uit Skotland en Engeland kom het hulle gedink sy het met ‘n vlieënde piering daar aangekom.

Hierdie dinge het egter nie ‘n Bybelse of antropologiese basis nie. Die Keltiese volke, antropologies, is nie net een nasie nie maar baie: Daar is die Cornies, die Skotte, die Walliese, die Iere met sekere dinge in gemeen. Die ander bewoners van die Britse Eilande is egter Anglo Saxons- Germaanse volke. Hulle kom van die Normane- Vikings wat na Frankryk en Engeland gekom het.

Daar is verskeie strata van mense wat Groot Brittanje ingeval het en wat oor ‘n tydperk van baie eeue vermeng geraak het in die Britse identiteit. Die Britte is en was nog nooit ‘n unieke ras nie. Nou waar kom mense aan dinge soos Anglo-Israelisme? Daar is geen Semitiese gelaatstrekke nie. Gaan kyk na mense met Semitiese gelaatstrekke: Jemeniete, Jode, Sefardiese Jode, Arabiere, blou bloed Bedouine- lyk hulle soos mense in Engeland? Nee! Dit is byna net so antropologies belaglik as wat dit teologies is.

Die Twaalf Stamme is die Basis.

In Openbaring 4 sien ons die 24 ouderlinge wat bestaan uit die 12 Apostels en die 12 seuns van Jakob. Baie mense probeer egter om die letterlike basis van die 12 stamme weg te vergeestelik.

As jy in Jerusalem gaan kyk na die Domitaanse Klooster (‘n Roomse Katolieke plek) sal jy drie konsentriese sirkels sien wat soos ‘n pasty in 12 seksies verdeel is. Die mees binne sirkel bevat die name van die 12 seuns van Jakob, die 12 stamvaders van Israel, een vir elke stam.

Die tweede sirkel, wat ooreenstem met die twaalf seuns van Jak


October 12, 2026
Written by - Rubin Rothler LLB, LLM Examples abound in history of how the responses to innovations in technology that disrupted and transformed the nature of warfare have taken a delayed time to be adapted. Chain mail and armour had to be altered and bolstered to repel arrows from the English Longbow in Medieval Europe, but this didn't occur in time to the dismay of the French at Agincourt. It took the Spanish decades to redesign their cumbersome Galleons that lay prey to the swifter English ships. Napoleonic era field tactics were still being employed during the American Civil War, with mass charges mowed down by the Gatling barrel machine gun. Trench warfare was only later embraced during WWI. With the cheap manufacture of drones and the advances in AI a new chapter has opened in how war is waged in our own time. The conflicts in Ukraine and Iran have demonstrated how asymmetric warfare has become as much an economic calculation as a game of cat and mouse. Drones (and relatively cheaply manufactured ballistic missiles by Iran) are being shot down at great expense. AI which has been extensively deployed for target identification in Gaza is also proving to be a vital tool in hunting incoming drones. But as in the delayed development of military countermeasures historically, drones are ahead of AI in the battlefield. This is reflected in the enormity of Russian military casualties that have fallen victim to Ukrainian drones. AI is able to cut through the 'background noise' of distracting projectiles, birds and other debris to home in efforts to eliminate the actual drone target. The magic formula is speed and precision. Humans can detect and assess a threat, but AI can process radar, cameras and other sensors almost instantly, and with increasing accuracy predict where a drone intends to strike. When swamped with a wave drone attack, AI acts to identify and track the multiple threats. AI can also help decide how to respond. Depending on the system, the response could involve electronic warfare, an interceptor drone, a missile or a gun-based system. Ukraine has installed automated machine gun turrets instructed by AI to protect Kiev. In some cases, humans still make the final decision to engage, while AI handles the calculations and tracking required to make that decision quickly. More broadly, drone warfare is becoming a contest between autonomous systems. The challenge is no longer simply building a better missile or a better drone. It is building a system that can see the threat first, understand it quickly and respond before the drone reaches its target. In that sense, AI is becoming a critical part of air defence. The advantage may increasingly belong to whoever can make the fastest and most accurate decisions—not necessarily whoever manufactures the most expensive weapons. AI's pace of progress is exponential. It is beyond comprehension what capacity could be realized in even the next 2-3 years. The combination of drones, robotics and AI may render the traditional military hardware of tanks, frigates and fighter jets almost functionally obsolete. The development of AI's course of military application will be largely directed by the conflicts where it is deployed. In the pre-AI world of 1987, the black Friday market crash during the Reagan Administration saw a dangerous drop in the Dow, where computer analysis issued sell orders against a background of Reagan's massive budget deficits. Amidst Reagan's budget deficits this created an environment where social security was looted to fund defence spending. A supposed conservative President ran a fiscal policy with simultaneous increases in the Pentagon budget, coupled with tax cuts. The computer generated sell off was beyond the functional control of brokers and market makers, while the Soviets attempted to engineer market irregularities affecting the American economy which had further global ramifications