Gideon se leër

March 31, 2025


Deur James Jacob Prasch


Normaalweg as ons Israel besoek bespreek ons hierdie Skrif gedeelte by die fontein van Ein Harod, presies waar dit plaasgevind het, die dvd lig dit baie mooi uit. Jy kan die hoogte van Moray en die oorspronklike fonteine sien en van die water drink. Dit is een van die vername plekke wat ons altyd besoek omdat ons die oorspronklike fonteine aan die voet van die Berg Gilboa werklik kan sien, dit is wat Gideon in sy tyd gesien het en dit is ’n belangrike lering in die kerk geskiedenis vir hierdie tyd van die jaar.


Soos altyd verklaar ons die Ou Testament in die lig van die Nuwe Testament. Met dit in gedagte, voordat ons na Gideon se Leër in die Boek Rigters gaan kyk, blaai na 2 Kor. 4:6-18:


“Want God wat gesê het dat daar uit duisternis lig moet skyn--dit is Hy wat in ons harte geskyn het om die verligting te bring van die kennis van die heerlikheid van God in die aangesig van Jesus Christus.” [kyk na vers 7-]


“Maar ons het hierdie skat in erdekruike, sodat die voortreflikheid van die krag van God mag wees en nie uit ons nie. In alles word ons verdruk, maar ons is nie terneergedruk nie; ons is verleë, maar nie radeloos nie; vervolg, maar nie verlate nie; neergewerp, maar nie vernietig nie. Gedurig dra ons die doding van die Here Jesus in die liggaam om, sodat ook die lewe van Christus in ons liggaam openbaar kan word.”


“Want altyd word ons wat lewe, oorgelewer in die dood om Jesus wil, sodat ook die lewe van Jesus in ons sterflike vlees openbaar kan word. So werk die dood dan in ons, maar die lewe in julle. En omdat ons dieselfde Gees van die geloof het--soos geskrywe is: Ek het geglo, daarom het ek gespreek--glo ons ook, daarom spreek ons ook. Want ons weet dat Hy wat die Here Jesus opgewek het, ons ook deur Jesus sal opwek en saam met julle voor Hom sal stel.


Want dit is alles om julle ontwil, sodat die genade, wat groter geword het deur so baie mense, die danksegging oorvloedig kan maak tot die heerlikheid van God. Daarom gee ons nie moed op nie, maar al vergaan ons uiterlike mens ook, nogtans word die innerlike mens dag ná dag vernuwe. Want ons ligte verdrukking wat vir 'n oomblik is, bewerk vir ons 'n alles oortreffende ewige gewig van heerlikheid; omdat ons nie let op die sigbare dinge nie, maar op die onsigbare; want die sigbare dinge is tydelik, maar die onsigbare ewig.”


Ons lees hier oor die idee van ’n aaneenlopende dood. Ons het saam met Christus gesterf. Ons is weergebore, maar ons is geroep om ons kruis op te neem en om gedurig saam met Hom te sterf.


Hoe meer ons ou mens elke dag saam met Christus sterf, hoe meer word die lewe van Christus in ons. Die sleutel tot die lewe is die dood; hy wat sy lewe lief het sal dit verloor, dit is wat Paulus sê. Dit is weereens ’n basiese tendens van die Christelike lewe, die Christelike gedrag van dissipelskap. Dood vir die wêreld, vir sonde en uiteindelik vir die eie wil of die gevalle eie wil, om ons wil in gelykvormigheid met die wil van die Vader te bring. Hierdie dood bring lewe, maar hierdie lewe is nie net vir onsself nie, alhoewel ons dit vir Jesus doen sal dit ons krag gee om lewe vir ander mense te bring. Weereens ’n baie basiese Christelike leer. Maar dit begin met hierdie idee van die ou skepping of die ou mens en die ou vrou wat sterf.


Ons het hierdie biologiese liggame wat sterf maar terselfdertyd is hierdie dinge ook besig om te sterf en daar is ’n nuwe skepping wat besig is om op te staan. Met ongeredde mense, hoe ouer hulle word hoe minder het hulle om voor te lewe. Vir gelowiges, hoe ouer hulle word hoe meer het hulle iets om voor te lewe. Onthou, vir ongeredde mense is hulle einde die graf; hulle eindig maar ons begin, ons probleme eindig waar hulle probleme begin. In 1 Korinte skryf Paulus oor hierdie dinge, en hy haal aan wat die profete gesê het, hy identifiseer die dood as ’n vyand. Die dood op sig self is ’n biologiese dood, dit is ’n vyand maar God spot met hierdie vyand en die laaste ding waarmee God spot is die dood self.


“O dood waar is jou angel, waar is jou oorwinning?” God spot met sy vyande, die dood word bespot omdat hy ’n vyand van God en die mens is.


As gevolg van die feit dat ons in ’n gevalle wêreld lewe en ons ’n ou gevalle natuur het, het hierdie dood ’n nodige boosheid geword en deur hierdie ou man en hierdie ou vrou is hierdie ou skepping besig om te sterf en hierdie nuwe lewe wat deur Jesus bekragtig word is die begin van die nuwe lewe. Uit hierdie duisternis kom hierdie lig, maar, weereens, kom ons kyk na vers 7. (2 Kor. 4) “Maar ons het hierdie skat in erdekruike, sodat die voortreflikheid van die krag, van God mag wees en nie uit ons nie.”


Hierdie skat in aardse erdekruike. Die vorige vers sê die lig sal daaruit skyn. Daar moet ’n dood van hierdie aardse omhulsel wees sodat lig en lewe daaruit kan vloei. Daar is ’n ander kenmerk in vers 13, die wêreld en die duiwel sal altyd ’n namaaksel van die Bybelse waarheid hê.


“Ek het geglo, daarom het ek gespreek.”


Eksistensialisme, die basies eksistensialistiese geloof is: “Ek dink ek is, daarom is ek.” Let op dat die wêreld filosofie altyd ’n namaaksel van die Bybel se waarheid sal hê. Net God kan sê “Ek Is, Ek dink Ek is, daarom is Ek.” Wel, is dit nie die vergoddeling van ’n mens nie? Maar iets anders gebeur: “Ek glo, daarom spreek ek.” Wel, as ons na die Beeld en gelykenis van God geskape is en ons sterf saam met Christus omdat ons glo, dan kan ons dus ook God se Woord spreek.


Eksistensialiste kan sê: “Ek dink ek is daarom is ek” Wel, hulle kan dink wat hulle wil, hulle is nie dié “Ek Is” nie. Met ander woorde, hierdie dood van self, alhoewel dit ’n verkleinering van self is, verminder nie ons krag nie, dit vermeerder ons krag.


Byvoorbeeld, net om ’n analogie te maak, ons is almal produkte van wat historikusse die Post- oorlog era noem. Ek veronderstel dat mense wat nou in die laaste tien jaar gebore is produkte sal wees van die Post- Koue Oorlog era, maar elkeen in hierdie vertrek, met die moontlike uitsondering van enkelinge is almal produkte van die post-oorlog era. In die post oorlog era het alles in hierdie wêreld verander. Frankryk en Brittanje was nie langer wêreld magte nie. Die koloniale ryke van Europa het almal ineengestort. Ja, Amerika het oorgebly, en Rusland.


So, al hierdie lande in Europa het nie meer saak gemaak nie met die uitsondering van een, Groot Brittanje. Alhoewel Brittanje nie so groot was nie, basies net so groot soos Idaho, het dit baie mense in klein areas gehad maar nie naastenby soveel mense as die Verenigde State nie, 50 miljoen almal saam, iets soos dit. Groot Brittanje gaan nog steeds aan om mag en invloed in die wêreld uit te oefen omdat hy tweede viool speel vir sy Amerikaanse dogter. Hoekom het Brittanje aangegaan om mag en invloed te hê terwyl Italië, Spanje en Frankryk basies vergete is?


Wel, deur om onder die sambreel in te kom van dit wat jy wil ken as ’n aanverwant, alhoewel Brittanje nie langer Groot Brittanje was nie, het hy nog steeds ’n posisie in die wêreld.


Toe Amerika na Irak toe gegaan het, het dit nie saak gemaak wat die Franse daarvan gedink het nie, wat het Brittanje gedink? Amerika het nie nodig gehad om enige iemand te vra nie, hulle gee nie om vir Europa nie, wat het Brittanje gedink.


Al wat ons nodig het is die Britte. Met ander woorde deur om jou op te lyn met die hoof magte, alhoewel jou eie mag verkleineer mag word as gevolg van die resultaat daarvan, dan versterk jou eie mag. Brittanje sou nooit gewees het wat hy is nie as dit nie inlyn was met die hoof mag nie. Wel, ons het hierdie verkleinering. Ons sal die feit moet aanvaar dat ons moet minder word en dat hy meer moet word, maar as gevolg van sy vermeerdering vermeerder ons kragte ook. Ons word al meer wat ons nooit op ons eie kon gedoen het nie. Ons slaan ver bo wat ons gewig toelaat.


Dit is waaroor Gideon se Leër gaan, ons slaan ver bo wat ons gewig toelaat as gevolg van met wie ons in samewerking is. Dit is wat Paulus vir ons probeer verduidelik in 2 Korinte, dieselfde beginsel.


Nou daar is nie ’n spesifieke taalkundige belangrikheid in die Griekse teks wat leerstellig of teologies belangrik is nie, maar daar is iets in die onderliggende Hebreeuse denke van dit wat Paulus skryf. Mense wat al saam met ons in Israel was het al gesien dat die erdekruike rooi van kleur is. Die aarde in die Midde Ooste, as dit nie sand is nie dan is dit ’n rooi kleurige klei waarvan hierdie kleipotte wat ’n lig in hulle gehad het, gemaak was. Die woord rooi in Hebreeus is edom. Die woord vir aarde- adamah, is dieselfde wortel as gevolg van die kleur. Adam, die eerste mens, Adam van adamah wat beteken “gemaak uit die aarde” wat rooi is. Antropoloë vertel vir ons baie van die Noord Amerikaanse Indiaanse volke wat ’n tradisie het dat die eerste man rooi was. Hulle het ’n punt. Esau was ’n rooi man en hy het in die Suidelike Jordaan streek gewoon waar die berge rooi is, edom, dieselfde woord. Edom, adamah, Adam.


’n Mens is ben- Adam, letterlik ’n seun van Adam, ben- Adam, “Seun van die rooi een.” So, ons sien waarvan Paulus praat. Gideon het ’n fakkel in hierdie kruike gesit en die een met die ander bedek. Die lig van die fakkel word in Hebreeus geken as napiid, hulle moes die kruik breek sodat die lig na buite kon skyn en so moet ook die natuurlike man en vrou, die ou skepping, gebreek word sodat die lig van Jesus na buite kan skyn, dit is wat Paulus sê.


Die Boek Rigters beteken ’n leier wat dinge oordeel op die basis van die Tora, ’n leier wat omstandighede sal oordeel en besluite sal neem om dinge te doen wat gebaseer is op die gebooie of die beginsels van die Tora. In die Rigter tydperk, dit is die verowering wat die konings voorafgegaan het. Daar is die verowering onder Josua, dan die periode van die Rigters wat opgevolg word deur die konings en die profete.


Die tydperk van die Rigters was die soort regering en organisasie wat God oorspronklik vir Israel in gedagte gehad het waar Yahweh Self die Monarg sou wees, waar Yahweh Homself gesien sou word as die Koning. Die stamme het hulle eie verdelinge gehad, hulle eie toewysing volgens die indelinge van Josua en daar was nie ’n sterk sentrale regering of ’n nodigheid vir ’n sterk sentrale regering nie behalwe om te deel met sekere dinge. Dit was uiters beperk. Die idee van ’n klein sentrale regering was baie beperk. Die stamme sou saam kom vir dinge soos ’n nasionale verdediging mag en hulle sou verenig vir die doel om hulle geloof te beoefen met die Pelgrims Feeste.


Die Leviete moes seker maak dat alles wat te doen het met die huwelik, siviele dinge, openbare gesondheid, opvoeding, handel en nywerheid, dit volgens die Tora sou wees. Daar was nie ’n groot gesentraliseerde, sentrale regering nie en ook ’n nodigheid vir dit nie. Hulle moes na God opkyk as hulle Koning. Die regering was basies lokaal en eenvoudig volgens die Tora. Mense sê: “Gee vir ons ’n Koning.” Dit was egter nooit God se plan om iets meer as die Messias vir ’n Koning te hê nie.


Nou, iets het verkeerd gegaan. Hierdie idee was oorspronklik die idee vir die vasstelling van die Verenigde State toe hulle die artikels van ’n konfederasie gehad het. Dit sou ’n konfederasie van state wees wat grootliks in ’n plaasvervanger en streeks outonomie ingedeel was wat net saamgestaan het vir dinge soos menings verskille of dinge soos dit, en handel onder mekaar, maar daar sou nie ’n groot sentrale regering wees met enige sê nie.


Wel, iets het verkeerd gegaan, en dit is vandag nog verkeerd. Dit is nie ’n politieke argument nie; dit wys net in verhouding wat die teks vir ons beteken. Ons moet verstaan wat dit vir ons in ons dag beteken. Natuurlik, om in New York of in Pennsylvania groot te geword het weet ons waaroor slawerny en al die dinge gaan, en afskeiding was ongrondwetlik en dit wat hulle in die Amerikaanse Suide met die sielsgenote en al die dinge gedoen het, was verskriklik.


Hulle het weg beweeg van God se Wet. Iets het in Amerika gebeur waar die mense ’n groot federale, sentrale regering wou hê in plaas van hoe dit in die begin was, so, tot vandag toe is daar ’n probleem. Die oorspronklike Konstitusie sê dat die “Kongres nie ’n wet sal maak met betrekking tot die vasstelling van ’n geloof nie.” Dit is al wat dit sê.


Nou, vandag met hierdie groot massiewe federale regering, inplaas van ’n konfederale regering, wat het jy? Jy kan nie die Tien Gebooie in die staat regbank gebou in Alabama hê nie omdat die Amerikaanse Burgerlike Vryheid Unie sê dit is onkonstitusioneel en die Verenigde State Hoë Geregshof is nou die “Heilige Wese”. Die idee is dieselfde, gee vir ons ’n koning, en in plaas van om op te kyk na God se Wet, kyk ons op na mense.


Wel, dit gaan alles terug na die geding wat ons in die tydperk van die Rigters sien. God wou nie hierdie soort oorlaaide regering hê nie, wat God wou gehad is: “Dit is My wette, hou by My wette, al wat julle nodig het is ’n assosiasie van state.” Wel dit het in die kerk ingekom. Mense wil vandag ’n denominasie hiërargie hê; hulle wil ’n algemene superintendent hê. Hulle wil ’n aartsbiskop hê, hulle wil ’n pous hê, hulle wil iets institusioneer, al het Jesus nooit gekom om ’n institusie te vorm nie. Die Tora het nie gekom om ’n monargie vas te stel nie. Die Konstitusie het nooit die soort van regering ingestel wat ons vandag het waar die Federale Regering kan beveel dat die 10 Gebooie nie in hof gebou kan kom nie en waar gebed in skole onwettig is. Dit is iets wat nooit moes gebeur het nie.


Wel, dit is dieselfde idee. Maar wat was dieselfde?Jesus het nie gekom om ’n institusie vas te stel nie. Al wat daar was, was ’n gemeenskap van gemeenskappe, dit is al. ’n Gemeenskap van gemeenskappe met ’n eenvormige geloof. Wanneer ’n vergadering ’n algemene geloof het dan het hulle ’n eenheid in die Gees. Wat jy sal kry is dieselfde ding wat jy in ’n kerklike regerings vorm sal kry, ’n kerklike regering, dieselfde wat jy kry in die geskiedenis van die mens, in ’n burgerlike regering stelsel. Wanneer ’n kerklike beweging leerstellig begin verbrokkel, teologies en geestelik, dan verloor hulle die eenheid in die Gees. Dan is dit nie meer “een geloof, een doop wat ons nodig het nie,” hulle probeer om dinge goed te maak deur om ’n hiërargie te vorm, deur institusie vorming, hulle probeer om die kerk bymekaar te hou deur dinge soos eiendom trust, ’n pensioen fonds vir bedienaars. Nou, om hierdie dinge te verstaan moet ons teruggaan na die tyd van die Rigters.


Onthou die Stigter Vaders van Amerika was gedeeltelik, nie heeltemal nie, maar gedeeltelik bestuur deur Bybelse beginsels in hulle denke. Die Puriteine wat die parlementêre regering in Engeland vasgestel het was ook gedeeltelik bestuur deur Bybelse beginsels in hulle idee van ’n vasstelling van ’n regering in Brittanje. So is dit in Brittanje en in Amerika. Wel, om te verstaan wat met die Christen wêreld gebeur het moet jy verstaan wat met die Joodse wêreld gebeur het, dit is dieselfde beginsel.


As jy wil verstaan wat met die kerk gebeur het, kyk wat het met die Jode gebeur.


1 Korinte 10:6: “En hierdie dinge was voorbeelde vir ons...” Romeine 15:4,: “Want alles wat tevore geskrywe is, is tot ons lering tevore geskrywe--” Hierdie dinge is vir ons opgeteken as voorbeelde. Om te verstaan wat met die Christen demokrasieë of die Christen nasies of die Christen Kerk gebeur het, moet ons volgens 1 Kor. 10 en Romeine 15 terug gaan na die Ou Testament om dit te verstaan.