due to massive American trade deficits with Japan under Reagan. The current Securities exchange environment is at best no less complex now. Given the spectre of what transpired in 1987 with computerised over control of stock exchange trading, and a shadow hanging over the bond market we are left to ponder could another such scenario be triggered in the age of AI? And even more illuminous prospect over shadows us now with the question can AI gain a decision-making operational capacity over command-and-control decisions. Certainly, for tactical weapons systems or even a doomsday scenario with Russia, China, India or Pakistan placing nuclear launch control in the hands of AI that could result in an exchange that either the US, Britain, France or Israel would be forced to react to. Without scaremongering it is necessary for strategic planners to prevent the nuclear powers that be from arriving at the precipice of such an abyss.
September 21, 2026
The interlinked nature of third-party involvement in the ongoing conflicts in Iran and Ukraine has increasingly come to the fore in recent weeks. It emerged that China has not only been providing Iran with radar systems, navigation tools, and electronic warfare technology, but also high-resolution satellite imagery and geospatial data to direct its rockets. The same great-power relationships that are shaping the Middle East are affecting the conduct and constraints of the war in Ukraine. It is apparent that a reciprocation in kind is dictating Russia's conduct towards the US in Iran. Intelligence and targeting support mirror similar U.S. assistance to Ukraine. But this picture becomes murkier when considering the backroom accommodations Trump is willing to give Putin. Recently, Trump pressured Zelensky to stop targeting Russian diesel infrastructure, saying the attacks were causing a shortage of the fuel that is "hurting the world." The U.S. national average price for diesel, which is used by trucks, trains, ships, and farm equipment, rose above six dollars a gallon for the first time last Thursday. Such interventions demonstrate how developments on the battlefield in Ukraine can no longer be considered independently of wider economic and geopolitical calculations. China has been using tankers that are already at sea, when that runs out the American blockade will create shortage problems for the Chinese economy, as China no longer gets Venezuelan oil and is reliant on Iran and international spot market prices. The war with Iran is now spreading to Yemen, with the Houthis attempting to replicate the Iranian chokehold model perfected in the Strait of Hormuz. The strategic importance of controlling or threatening critical maritime chokepoints is central to the wider contest. What happens in the Gulf can therefore have consequences for shipping, energy markets, and military calculations far beyond the immediate theatre. So far, the US has declined Saudi requests to slow the Houthi advance. Neither Turkey nor Egypt seems inclined to come to Saudi Arabia's aid. This is despite the signing of a very recent mutual defence pact between Saudi Arabia, Turkey, and Pakistan. More developments can happen in these conflicts on an average day than can be afforded mention, but they should be increasingly understood as interconnected parts of a wider geopolitical confrontation. Assistance in one theatre triggers reciprocal action in another. Consequently, these cease to be discrete, containable conflicts and are extending into prolonged multinational conflicts. There is a distinct possibility that these may become frozen conflicts over time. A more terrifying eventuality is something more akin to the Thirty Years' War, which was fought in the first half of the 17th century in Europe. It is important to remember that this calamity, which ravaged Europe, began as a localized rebellion that gradually drew in more and more powers. The initial religious nature of the fighting gave way to political struggles. The mechanism by which a localized conflict becomes a multinational struggle offers a historical warning worth considering. The danger today is that a collection of individually distinct conflicts could become sufficiently interconnected that containing any one of them becomes increasingly difficult. Iran, Ukraine, Russia, China, the United States, and the conflict involving the Houthis are already linked by military assistance, intelligence, energy, trade, and strategic competition. The question, therefore, is no longer simply how any one of these conflicts ends. It is whether they can remain separate conflicts at all.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • September 12, 2026
Moriel & Jacob Prasch request prayer for our sister in Jesus - Wendy Blomkamp, widow of Brother Fred Blomkamp (now with The Lord), the founder of Moriel South Africa Branch (not to be confused with Moriel's Ebyown Aids Children's Mission in South Africa founded by David Royle). Wendy, (an equestrian rider of all things) is originally from West Yorkshire, England but has lived most of her life in South Africa and is currently in retirement in the USA. Unfortunately, Wendy is diagnosed with inoperable pre terminal cancer with cardio pullmonary complications. The Lord will either intervene supernaturally or call her home. We request prayer for Wendy and her beloved family and wisdom for her physicians. In Christ, All at Moriel
By David Passmore • September 7, 2026
The US midterm elections are around the corner and the results could have profound effects on US foreign policy concerning Israel. Much has been said about this vote being a referendum on Trump's unpopular war with Iran. But it can equally be said to be about Trump's other foreign policy engagements that are viewed rather more favourably like the overthrow of Maduro in Venezuela and his replacement with a pro-American regime. With Israel the picture is less clear. It used to be a given that Israel enjoyed bipartisan support on the Hill. You could count on the fingers of one hand the number of politicians opposed to supporting Israel - the occasional fringe Democrat representing a singular Michigan constituency with a high Arab origin demographic, or a rare odd ball Republican preaching strict isolationism. This dynamic has shifted quickly in the last decade. The Democrats have all but abandoned any inclination of a pro-Israel position. Even establishment figures like Chuck Schumer have been pressured to side with the Party's radical left wing. With 60-80% of Democrats now anti-Israel, Israel can no longer rely on Jewish Democrats to oppose anti-Zionism or antisemitism. The most outspoken Democratic member of the Senate advocating a pro-Israel position, Senator John Fetterman of Pennsylvania is being pressured to resign and leave the party even by Pennsylvania's Jewish Governor Shapiro and Soros sponsored Philadelphia Prosecutor Krasner. This is happening concurrently with mass endorsement from 170 leading Hollywood Jewish actors writing a letter of support for Mark Ruffallo - despite his antisemitic comments naming Jewish investors supporting a Hollywood studio mega merger as being associated with apartheid genocide. However most shocking, were the comments by Michigan Attorney General Dana Nessel who stood before an audience of Jewish Democrats last weekend telling them they may need to sacrifice the safety, and even the future, of their own people in exchange for saving the rest of humanity. Such rhetoric is contrary to basic human instincts of survival and self-preservation. If any other nation were suggested this course of action, I wonder what their response would be? On the Republican side the foreboding sense of an altering course towards Israel no longer seems so distant. The anti-Israel faction in the Republican party led by Tucker Carlson, Candace Owens and Nick Fuentes are now being supported by Vice President Vance. Jewish kingpins in the Trump Administration such as Witkoff and Kushner have been tied to business dealings in N.Y. with the Muslim Brotherhood controlled Qatari government through its business holdings. Should Republicans lose control of the Senate while Democrats take the House, Israel could find itself having to drastically re-access its relationship with Washington. We wouldn't see an immediate break in ties. American military, intelligence, technological and strategic cooperation with Israel is too integrated into the core of US institutions and corporations that would take a protracted period to dismantle. However, the power of Congress is in no way feeble. Congress controls funding, foreign-assistance legislation, sanctions, arms-related legislation and, perhaps most importantly, the political milieu in which an administration operates. A Democratic House combined with a Senate no longer controlled by Republicans could place enormous pressure on Trump to alter his attitude towards Israel. Practically this could entail demanding further accountability from Israel over military operations in Gaza, and the West Bank Settlers causing civilian casualties and property damage. Military aid could face more conditions or restrictions, but an immediate cutoff is unlikely. Israel has historically depended upon the presumption that regardless of who was President, there would be a robust enough bipartisan coalition in Congress to prevent a major deterioration in the relationship. Now the opposite appears true. Israel is taking the gamble of solely relying on a friendly President like Trump getting elected to maintain cordial relations. With the erosion of even much of Jewish American support for Israel and the hijacking of the Democratic party by a pro Islamist socialist left seen in Mamdani and others, Israel is forced to confront the inescapable reality that the last strong bastion of support for it is the Republican Party's evangelical base. But even younger voters in this key demographic are beginning to question support for Israel. The hostility displayed by the Haredim in Jerusalem and elsewhere against Christians including evangelicals, is to say the least counter-productive to the national interest. To attack the one friend Israel has left with a proven track record of loyalty and is vital to pro-Zionism internationally, is particularly detrimental to the national interest. It is Iran with its Mahdiist interpretations of jihad and sharia as a religious ideology that drives its hatred of Israel and the USA, and The West, to the detriment of the interests of the majority of the Iranian populace who want non hostile co-existence.  Such religious fanaticism and ideologically fuelled hatred ought not be given place in Israeli Judaism. It too, will generate adverse consequences for the majority of Israelis, including religious moderates, who desire an ongoing friendship with Evangelical Christians whose theology is not one of anti Semitism, but of proven Philo-Semitism and pro Zionism.