Toe die mense begin afwyk het van die Tora het hulle onvermydelik in afgodery verval. Wanneer jy weg beweeg van God se Woord af gaan daar dinge begin gebeur soos immoraliteit en kompromie.


Almal verval nie gelyktydig in immoraliteit en afgodery nie, maar wanneer jy begin toegee met hierdie dinge, wanneer die duiwel ’n toon in die deur gekry het dan gaan niks hom stop om ook ’n voet in die deur te kry nie! Dit is al wat dit vat. Dan begin mense verval in afgodery, ander gode. Nou, waar daar afgodery is, is die opvolgende stap seksuele immoraliteit. Ons moet die natuur daarvan in Bybelse denke verstaan. Toe Israel in afgodery verval het, het God hierdie afgodery hoerery genoem. “Daarom pleeg julle dogters hoerery, [Dogter van Sion]. (Hos. 4:13)


Dieselfde as wat die Kerk die Bruid van Christus is, is Israel God se vrou.


God noem afgodery- hoerery. Wel, waar jy ookal hierdie afgodery sien daar gaan jy seksuele immoraliteit kry. Die dinge wat die heidense nasies gedoen het, soos die Amoriete en die Kanaäniete, het God se mense begin doen. Mense offers, hulle het begin om kinders dood te maak. Vandag is dit presies dieselfde. Jy het kerke wat homoseksuele en lesbians orden. 48 miljoen fetusse is al geaborteer, hulle maak die kinders dood. Ons volg dieselfde patroon in ons gemeenskappe soos wat ons sien in die Boek Rigters.


Nou, wat ironies is hier, in die Boek Rigters, is dieselfde wat ons vandag sien. Die mense kon nie verstaan waarom hulle deur heidense nasies oorval word nie. Wanneer ’n gemeenskap wegdraai van die Woord van God af, dan draai hulle ook weg van die God van die Woord af, hulle gaan oorval word. En so is dit ook in die verhaal van Gideon waar ons dinge sien wat later deur Joël ontwikkel word. Kyk na die opposisie wat hy in die gesig gestaar het waar die terug gevalle mense onder sy eie volk wat in kompromie gegaan het met die aanbidding van ander gode. Hy het nie ’n saak gehad met die Amoriete en die Midianiete totdat hy nie eerstens met dinge van sy volk, sy eie broers, gedeel het wat ander gode aanbid het nie.


Hy raak ontslae van die Baal, en van die Asherah, en laastens omdat iemand die moed gehad het, nie uit homself nie maar deur God, om die basuin te blaas, om standpunt in te neem, om die Asherah en later ook die Baal te vernietig, en ander mense het by hom begin aansluit.


Vandag is daar baie slegte kerke maar daar is ook goeie mense in hulle. Vandag is daar baie slegte Bybel universiteite en seminariums maar ook met goeie mense in hulle. Ook is daar baie slegte denominasies met goeie mense. Hulle wag vir iemand om die basuin te blaas, om standpunt in te neem, wat moet doen wat gedoen moet word. Maar onthou, die eerste teenstanders is die terug gevalle mense en die kompromiste in ons eie geledere, net soos met die verhaal van die Makkabeërs met Menelaus. Hulle wag vir iemand om die basuin te blaas, om die lyn te trek, om te sê: “Dit is wat nodig is om gedoen te word.”


Maar dan, ons het almal ’n ou natuur en Gideon is nie uitgesluit nie. “Wat moet ek nou doen, ek het sover gegaan, en daar is geen omdraai kans meer nie. O Here ek hoop U is met my.” Gideon sit ’n wolvliesie uit! Hy kyk altyd uit vir ’n ander versekering. Wel, hoeveel is hy nie soos ons nie en hoeveel is ons nie soos hy nie? Jy kry jouself tot by jou nek en tot by jou oogkasse in die moeilikheid en dan wil jy hê die Here moet bly bewys dat Hy met jou is.


Ons almal het onsekerhede, wanneer iemand sê jy is verkeerd dan wil jy seker maak jy is reg. “Hoekom dink ek- ek is reg, is dit omdat ek reg is, of is dit geestelike of godsdienstige trots?


Is al hierdie manne regtig, regtig verkeerd en net ek is reg? Miskien het ek ’n trots probleem. Miskien onderdruk ek die Heilige Gees. Is daar iets wat ek nie sien nie?”


Hierdie dinge gaan natuurlik deur jou denke. Nou, uiteindelik staan jy op die Woord van God en die Heilige Gees lei ons, maar miskien is dit goed om hierdie vrae vir onsself te vra. Miskien is dit goed om hierdie dinge te toets omdat ons op ons eie krag gaan staatmaak.


Daar is ’n klein bietjie kragteloosheid in almal van ons, nie net soos in Gideon met sy vliesie nie. Ek dink dit reflekteer iets wat in mate in almal van ons gevind kan word, ten minste diegene wat gewillig is om standpunt in te neem. Jy wil seker maak jy is reg, jy wil seker maak God is met jou. Jy gaan teen alles en jy gaan betrokke raak in ’n groot geveg. Ons is in die minderheid, kom ons kyk. Nou, toe hy besluit het om op te tree toe word sy naam verander na Jerubaal.


 


Rigters 7:1-25:


“Daarna het Jerúbbaäl, dit is Gídeon, en al die manskappe wat by hom was, vroeg klaargemaak, en hulle het laer opgeslaan by die fontein Harod, terwyl die laer van die Midianiete ten noorde van hom was, van die heuwel More af in die dal.--


[Dit is na die Oostelike ingang van die dal van Jisreël, die dal van Armageddon. In die agterkant van hulle en bokant hulle is die Heuwel Gilboa, Har- Gilboa, en aan die teenoorgestelde kant die heuwel Moreh waar die Midianiete was. In die tyd van die Rigters het dit nie beteken dat die hele land altyd bewoon was nie maar gedeeltelik. In sekere stam indelings was dit so, maar ander nie. Die sonde en oordele kon streeksgewys gewees het.]


2-3: “Toe sê die HERE vir Gídeon: Die manskappe by jou is te veel vir My om die Midianiete in hulle hand te gee; anders kan Israel hom teen My beroem deur te sê: My eie hand het my verlos.


Roep dan nou tog uit voor die ore van die manskappe en sê: Die wat bang is en bewe, kan teruggaan en wegdraai van die gebergte van Gílead af.--”


So, 22,000 manne het omgedraai en 10,000 het oorgebly. Hier het ons die getalle spel. Die hele mega kerk konsep word gebaseer op hierdie getalle spel.


Waarom sosiologies? Die laaste keer wat daar ’n ware herlewing onder die hippies in Amerika was, dit is my geslag, was dit die mentaliteit wat ons in die kerk ingebring het. Ons het Lyndon Johnson uit die Wit Huis gedryf, ons het ’n hand gehad om die segregasie in die Amerikaanse Suide tot ’n einde te bring. Ons was die geslag wat die gemeenskap onder druk gesit het om te verander, soms tengoede maar in baie ander gevalle baie slegter. Maar dit was getalle, ons het die jeug gehad en die getalle. “Julle stuur ons om in Viëtnam te gaan veg maar ons het nie stemreg nie? Julle wil ’n plan hê maar ons mag nie stem nie; ons gaan nie meer saam met dit nie. Ons gaan ons konsep kaarte brand, ons het die getalle wat gaan julle doen omtrent dit?”


Dit was die mentaliteit, dit is wat in die kerk in gekom het. “Ons het groot getalle Christene; ons kan die Godsdienstige Reg bekom en aborsie stop.” Hulle het die godsdienstig reg en Reagan stel pro-aborsie regters aan in die Hoë Geregshof. Hulle het niks verander nie.


Daar is te veel! Die mens kyk na kwantiteit, God kyk na kwaliteit. Jesus het ongeveer 500 volgers gehad en net ongeveer 120 van hulle was goeie manne, vir sover as wat ons dit uit die Skrifte kan verstaan, maar dit is al wat Hy nodig gehad het. Die 12, die 70, die 120, die 500, is al wat Hy nodig gehad het. As jy na ’n oorlog toe gaan, wie sal jy aan jou kant wil hê? Sal dit 300 opgeleide vloot soldate wees of 15,000 meisie scouts? Ek weet wie ek sal kies.


“Ek wil nie stry nie.” Maar hulle aanbid Baal en Asherah, hulle bid vir Maria. Weg is julle verloorders! Nou is daar net 10,000.


4: “Daarop sê die HERE vir Gídeon: Die manskappe is nog te veel”


[Ons moet verstaan, hulle is totaal oorskadu deur die getalle van die Midianiete en die Amoriete net oorkant die Jesreël Vallei aan die noordekant] “-bring hulle af na die water, dan sal Ek hulle daar vir jou uitsoek-- [Let op. “Ek” sal hulle vir jou toets.”]