By David Passmore • August 21, 2026
Don't bite the hand that feeds you - Irish hypocrisy towards Israel Rubin Rothler LLB, LLM Amongst European nations, Ireland in recent years has gained the reputation as being the leading anti-Zionist country. The Irish Republic has never been favourably inclined to Israel. It only established an Embassy in Tel Aviv in 1996. In poll after poll the vast majority of the Irish public have indicated hostility towards Zionism and strong support for Palestinian Statehood. The curious aberration to this is that in British Ruled Northern Ireland support is demarcated along sectarian lines. Catholic Republican areas predictably tend to ardently support the Palestinian cause, while Protestant Unionist communities are overwhelmingly pro-Israel. Perhaps some credence can be given to sentiments of traditional Catholic antisemitism hardwired into the Irish psyche as contributing towards this disposition. It was certainly odd that the Irish government promptly sent a delegation to the Nazi German Ambassador in Dublin to convey condolences after news of Hitler's suicide broke at the end of WW2. But more concretely if you were to ask the average Irish protester on a pro-Palestine march the basis of their empathy for the Palestinian cause, they would point to the ostensible parallels between the Irish experience of fighting for independence from British colonial oppression to the plight of Palestinians living under Israeli occupation. Further remonstrations on a diplomatic level concern the actions of the IDF interreacting with Irish Peace Keepers in Southern Lebanon that have caused the deaths of several Irish Peace Keepers over the decades in friendly fire incidents. Ireland has contributed the most peace keepers to this mission per capita and the government has condemned Israel for these deaths that they view as avoidable. This animosity towards Israel is unbalanced. There are reasons to consider that Ireland and Israel have a shared experience of national liberation. Both countries fought the British in the pursuit of independence. Both countries made great efforts to resurrect their ancient languages for modern wide scale use. Both the Irish and Jews form major diaspora communities in New York. Despite all this Ireland ranks as Israel's second largest export market after the US. The preponderance of Israeli exports to Ireland comprises electronic integrated circuits, micro-assemblies, and tech manufacturing components. American multinational colossal tech corporations like Intel are substantially engrossed in this trade through the chain of supply. Ireland and Israel are hubs for design and manufacture of high-tech hardware components for US corporations. So, due to the nature of the most prosperous and competitive sectors of their respective economies, Israel and Ireland are inextricably bound in bilateral trade ties. Resolutions from the Irish government to impose sanctions on West Bank originating produce is merely perfunctory rhetoric. Such actions amount to a drop in the bucket in terms of impact to overall trade. The stark reliance of Ireland on advanced Israeli aviation equipment recently caused a spectacle when Ireland's new government jet struggled to land in heavy fog due to it being ordered without an advanced Israeli made navigation system. This was directly due to a short-sighted government decision not to buy Israeli military technology. There is a marked disparity between the official position of the Irish government designed for domestic public consumption and the economic policies that it actually pursues towards Israel. The government is acutely aware that the US is massively invested in the Irish economy and they don't want to do anything to jeopardise this. Washington demands that their enterprises in Dublin are intertwined with operations in Israel. The Irish government dare not even prevent US military supply flights refuelling at Shannon Airport on their way to Tel Aviv. The Irish government knows that times change and now the gripping social issue is the anti-immigrant/anti-Islam popular street protests. Soon the anti-Israel protests could become a mere side show only really promoted by Sinn Fein given the pressing ramifications of mass migration. So, in the meantime certain politicians will rile against the occupation, purported genocide and pass paltry sanctions against insignificant produce from the West Bank. All the while making hand over fist in money with the Israelis where it really matters in tech.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 31, 2026