Wanneer God ons toets dat is dit nie asof Hy nie alreeds weet wie reg en getrou gaan wees nie, Hy weet alreeds. God wil hê ons moet weet wanneer die toets kom, daar gaan mense wees wat jy dit nooit van gaan verwag nie wat gaan opstaan en daar gaan mense wees wat jy gedink het sal opstaan wat gaan val. Weereens, as hulle die oorwinning deur getalle sou behaal het dan sou trots oorgevat het. “Ons het dit gedoen! Ek het dit gedoen!” Maar met die klein groepie: “God het dit gedoen! God het dit gedoen!”]


Weereens, die stigters van Amerika was mense wat in God geglo het, ten minste het hulle die Bybel geglo. Ek sê nie almal was weergebore nie, baie van hulle was nie. Baie was Vry Messelaars en dinge soos dit. Van hulle soos Benjamin Franklin was beslis nie Christen nie en Thomas Paine was anti-Christen volgens die Bybel.


Thomas Jefferson was ’n Deïs, ek stel dit nie anders nie, maar almal het in God geglo en almal het geglo aan die leer van die Bybel. Daar word gesê dat die mees verstommende oorwinning in die Amerikaanse geskiedenis volgens militêre historikusse, was die Slag van New Orleans in 1814, Andrew Jackson. Hy het ’n leër gehad wat basies bestaan het uit mense van enige afkoms.


Daar was Indiane en rowers wat hy amnestie belowe het vir hulle misdade as hulle vir hom sou veg. Die Britte het die leër gehad wat Washington aangevat het en die Wit Huis afgebrand het, en hulle het met ’n skip afgekom na New Orleans, na Shamanee, ’n paar myl van New Orleans af. Dit was die onverskrokke manne. Die beste leër in die wêreld in daardie tyd was die Britte, dit was die manne wat Napoleon aangevat het. Hierdie manne het geweet wat hulle doen, wat teen Andrew Jackson gestaan het.


Wel, die Britte het 2500 manne verloor, die Amerikaners 13. Jackson sê: “Dit is die hand van God.” Hulle kon nie hierdie strategie verklaar nie, hulle kon dit nie in ’n militêre terme verklaar nie. Dit was teen hulle logika. Dit was die hand van God.


Israel en die Ses daagse Oorlog, dit was die hand van God, maar dan raak hulle hoogmoedig en vat die eer vir hulleself in plaas daarvan om God al die eer te gee. Dinge het nie so gewerk nie.


Dink aan ’n klein volkie wat omsingel was deur ’n leër wat 10 keer groter was as hulle, wat tot die tande toe bewapen was deur die Russe, hierdie klein volkie het binne tien dae hierdie oormag plat geloop, binne 10 dae het hulle die magtige Sowjet Unie verneder! Dit was die hand van God, Hy wil die eer hê, Hy gee die oorwinning deur die minderheid, nie die meerderheid nie, net soos met die Makkabeërs. Kom ons kyk verder-


4: “Daarop sê die HERE vir Gídeon: Die manskappe is nog te veel; bring hulle af na die water, [Dit is die 10,000] dan sal Ek hulle daar vir jou uitsoek; en van wie Ek aan jou sê: Hierdie een mag met jou saamgaan--dié mag met jou saamgaan; maar elkeen van wie Ek aan jou sê: Hierdie een mag nie met jou saamgaan nie--dié mag nie gaan nie. Hy bring toe die manskappe af na die water; en die HERE sê vir Gídeon: Elkeen wat met sy tong die water oplek soos 'n hond lek, moet jy eenkant laat staan; en elkeen wat op sy knieë vooroor buig om te drink, anderkant.


En die aantal van die wat gelek het met hul hand na hul mond toe, was drie honderd man; en al die ander manskappe het op hulle knieë vooroor gebuig om water te drink.” [Let op dit was nie om diere na te maak nie, hulle moes uitgestrek lê.”]


Nou, weereens, hierdie soort water is wat ons in Israel mayim hayim noem, lewende water. Die water in Israel soos wat dit natuurlik voorkom is of stagnant of dit is mayim hayim, lewende water wat lewe kan onderhou. Een van die dinge wat Israel doen of wat mense doen, is hulle let op vir molluske,weekdiere of iets soos dit, tekens van ’n waterlewe wat sal vertel of dit lewende water is of nie. Joh.7:38-39, lewende water is ’n beeld van die Heilige Gees. Eseg. 47, die Heilige Gees figuurlik.


7-8: “Toe sê die HERE vir Gídeon: Deur die drie honderd man wat gelek het, sal Ek julle verlos en die Midianiete in jou hand gee; maar al die ander manskappe kan elkeen na sy woonplek gaan. Daarop neem hulle die padkos van die manskappe en hulle ramshorings in hul hand; en hy het al die manskappe van Israel laat gaan, elkeen na sy tente toe; maar die drie honderd man het hy agtergehou, terwyl die laer van die Midianiete onderkant hom in die laagte was.”


Net soos met die verhaal van Dawid en Goliat is die oorwinning altyd in ’n dal, vallei, en nie op ’n berg of hoogte nie. Hierdie manne wou vereer word (‘Praise-A-Thon’), hulle wou op hulle tamboeryne slaan en oorwinning koortjies op die hoogte sing -- terwyl moskees oral opgaan en Mormoonse en J.W se getalle groei en homoseksualiteit wat alles begin oorheers, hulle wou vereer word maar met die laagtes wou hulle niks te doen gehad het nie. Dit is baie geriefliker om na TBN te kyk, om tamboeryne te slaan en om ’n nar te wees as om oorlog toe te gaan. Nee! Eers moet Midian verslaan word, dan kan hulle die tamboeryne slaan, dan sal ons iets hê om te vier.


Vers 9 “En daardie nag het die HERE vir hom gesê: Staan op, gaan af in die laer, want Ek gee dit in jou hand.”


’n Interessante boek wat ek ’n tyd gelede in Hong Kong gelees het was “The Art of War” deur Sun Tzu, ’n Sjinese militêre filosoof. Wel, met alle respek vir Sun Tzu, ek moet nog iets in die boek oor militêre strategie in die Bybel kry voordat dit by Sun Tzo gekom het.


“Laat hulle dink daar is baie van julle terwyl daar net ’n paar is.” Maar Sun Tzu sê ook- “Die uitslag van die geveg word bepaal voordat die geveg- geveg is.” “Ek het hulle in jou hand gegee”.


Nee, Sun Tzu het dit tweedens gesê, hy ego dit net, hy herhaal iets wat jy in die Bybel lees. As die geveg die Here se geveg is dan is die uitslag alreeds vasgestel. As die geveg nie die Here se geveg is nie, moenie in die geveg betrokke raak om mee te begin nie.


Vers10-11: “En as jy bang is om af te gaan, gaan jy dan saam met jou dienaar Pura af na die laer toe en luister wat hulle praat; en daarna sal jou hande sterk word, en jy sal in die laer aftrek. Hy gaan toe af saam met sy dienaar Pura tot by die buitenste lyn van die gewapendes wat in die laer was.”


Let op: “Saam met Gideon” Daar is sekere aspekte van sy ou natuur wat altyd daar is. Ja, hy is ’n sterk man, hy is ’n taai man, hy is die leier, maar daar is altyd ’n aspek van sy ou natuur wat altyd daar is. As jy bang is—hy sal sy dapperheid en slimheid voor almal moet wys. Mense sal nie ’n bang leier volg nie, maar God weet wat ons werklik is. Stuur spioene in die laer. Weereens, Sun Tzu, “Een spioen is net soveel werd as ’n duisend soldate.” Nee, nee, dit is Gideon. Sun Tzu was nie die eerste een wat dit gesê het nie.


Ek hou daarvan om die Amerikaanse burger oorlog parke te besoek, baie interessant, en daar is baie om te leer uit hierdie sekulêre geskiedenis. Ek was by Antietam en as die Unie Generaal, McClellan, nie die swak intelligensie van Alan Pinkerton ontvang het nie, die speurder wat in beheer was oor die intelligensie, soos die Pinkerton agentskap wat hy gestig het, as hy nie die swak intelligensie ontvang het nie dan sou hy voortgegaan het met die aanval by Antietam en die burger oorlog sou by Antietam verby gewees het.


Daar sou nie ’n Tweede Geveg van Bull Run gewees het nie, daar sou nie ’n Gettysburg gewees het nie, ook nie ’n Vicksburg nie en die oorlog sou by hierdie punt oor gewees het. Die hele Burger Oorlog sou tot ’n einde gekom het by Antietam as McClellan beter intelligensie gehad het. Pinkerton het vir hom gesê hy veg teen ’n oormag van 2:1 van die konfederasie terwyl dit nie so was nie. Wel, Sun Tzu het dit verstaan, een spioen is meer werd as ’n duisend soldate, dit kom uit die Bybel. Jy moet weet wat jou vyand dink. So, hy stuur toe spioene na die laer en wat gebeur? Hy stuur hulle binne in die laer.