The Tide Has Changed Rubin Rothler LLB, LLM The America that Netanyahu touched down on is a changed America. The death of Lindsey Graham represents a changing of the guard. Graham was a staunch Israeli ally who will most probably become an increasingly rare breed in Washington. Sixty percent of Americans now hold a unfavourable view of Israel which politicians are finding difficult to ignore. It was once unthinkable to believe that New York City with such a strong Jewish electoral base and influence on all sectors of economic and cultural life would have a mayor that is so hostile to Israel to such an extent that he is calling for the arrest of its Prime Minister. From all accounts Netanyahu was cordially welcomed at the White House. The official press release stated that the talks were constructive. What is more telling is what was left unsaid particularly concerning the proposed sale of F35's to Israel's new regional adversary -Turkey. Trump is keen to find a swift resolution to the Iran War, while Netanyahu is opposed to a premature departure. When the US and Israel initiated their attacks on Iran over five months ago, Trump and Netanyahu appeared united in the War's goals and purpose. But as the protracted conflict has staggered to topple the Iranian regime fractures have emerged. Much has been said about the imminent political realities both leaders face. The Republicans could take a big hit in the November midterm elections should the war continue and global energy markets be negatively impacted. Netanyahu is anxious to demonstrate a big win to the Israeli public with the upcoming October election. In Israel, the Iran War is not viewed in isolation, but rather as an extension of the response to the colossal disaster of the October 7th massacre. Netanyahu must rehabilitate his reputation as a competent steward of national security having had the greatest loss of civilian life in an attack happening under his watch. Aside from the Iran issue, Trump is being pressured by Erdogan to insist upon Israeli withdrawal from Syrian territory pre-emptively seized by Israel following the toppling of Assad. Trump has also indicated disapproval of the extent of continuing Israeli measures against Hezbollah in southern Lebanon, questioning the proportionality employed. Netanyahu is not in an envious position. Throughout his tenure and political career, he lauded his ability to engage successfully with the American public by zealously advocating Israel's position. Yet under his government Israel's reputation has plummeted in the US. Trump may be the last US President to extend such overwhelming bilateral support to Israel. The days of politicians like Lindsey Graham are fast ending. While John Fetteman and Marco Rubio appear to be remaining more solid, even some of the most warmly inclined leading Republican and Democrat voices like Donald Trump and Rahm Emanuel have nuanced their support for Israel. The tide has shifted and will at best level off if not continuing to shift further.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 24, 2026
The Saudi Nuclear Deal: An attempt to alter the Regional Balance of Power Rubin Rothler LLB, LLM The initiative to develop a civilian nuclear program in Saudi Arabia with US assistance isn't new. There were concrete plans discussed towards these ends during the first Trump Administration. The recent announcement to actualize this deal follows the geo-political regional tumult in the wake of the Iran War. Several dimensions of motivation underlie the US decision. An overarching US strategic agenda is to keep the Saudis firmly in the American sphere of influence. Washington knows all too well that the Chinese and Russians are eager to offer their nuclear technical assistance to the Saudis in order to draw them closer to their camp. On a personal note, the nuclear agreement is a significant achievement for Bin Salaman. The Saudis have long had designs to diversify their energy supplies. Having a civilian nuclear program also adds prestige to Saudi Arabia as an emerging market economy. For the US, a monopoly on contracting companies for the requisite construction offers lucrative economic opportunities. Although the Civilian Nuclear deal does not allow the enrichment of Uranium, the Saudis will be in a position to do so if Washington gives the green light. This will act as a counterbalanced threat hanging over the Iranians. After the recent flare up of renewed fighting with Iran due to their lack of adherence to the moratorium of understanding, something had to budge in Trump's estimation. A reconfiguration of the power balance in the Gulf by introducing the potential of Saudi Arabia to be able to acquire nuclear weapons shifts the dynamic and places further pressure on Iran to strictly abstain from nuclear proliferation. Despite Israeli concerns about the agreement, Trump sought to assuage their alarm by making it contingent upon Saudi Arabia normalizing relations with them. Given the inherently unstable nature of an autocratic Saudi regime Israel views a diplomatic relationship with the Saudis as being on precarious footing in the long term. Israel is already forced to contend with the implications of one nuclear armed Muslim state - Pakistan and it will further weaken its own deterrent capability if another similarly capable hostile neighbour were to emerge in the future. The roles of Turkey and Qatar in all this foray are a wild card. Officially Turkey is served under the NATO nuclear umbrella for defence that is subject to US control. However, its civilian nuclear program remains in its infancy. Now with the Saudi deal, Erdogan may be inclined to exert pressure on the US to help accelerate his own nuclear program. Just as Erdogan's efforts to acquire F35 fighter jets from