Vers 10-11: “En as jy bang is om af te gaan, gaan jy dan saam met jou dienaar Pura af na die laer toe en luister wat hulle praat; en daarna sal jou hande sterk word, en jy sal in die laer aftrek. Hy gaan toe af saam met sy dienaar Pura tot by die buitenste lyn van die gewapendes wat in die laer was.” [In Hebreeus beteken dit die buitekring van die slagorde; hy het nie werklik in die hart van die laer ingegaan nie, hy het na die buitenste gedeelte van gevegs lyn gegaan.]


Vers 12: “En die Midianiete en Amalekiete en al die kinders van die Ooste het in die laagte gelê soos sprinkane in menigte, [weereens, Joel 2, Openbaring 9 begin met die verhaal van Gideon] “en hulle kamele was ontelbaar soos die sand aan die seestrand in menigte,”-


[Net soos met die nakomelinge van Abraham. Nou, die gebruik van hierdie frase sal ’n skok wees vir ’n Jood omdat God Abraham belowe het dat sy nakomelinge net so sal wees, so talryk soos die sand aan die seestrand in menigte. Dit was ’n Joodse idioom vir absoluut massief]


13-14: “En toe Gídeon aankom, vertel 'n man aan 'n ander juis 'n droom en sê: Kyk, ek het 'n droom gehad: Daar rol 'n hard gebakte garsbrood in die laer van die Midianiete en kom tot by die tent en slaan dit dat dit omval en keer dit onderstebo, en toe lê die tent daar!”


“En die ander een (sy vriend) het geantwoord en gesê: Dit is niks anders nie as die swaard van Gídeon, die seun van Joas, die Israeliet; God het die Midianiete en die hele laer in sy hand gegee.--


--Toe Gídeon dan die verhaal van die droom en sy uitlegging hoor, het hy aanbid; en hy het teruggekeer na die laer van Israel en gesê: Maak klaar, want die HERE gee die laer van die Midianiete in julle hand.”


As dit die Here se geveg is dan is die oorwinning verseker. Nou, God kan ook vir ongeredde mense drome en verklarings gee vir Sy doel.


16: “En hy het die drie honderd man verdeel in drie dele [100 elk] en aan hulle almal ramshorings en leë kruike, met fakkels binne-in die kruike, in die hand gegee”-- [Erde kruike met ‘n lig binne in.]


17-18: “--en aan hulle gesê: Kyk na my en maak net so; en kyk, as ek by die buitenste lyn van die laer kom, dan moet julle maak net soos ek maak. En as ek en almal wat by my is, op die ramshoring blaas, moet julle ook op die ramshorings blaas rondom die hele laer, en julle moet sê: Vir die HERE en vir Gídeon!” [Let op, eerste vir die HERE, dan vir Gideon]


19: “Toe kom Gídeon en die honderd man wat by hom was, by die buitenste lyn van die laer, met die begin van die middelste nagwaak toe hulle skaars die wagte uitgesit het, en hulle blaas op die ramshorings en slaan die kruike stukkend wat hulle in hul hand gehad het.”


Vers 20-23: “Toe blaas die drie dele op die ramshorings en breek die kruike en hou met hulle linkerhand die fakkels en met hulle regterhand die ramshorings om te blaas, terwyl hulle uitroep: Die swaard van die HERE en van Gídeon! En hulle het bly staan elkeen op sy plek, rondom die laer. Daarop hardloop die hele laer, en hulle skreeu en vlug. En toe die drie honderd op die ramshorings blaas, het die HERE die swaard van die een teen die ander gerig, ja, in die hele laer; en die laer het gevlug na Bet-Sitta, [Vandag is dit ’n kibboets] na Seréda toe, tot by die oewer van Abel-Mehóla by Tabbat. En die manskappe van Israel uit Náftali en uit Aser en uit die hele Manasse is opgeroep, en hulle het die Midianiete agternagejaag.”


Kyk wat word gesê (vers 13): “’n Hardgebakte gars brood het Midian se tent plat geslaan.” ’n Brood? ’n Brood wat ’n moskee plat vee? Wat die Roomse Katolieke Kerk plat vee? Wat Vrymesselary plat vee? Wat die Mormoonse Tempel verwoes? Maar jy sal moet ’n lig in ’n erdekruik hê en gewillig wees om dit stukkend te slaan om dit te laat gebeur.


Hulle swaarde het teen hulleself gedraai.


Weereens, vandag word ons nie meer deur goddelike mense gelei nie, kyk daarna! Sunni Moslems haat Christene en Jode, Sheiite Moslems haat Christene en Jode. Nou as jy dit Bybels verstaan, as Sunni en Shiite Moslems mekaar in Irak wil uitroei is die logiese ding om te doen is sit agteroor en geniet die vertoning in plaas daarvan om Amerikaanse lewens op die blok te sit om jou vyande te keer om nie mekaar uit te roei nie.


Maar dit is wat gebeur as jou leiers nie meer goddelike mense is wat deur goddelike beginsels gelei word nie. Hierdie beginsels is God se beginsels en dit werk, hulle is waar, hulle is net so waar vandag as wat hulle in die Bybel se tyd was. Laat hulle mekaar doodmaak.


Dit is nie ’n politieke verklaring nie; dit is dood eenvoudig ’n Skriftuurlike beginsel.


Een van die maniere waardeur God werk is- Hy draai die vyand se swaard die een teen die ander. Die fundamentele Mormone haat die hoofstroom Mormone, laat hulle veg. Laat hulle mekaar se geloofwaardigheid in die openbaar vertoon, laat die konserwatiewe denkes die sogenaamde konserwatiewe denkes in die Katolieke kerk veg teen die liberale genote. Laat hulle veg, laat hulle aangaan! Dit is veronderstel om so te wees, dit is God se oordele oor ons vyande. Hoekom sou Gideon die lewe van sy eie troepe in gevaar stel terwyl sy vyande mekaar kan dood maak? Laat hulle mekaar doodmaak, dit moet so wees, dit is ’n Bybelse strategie. Kry hulle om mekaar doodmaak en na dit sal ons gaan skoonmaak.


Met Swart September in 1970 het die Jordaniërs binne 18 dae tussen 12,000 en 15,000 van Arafat se mense doodgemaak. Laat hulle mekaar dood maak, daarna sal ons gaan skoonmaak. Dit is Bybelse strategie, maar ongelukkig het ons nie meer leiers wat Bybelse strategie verstaan nie, hulle het nie meer ’n saak met Bybelse strategie nie. Hulle gee om vir die prys van vat olie en ander dinge maar wat God sê maak nie saak nie. Kom ons kyk verder.


Verwarring kom oor die vyand en nadat die 300 die vyand aangevat het- het die manne van Naftalie, Aser en Manasse gekom en Midian agtervolg. Toe stuur Gideon boodskappers deur die bergland van Efraim: Vers 24-25: “Ook het Gídeon boodskappers gestuur in die hele gebergte van Efraim om te sê: Trek af die Midianiete tegemoet, en sny hulle van die waters af tot by Bet-Bara en die Jordaan.


So het dan al die manskappe van Efraim bymekaargekom en die waters beset tot by Bet-Bara en die Jordaan. En hulle het twee vorste van die Midianiete gevang, Oreb en Seëb- [wat wol beteken]; en Oreb het hulle gedood by die rots Oreb, en Seëb gedood by die parskuip Seëb, en hulle het die Midianiete agtervolg; en die hoof van Oreb en van Seëb het hulle na Gídeon gebring, oorkant die Jordaan.”


Nou, kyk na Hoofstuk 8:1-10: “Toe sê die manskappe van Efraim vir hom: Wat is dit wat u ons aangedoen het, dat u ons nie geroep het toe u weggetrek het om teen die Midianiete te veg nie? En hulle het heftig met hom getwis.”


[Let op, hulle sal hard stry maar hulle sal nie so ernstig veg nie. Almal sal saam op die soustrein spring! Almal wil ’n stukkie van die aksie en die eer hê. Wanneer God regtig beweeg dan sal almal probeer om deel te wees van die herlewing. Wel, wat maak ons as dit nie ’n ware herlewing is nie? Almal het probeer om op die Pensacola en Toronto se nagemaakte dinge te spring. Wel, die rede waarom hulle op die sous trein gespring het is hulle wou ’n stukkie van die aksie hê. Hulle het niks met die oorwinning te doen gehad nie.]


2-3: “Maar hy sê vir hulle: Wat het ek nou gedoen in vergelyking met julle? Is die na-oes van Efraim nie beter as die wynoes van Abiëser nie? God het die vorste van Mídian, Oreb en Seëb, in julle hand gegee, maar wat kon ek doen in vergelyking met julle? Toe bedaar hulle opgewondenheid teenoor hom nadat hy hierdie woord gespreek het.”


[Wat bedoel jy, wat het ons gedoen, wat het jy gedoen toe die Asherah daar gestaan het, voor dit gebuig? Wat het jy gedoen toe die altaar van Baal in die midde van God se mense gestaan het, daarop geoffer?]


4: “En Gídeon het gekom by die Jordaan, en hy en die drie honderd man wat by hom was, het oorgetrek, moeg en besig om te agtervolg.” [Let op, hulle was moeg maar nog steeds besig om te agtervolg.]


5-7: “En hy sê aan die manne van Sukkot: Gee tog broodjies vir die manskappe wat op my voetspore volg, want hulle is moeg, en ek is besig om Seba en Sálmuna, die konings van die Midianiete, agterna te jaag. Maar die vorste van Sukkot vra: Is die handpalm van Seba en van Sálmuna nou al in u hand, dat ons aan u leër brood moet gee? Toe sê Gídeon: Daarom, as die HERE Seba en Sálmuna in my hand gee, sal ek julle vlees met woestyndorings en distels dors.”


[Kan jy jou voorstel? Hulle wou nie eers in hulle eie sakke krap om die manne te help wat vir hulle geveg het nie. “Maak hulle eers dood dan sal ons julle vergoedl.” Wat se houding is dit?


“Hou jou geld, ons het dit nie nodig nie, ons sal later met julle deel.” Vandag is dit dieselfde.]


Vers 8-9: “En daarvandaan het hy opgetrek na Pnuel en met hulle net so gespreek; maar die manne van Pnuel het hom geantwoord net soos die manne van Sukkot geantwoord het. Daarop spreek hy ook met die mense van Pnuel en sê: As ek met vrede terugkom, sal ek hierdie toring omgooi.”


10-11: “Seba en Sálmuna was toe in Karkor, en hul leër by hulle, omtrent vyftien duisend, al wat oor was uit die hele leër van die kinders van die Ooste; maar die gesneuweldes was honderd en twintig duisend man wat die swaard kon uittrek. En Gídeon het opgetrek met die pad van die tentbewoners, ten ooste van Nobag en Jógbeha, en hy het die leër verslaan terwyl die leër gerus was.”


Rigters 8:16-19: “Daarop neem hy die oudstes van die stad saam met die woestyndorings en die distels, en hy het die manne van Sukkot daarmee 'n les geleer. En die toring van Pnuel het hy omgegooi en die manne van die stad gedood. En hy het Seba en Sálmuna gevra: Wat vir manne was dit wat julle by Tabor gedood het? En hulle antwoord: Soos u, so was hulle: elkeen van gestalte koninklike seuns. Daarop sê hy: Dit was my broers, seuns van my moeder. So waar as die HERE leef, as julle hulle laat leef het, sou ek julle nie doodmaak nie.”


En so het dit aangegaan, ’n groot gemors. Let op, die geveg begin nie met Midian of met Amoriete nie, die geveg begin met die terug gevalle sogenaamde broeder en die geveg eindig, nie met die Amoriete of met Midian nie, die geveg eindig met die slegte terug gevalle broeders.


Islam sal nie hierdie soort wins in Amerika behaal het as ons ’n Christen president gehad het nie, of ’n president wat deur Christelike beginsels gelei word nie. Die ekumeniese beweging sal ook nie die soort winste behaal as ons manne met integriteit op ons preek stoele het in plaas van TV Evangeliste nie.


Midian was net daar as gevolg van die sonde van God se mense. Dit is die rede waarom ons vandag sit met hierdie dinge, vandag is daar geen verskil nie, maar soos julle weet kan ons niks doen met Midian, ook nie met die Amoriete nie, totdat ons nie eerstens sy altaar en die Asherah afgebreek het nie, dinge wat ons eie broeders ondersteun. Dit is die eerste ding wat moet gebeur.


Totdat ons nie deel met die valse terug gevalle en kompromistiese broeders onder ons eie geledere nie, kan daar nie ’n oorwinning oor Islam, Mormonisme of militante Homoseksualisme kom nie! Ons sal hulle moet uithaal en gesel met dorings, nie letterlik nie maar met dieselfde beginsels. Wat gaan dit vat, hoe gaan dit eindig en wie gaan dit doen?


Hulle het fakkels in die aardse erdekruike gesit, hulle lig was in die erdekruike en vir die lig om te kan skyn moes die kruike stukkend geslaan word omdat God gesê het die Lig sal uit die duisternis skyn.


“Maar ons het hierdie skat in erdekruike, sodat die voortreflikheid van die krag van God mag wees en nie uit ons nie. In alles word ons verdruk, maar ons is nie terneergedruk nie;-” (2 Kor. 4:7-8)


Ek is verslae, hoe kan Christene aandele hê in hierdie goddelose strooi! Hoe kan Pat Robertson ’n Mormoon vra om sy gradering seminaar by te woon? Hoe kan ’n sogenaamde Christen president ’n Koran in die Wit Huis opstel en ’n posseël uitgee by die viering van Ramadan, ’n demoniese, heidense fees? Hoe kan hulle gesnede beelde in Evangeliese kerke oprig en reukwerk brand en in aanbidding voor dit neerbuig, hoe is dit moontlik?


In alles is ons bedroef, ons is neergewerp? Nee! Net bedroef, Radeloos? Nee, net bedroef.


Vervolg, maar nie verlate nie; neergewerp, maar nie vernietig nie. Gedurig dra ons die doding van die Here Jesus in die liggaam om, sodat ook die lewe van Christus in ons liggaam openbaar kan word. Ons het hierdie skat in erdekruike, ons het die lig in die vaas, dit moet gebreek word sodat die lig kan skyn. Die vyand sal verslaan word, lewe kom van die self dood. Die oorwinning kom deur die minderheid en nie deur die meerderheid nie. Dit is wat dit was vir Gideon, en dit is hoe dit vandag, nou- vir ons moet wees.