the US greatly disturbed Israeli military planners, a heightened Turkish nuclear ability will intensify this fear. Qatar views itself as pursuing its own independent foreign policy that has managed to remain rather neutral during the current war, thereby escaping the ire of Iran's strikes on US regional assets. Overall, the Qatari government has grown closer to the Turkish vision for the region and so likely isn't particularly amiable to the Saudi agreement. Ultimately the Saudi deal is a gamble. Many will see it as throwing more fuel on the fire which will further imperil the tinder box region and heighten tensions. But Trump finds himself at a continuing impasse with a stubborn regime in Tehran that is leveraging their geographic hold on the straits of Hormuz to inflict damage on the global energy markets. Iranian strikes upon US Arab regional allies have underscored the de facto alliance between Israel and the Arabs against Iran and its Shia proxies. The US hopes to use the Saudi nuclear deal as a means of making this alliance official by having Saudi Arabia joining the Abraham Accords as a pre-condition.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 14, 2026
Circling the wagons Ruben Rothler LLB, LLM Israel is a society riddled with tension and division. It is sociologically, if not politically miraculous that a country drawing Jews from all over the world is able to exist at all. The army affords a degree of integration as a melting pot. But this is only a marginal source of national unity in the overall scheme of things. More so are the myriads of external threats that face this small country. In the former generation the Ashkenazi (Jews of European descent) - Sephardic (Jews of Oriental descent) divide was far more pronounced. The dominant Ashkenazi establishment held the reins of political and economic power which was resented by the Sephardim. However, due to a combination of inter-marriage and political accommodation much of the chasm that separated these distinct groups was forged. Menachem Begin (an Ashkenazi politician) in 1970 successfully ran on the Likud Party ticket with a campaign that brought Sephardic Jews under his conservative political umbrella. Later the immigration of Russian Jews following the end of Communism would add a whole new dimension to the Israeli demographic milieu. The younger generation of these immigrants tended to adapt well to Israeli society and contributed much to the economy. The wider division in Israeli society that crosses ethnic lines concerns that between religious and secular Jews. This can be further bifurcated to the clash between the secular and specifically ultra-orthodox Jews (Haredim) as distinguished from the national religious Jews (Dati Leumi). The Secular and the Religious generally part on what they envisage a Jewish State to entail. Religious Jews desire the State to strictly adhere to the stipulations of Jewish Law (Halacha), while at present Halakhic influence is largely limited to certain areas of Family Law concerning Jewish citizens. Wider considerations of promoting a socially conservative political agenda would also be forefront amongst the religious mindset broadly. Secular Jews view the imposition of such proposed measures as a serious infringement of their civil rights. With regard to the Haredim, the bone of contention looms larger, in that this group is fundamentally opposed to participating in society at large. This is acutely manifested in diminished contribution to the work force and a refusal to be conscripted into the army. The 2023 judicial reform protests posed a significant threat to social civil order. The nation appeared to be bitterly divided into two opposing camps. This split reflected broader divisions concerning visions of how the country should be governed. The judicial reforms would have weakened the Supreme Court's ability to render the Executive branch accountable. However, the Supreme Court was also accused of using its considerable powers to promote a socially liberal agenda. Left wing secular Israelis tended to oppose the proposed reforms while those on the right (which included the majority of Religious Jews) supported the reforms. Every weekend droves of protesters were brought onto the streets causing major disturbances to traffic. The polarising nature of this impasse threatened the future of Israeli democracy. It was the October 7th attack that brought a swift end to this public debate and civil strife. The nation instinctually united in response to this common existential threat. The judicial reforms were shelved for a future point when the urgent security threats subsided. However, as the war dragged on the enduring issue of Haredi refusal to conscript into the army became more pronounced. Mounting casualties combined with ever increasing manpower demands to field troops on the multiple theatres of action on which the IDF is engaged has depleted the ranks, and the army is now in much need of fresh conscripts. Haredi belligerent refusal to participate in the pressing national defence has escalated from being a political debate to a matter of very practical vital importance. Overall we can observe that the challenges to national unity in successive generations since the establishment of Israel has recurrently been ameliorated by the common necessity of defence towards outside threats. Most recently we can see this happening with regard to the global anti Semitism and anti-Zionism that has been raging since the October 7th atrocities. These hostile attitudes have paradoxically acted as a force which promotes nationalism and a sense of national cohesion in Israel that otherwise might not functionally exist.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 8, 2026
A Divided Nation Rubin Rothler LLB, LLM The Haredi community has had a complicated, paradoxical relationship with the State since its founding. Rooted in a Talmudic precept that the Jews are forbidden to resettle the land of Israel en masse by force before the coming of the Messiah, the secular democratic State of Israel presents itself as blasphemous by its mere existence. Yet due to practical considerations such as the need to obtain funding for its religious academies the Haredi leadership reached a settlement with the State's founders that exempted Haredi men from being conscripted for military service. This was at a time when the Haredi population in Israel was relatively small. Over the past decades this demographic ballooned until the point that soon the majority of Jewish children in Israel will be born into Haredi families. Such a situation is clearly unsustainable. Recently the Knesset's (Parliament's) Haredi parties have pressured their coalition partners in government to codify Torah Study as part of the Country's Basic Laws. This was purposefully done to elevate the status of their institutions to be on parity with service in the IDF. Israel is yet to promulgate a written Constitution, so legislation classed as a Basic Law holds Constitutional status for all intents and purposes. These moves by the religious parties represent a back door power grab to enshrine in law very significant hurdles to prevent the enlistment of Haredi men. The burden of Israel's defence is comparatively massive for a country its size and it is vastly disproportionately shouldered by the secular population. Until now there have been political initiatives to conscript the Haredim. But given the huge manpower shortages emerging in the wake of near continual conflict on multiple fronts since the events of October 7th this matter has become urgent and not merely a theoretical discussion of what is fair and equitable. It is important to draw a distinction between the Haredim and national religious Jews (Dati Leumi). The Haredim adhere to a lifestyle entirely committed to observance of Jewish Law and Talmudic study. This is embraced to the exclusion of gainful employment and participation in wider society. They are either outrightly opposed to Zionism or consider themselves non-Zionist. Conversely, followers of the national religious movement in Israel although being observant of Jewish law and learning would alongside this pursue secular professions. Furthermore, they are ardently Zionist and disproportionately serve in IDF combat units. This is often done within the framework of a program called Hesder Yeshiva that combines religious learning with military service. Efforts to cater a similar model for accommodating Haredi participation in the IDF have so far failed to make substantial gains. Such measures designed to override Haredi objections to service based upon modesty concerns by strict segregation of the sexes in these specially formed units have failed to appease the Haredi leadership. For them, any form of military service is considered a dereliction of their duty to fully devote themselves to a Torah lifestyle. They argue that their Talmudic learning and prayers are in itself a form of national service and act to protect the Jewish people spiritually from enemy attack. It is as if two parallel societies exist within Israel. And the trajectory of separation between the two is only growing. The Haredim are cloistered away in their Yeshivas, immersed in lives devoted to adhering to the stipulations of Jewish law. While the particulars of actually running the State is left to the Secular. The Haredim desire all the benefits of subsidizing their lifestyle without contributing to society. What we really have going on here at source is two profoundly different and opposing ideological visions of what is important in life and what is the purpose of a Jewish State. At the State's founding these divergent perspectives were more manageable. Ben Gurion only had to contend with one religious party –the National Religious Party. Later in 1970 Begin aligned with the NRP to form a coalition government that also brought Sephardic Jews under the Likud umbrella which had the effect of bringing unity to the country by bridging the Ashkenazi-Sephardi divide. However, over time Israeli politics has seen a proliferation of religious parties, gaining further leverage as king brokers in forming governments due to the proportionate representation voting system which secular Israelis not uncommonly view as political blackmail. (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).