God Seën


October 12, 2026
Written by - Rubin Rothler LLB, LLM Examples abound in history of how the responses to innovations in technology that disrupted and transformed the nature of warfare have taken a delayed time to be adapted. Chain mail and armour had to be altered and bolstered to repel arrows from the English Longbow in Medieval Europe, but this didn't occur in time to the dismay of the French at Agincourt. It took the Spanish decades to redesign their cumbersome Galleons that lay prey to the swifter English ships. Napoleonic era field tactics were still being employed during the American Civil War, with mass charges mowed down by the Gatling barrel machine gun. Trench warfare was only later embraced during WWI. With the cheap manufacture of drones and the advances in AI a new chapter has opened in how war is waged in our own time. The conflicts in Ukraine and Iran have demonstrated how asymmetric warfare has become as much an economic calculation as a game of cat and mouse. Drones (and relatively cheaply manufactured ballistic missiles by Iran) are being shot down at great expense. AI which has been extensively deployed for target identification in Gaza is also proving to be a vital tool in hunting incoming drones. But as in the delayed development of military countermeasures historically, drones are ahead of AI in the battlefield. This is reflected in the enormity of Russian military casualties that have fallen victim to Ukrainian drones. AI is able to cut through the 'background noise' of distracting projectiles, birds and other debris to home in efforts to eliminate the actual drone target. The magic formula is speed and precision. Humans can detect and assess a threat, but AI can process radar, cameras and other sensors almost instantly, and with increasing accuracy predict where a drone intends to strike. When swamped with a wave drone attack, AI acts to identify and track the multiple threats. AI can also help decide how to respond. Depending on the system, the response could involve electronic warfare, an interceptor drone, a missile or a gun-based system. Ukraine has installed automated machine gun turrets instructed by AI to protect Kiev. In some cases, humans still make the final decision to engage, while AI handles the calculations and tracking required to make that decision quickly. More broadly, drone warfare is becoming a contest between autonomous systems. The challenge is no longer simply building a better missile or a better drone. It is building a system that can see the threat first, understand it quickly and respond before the drone reaches its target. In that sense, AI is becoming a critical part of air defence. The advantage may increasingly belong to whoever can make the fastest and most accurate decisions—not necessarily whoever manufactures the most expensive weapons. AI's pace of progress is exponential. It is beyond comprehension what capacity could be realized in even the next 2-3 years. The combination of drones, robotics and AI may render the traditional military hardware of tanks, frigates and fighter jets almost functionally obsolete. The development of AI's course of military application will be largely directed by the conflicts where it is deployed. In the pre-AI world of 1987, the black Friday market crash during the Reagan Administration saw a dangerous drop in the Dow, where computer analysis issued sell orders against a background of Reagan's massive budget deficits. Amidst Reagan's budget deficits this created an environment where social security was looted to fund defence spending. A supposed conservative President ran a fiscal policy with simultaneous increases in the Pentagon budget, coupled with tax cuts. The computer generated sell off was beyond the functional control of brokers and market makers, while the Soviets attempted to engineer market irregularities affecting the American economy which had further global ramifications due to massive American trade deficits with Japan under Reagan. The current Securities exchange environment is at best no less complex now. Given the spectre of what transpired in 1987 with computerised over control of stock exchange trading, and a shadow hanging over the bond market we are left to ponder could another such scenario be triggered in the age of AI? And even more illuminous prospect over shadows us now with the question can AI gain a decision-making operational capacity over command-and-control decisions. Certainly, for tactical weapons systems or even a doomsday scenario with Russia, China, India or Pakistan placing nuclear launch control in the hands of AI that could result in an exchange that either the US, Britain, France or Israel would be forced to react to. Without scaremongering it is necessary for strategic planners to prevent the nuclear powers that be from arriving at the precipice of such an abyss.
September 21, 2026
The interlinked nature of third-party involvement in the ongoing conflicts in Iran and Ukraine has increasingly come to the fore in recent weeks. It emerged that China has not only been providing Iran with radar systems, navigation tools, and electronic warfare technology, but also high-resolution satellite imagery and geospatial data to direct its rockets. The same great-power relationships that are shaping the Middle East are affecting the conduct and constraints of the war in Ukraine. It is apparent that a reciprocation in kind is dictating Russia's conduct towards the US in Iran. Intelligence and targeting support mirror similar U.S. assistance to Ukraine. But this picture becomes murkier when considering the backroom accommodations Trump is willing to give Putin. Recently, Trump pressured Zelensky to stop targeting Russian diesel infrastructure, saying the attacks were causing a shortage of the fuel that is "hurting the world." The U.S. national average price for diesel, which is used by trucks, trains, ships, and farm equipment, rose above six dollars a gallon for the first time last Thursday. Such interventions demonstrate how developments on the battlefield in Ukraine can no longer be considered independently of wider economic and geopolitical calculations. China has been using tankers that are already at sea, when that runs out the American blockade will create shortage problems for the Chinese economy, as China no longer gets Venezuelan oil and is reliant on Iran and international spot market prices. The war with Iran is now spreading to Yemen, with the Houthis attempting to replicate the Iranian chokehold model perfected in the Strait of Hormuz. The strategic importance of controlling or threatening critical maritime chokepoints is central to the wider contest. What happens in the Gulf can therefore have consequences for shipping, energy markets, and military calculations far beyond the immediate theatre. So far, the US has declined Saudi requests to slow the Houthi advance. Neither Turkey nor Egypt seems inclined to come to Saudi Arabia's aid. This is despite the signing of a very recent mutual defence pact between Saudi Arabia, Turkey, and Pakistan. More developments can happen in these conflicts on an average day than can be afforded mention, but they should be increasingly understood as interconnected parts of a wider geopolitical confrontation. Assistance in one theatre triggers reciprocal action in another. Consequently, these cease to be discrete, containable conflicts and are extending into prolonged multinational conflicts. There is a distinct possibility that these may become frozen conflicts over time. A more terrifying eventuality is something more akin to the Thirty Years' War, which was fought in the first half of the 17th century in Europe. It is important to remember that this calamity, which ravaged Europe, began as a localized rebellion that gradually drew in more and more powers. The initial religious nature of the fighting gave way to political struggles. The mechanism by which a localized conflict becomes a multinational struggle offers a historical warning worth considering. The danger today is that a collection of individually distinct conflicts could become sufficiently interconnected that containing any one of them becomes increasingly difficult. Iran, Ukraine, Russia, China, the United States, and the conflict involving the Houthis are already linked by military assistance, intelligence, energy, trade, and strategic competition. The question, therefore, is no longer simply how any one of these conflicts ends. It is whether they can remain separate conflicts at all.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • September 12, 2026
Moriel & Jacob Prasch request prayer for our sister in Jesus - Wendy Blomkamp, widow of Brother Fred Blomkamp (now with The Lord), the founder of Moriel South Africa Branch (not to be confused with Moriel's Ebyown Aids Children's Mission in South Africa founded by David Royle). Wendy, (an equestrian rider of all things) is originally from West Yorkshire, England but has lived most of her life in South Africa and is currently in retirement in the USA. Unfortunately, Wendy is diagnosed with inoperable pre terminal cancer with cardio pullmonary complications. The Lord will either intervene supernaturally or call her home. We request prayer for Wendy and her beloved family and wisdom for her physicians. In Christ, All at Moriel
By David Passmore • September 7, 2026
The US midterm elections are around the corner and the results could have profound effects on US foreign policy concerning Israel. Much has been said about this vote being a referendum on Trump's unpopular war with Iran. But it can equally be said to be about Trump's other foreign policy engagements that are viewed rather more favourably like the overthrow of Maduro in Venezuela and his replacement with a pro-American regime. With Israel the picture is less clear. It used to be a given that Israel enjoyed bipartisan support on the Hill. You could count on the fingers of one hand the number of politicians opposed to supporting Israel - the occasional fringe Democrat representing a singular Michigan constituency with a high Arab origin demographic, or a rare odd ball Republican preaching strict isolationism. This dynamic has shifted quickly in the last decade. The Democrats have all but abandoned any inclination of a pro-Israel position. Even establishment figures like Chuck Schumer have been pressured to side with the Party's radical left wing. With 60-80% of Democrats now anti-Israel, Israel can no longer rely on Jewish Democrats to oppose anti-Zionism or antisemitism. The most outspoken Democratic member of the Senate advocating a pro-Israel position, Senator John Fetterman of Pennsylvania is being pressured to resign and leave the party even by Pennsylvania's Jewish Governor Shapiro and Soros sponsored Philadelphia Prosecutor Krasner. This is happening concurrently with mass endorsement from 170 leading Hollywood Jewish actors writing a letter of support for Mark Ruffallo - despite his antisemitic comments naming Jewish investors supporting a Hollywood studio mega merger as being associated with apartheid genocide. However most shocking, were the comments by Michigan Attorney General Dana Nessel who stood before an audience of Jewish Democrats last weekend telling them they may need to sacrifice the safety, and even the future, of their own people in exchange for saving the rest of humanity. Such rhetoric is contrary to basic human instincts of survival and self-preservation. If any other nation were suggested this course of action, I wonder what their response would be? On the Republican side the foreboding sense of an altering course towards Israel no longer seems so distant. The anti-Israel faction in the Republican party led by Tucker Carlson, Candace Owens and Nick Fuentes are now being supported by Vice President Vance. Jewish kingpins in the Trump Administration such as Witkoff and Kushner have been tied to business dealings in N.Y. with the Muslim Brotherhood controlled Qatari government through its business holdings. Should Republicans lose control of the Senate while Democrats take the House, Israel could find itself having to drastically re-access its relationship with Washington. We wouldn't see an immediate break in ties. American military, intelligence, technological and strategic cooperation with Israel is too integrated into the core of US institutions and corporations that would take a protracted period to dismantle. However, the power of Congress is in no way feeble. Congress controls funding, foreign-assistance legislation, sanctions, arms-related legislation and, perhaps most importantly, the political milieu in which an administration operates. A Democratic House combined with a Senate no longer controlled by Republicans could place enormous pressure on Trump to alter his attitude towards Israel. Practically this could entail demanding further accountability from Israel over military operations in Gaza, and the West Bank Settlers causing civilian casualties and property damage. Military aid could face more conditions or restrictions, but an immediate cutoff is unlikely. Israel has historically depended upon the presumption that regardless of who was President, there would be a robust enough bipartisan coalition in Congress to prevent a major deterioration in the relationship. Now the opposite appears true. Israel is taking the gamble of solely relying on a friendly President like Trump getting elected to maintain cordial relations. With the erosion of even much of Jewish American support for Israel and the hijacking of the Democratic party by a pro Islamist socialist left seen in Mamdani and others, Israel is forced to confront the inescapable reality that the last strong bastion of support for it is the Republican Party's evangelical base. But even younger voters in this key demographic are beginning to question support for Israel. The hostility displayed by the Haredim in Jerusalem and elsewhere against Christians including evangelicals, is to say the least counter-productive to the national interest. To attack the one friend Israel has left with a proven track record of loyalty and is vital to pro-Zionism internationally, is particularly detrimental to the national interest. It is Iran with its Mahdiist interpretations of jihad and sharia as a religious ideology that drives its hatred of Israel and the USA, and The West, to the detriment of the interests of the majority of the Iranian populace who want non hostile co-existence.  Such religious fanaticism and ideologically fuelled hatred ought not be given place in Israeli Judaism. It too, will generate adverse consequences for the majority of Israelis, including religious moderates, who desire an ongoing friendship with Evangelical Christians whose theology is not one of anti Semitism, but of proven Philo-Semitism and pro Zionism.
By David Passmore • August 21, 2026
Don't bite the hand that feeds you - Irish hypocrisy towards Israel Rubin Rothler LLB, LLM Amongst European nations, Ireland in recent years has gained the reputation as being the leading anti-Zionist country. The Irish Republic has never been favourably inclined to Israel. It only established an Embassy in Tel Aviv in 1996. In poll after poll the vast majority of the Irish public have indicated hostility towards Zionism and strong support for Palestinian Statehood. The curious aberration to this is that in British Ruled Northern Ireland support is demarcated along sectarian lines. Catholic Republican areas predictably tend to ardently support the Palestinian cause, while Protestant Unionist communities are overwhelmingly pro-Israel. Perhaps some credence can be given to sentiments of traditional Catholic antisemitism hardwired into the Irish psyche as contributing towards this disposition. It was certainly odd that the Irish government promptly sent a delegation to the Nazi German Ambassador in Dublin to convey condolences after news of Hitler's suicide broke at the end of WW2. But more concretely if you were to ask the average Irish protester on a pro-Palestine march the basis of their empathy for the Palestinian cause, they would point to the ostensible parallels between the Irish experience of fighting for independence from British colonial oppression to the plight of Palestinians living under Israeli occupation. Further remonstrations on a diplomatic level concern the actions of the IDF interreacting with Irish Peace Keepers in Southern Lebanon that have caused the deaths of several Irish Peace Keepers over the decades in friendly fire incidents. Ireland has contributed the most peace keepers to this mission per capita and the government has condemned Israel for these deaths that they view as avoidable. This animosity towards Israel is unbalanced. There are reasons to consider that Ireland and Israel have a shared experience of national liberation. Both countries fought the British in the pursuit of independence. Both countries made great efforts to resurrect their ancient languages for modern wide scale use. Both the Irish and Jews form major diaspora communities in New York. Despite all this Ireland ranks as Israel's second largest export market after the US. The preponderance of Israeli exports to Ireland comprises electronic integrated circuits, micro-assemblies, and tech manufacturing components. American multinational colossal tech corporations like Intel are substantially engrossed in this trade through the chain of supply. Ireland and Israel are hubs for design and manufacture of high-tech hardware components for US corporations. So, due to the nature of the most prosperous and competitive sectors of their respective economies, Israel and Ireland are inextricably bound in bilateral trade ties. Resolutions from the Irish government to impose sanctions on West Bank originating produce is merely perfunctory rhetoric. Such actions amount to a drop in the bucket in terms of impact to overall trade. The stark reliance of Ireland on advanced Israeli aviation equipment recently caused a spectacle when Ireland's new government jet struggled to land in heavy fog due to it being ordered without an advanced Israeli made navigation system. This was directly due to a short-sighted government decision not to buy Israeli military technology. There is a marked disparity between the official position of the Irish government designed for domestic public consumption and the economic policies that it actually pursues towards Israel. The government is acutely aware that the US is massively invested in the Irish economy and they don't want to do anything to jeopardise this. Washington demands that their enterprises in Dublin are intertwined with operations in Israel. The Irish government dare not even prevent US military supply flights refuelling at Shannon Airport on their way to Tel Aviv. The Irish government knows that times change and now the gripping social issue is the anti-immigrant/anti-Islam popular street protests. Soon the anti-Israel protests could become a mere side show only really promoted by Sinn Fein given the pressing ramifications of mass migration. So, in the meantime certain politicians will rile against the occupation, purported genocide and pass paltry sanctions against insignificant produce from the West Bank. All the while making hand over fist in money with the Israelis where it really matters in tech.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 31, 2026
The Tide Has Changed Rubin Rothler LLB, LLM The America that Netanyahu touched down on is a changed America. The death of Lindsey Graham represents a changing of the guard. Graham was a staunch Israeli ally who will most probably become an increasingly rare breed in Washington. Sixty percent of Americans now hold a unfavourable view of Israel which politicians are finding difficult to ignore. It was once unthinkable to believe that New York City with such a strong Jewish electoral base and influence on all sectors of economic and cultural life would have a mayor that is so hostile to Israel to such an extent that he is calling for the arrest of its Prime Minister. From all accounts Netanyahu was cordially welcomed at the White House. The official press release stated that the talks were constructive. What is more telling is what was left unsaid particularly concerning the proposed sale of F35's to Israel's new regional adversary -Turkey. Trump is keen to find a swift resolution to the Iran War, while Netanyahu is opposed to a premature departure. When the US and Israel initiated their attacks on Iran over five months ago, Trump and Netanyahu appeared united in the War's goals and purpose. But as the protracted conflict has staggered to topple the Iranian regime fractures have emerged. Much has been said about the imminent political realities both leaders face. The Republicans could take a big hit in the November midterm elections should the war continue and global energy markets be negatively impacted. Netanyahu is anxious to demonstrate a big win to the Israeli public with the upcoming October election. In Israel, the Iran War is not viewed in isolation, but rather as an extension of the response to the colossal disaster of the October 7th massacre. Netanyahu must rehabilitate his reputation as a competent steward of national security having had the greatest loss of civilian life in an attack happening under his watch. Aside from the Iran issue, Trump is being pressured by Erdogan to insist upon Israeli withdrawal from Syrian territory pre-emptively seized by Israel following the toppling of Assad. Trump has also indicated disapproval of the extent of continuing Israeli measures against Hezbollah in southern Lebanon, questioning the proportionality employed. Netanyahu is not in an envious position. Throughout his tenure and political career, he lauded his ability to engage successfully with the American public by zealously advocating Israel's position. Yet under his government Israel's reputation has plummeted in the US. Trump may be the last US President to extend such overwhelming bilateral support to Israel. The days of politicians like Lindsey Graham are fast ending. While John Fetteman and Marco Rubio appear to be remaining more solid, even some of the most warmly inclined leading Republican and Democrat voices like Donald Trump and Rahm Emanuel have nuanced their support for Israel. The tide has shifted and will at best level off if not continuing to shift further.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 24, 2026
The Saudi Nuclear Deal: An attempt to alter the Regional Balance of Power Rubin Rothler LLB, LLM The initiative to develop a civilian nuclear program in Saudi Arabia with US assistance isn't new. There were concrete plans discussed towards these ends during the first Trump Administration. The recent announcement to actualize this deal follows the geo-political regional tumult in the wake of the Iran War. Several dimensions of motivation underlie the US decision. An overarching US strategic agenda is to keep the Saudis firmly in the American sphere of influence. Washington knows all too well that the Chinese and Russians are eager to offer their nuclear technical assistance to the Saudis in order to draw them closer to their camp. On a personal note, the nuclear agreement is a significant achievement for Bin Salaman. The Saudis have long had designs to diversify their energy supplies. Having a civilian nuclear program also adds prestige to Saudi Arabia as an emerging market economy. For the US, a monopoly on contracting companies for the requisite construction offers lucrative economic opportunities. Although the Civilian Nuclear deal does not allow the enrichment of Uranium, the Saudis will be in a position to do so if Washington gives the green light. This will act as a counterbalanced threat hanging over the Iranians. After the recent flare up of renewed fighting with Iran due to their lack of adherence to the moratorium of understanding, something had to budge in Trump's estimation. A reconfiguration of the power balance in the Gulf by introducing the potential of Saudi Arabia to be able to acquire nuclear weapons shifts the dynamic and places further pressure on Iran to strictly abstain from nuclear proliferation. Despite Israeli concerns about the agreement, Trump sought to assuage their alarm by making it contingent upon Saudi Arabia normalizing relations with them. Given the inherently unstable nature of an autocratic Saudi regime Israel views a diplomatic relationship with the Saudis as being on precarious footing in the long term. Israel is already forced to contend with the implications of one nuclear armed Muslim state - Pakistan and it will further weaken its own deterrent capability if another similarly capable hostile neighbour were to emerge in the future. The roles of Turkey and Qatar in all this foray are a wild card. Officially Turkey is served under the NATO nuclear umbrella for defence that is subject to US control. However, its civilian nuclear program remains in its infancy. Now with the Saudi deal, Erdogan may be inclined to exert pressure on the US to help accelerate his own nuclear program. Just as Erdogan's efforts to acquire F35 fighter jets from the US greatly disturbed Israeli military planners, a heightened Turkish nuclear ability will intensify this fear. Qatar views itself as pursuing its own independent foreign policy that has managed to remain rather neutral during the current war, thereby escaping the ire of Iran's strikes on US regional assets. Overall, the Qatari government has grown closer to the Turkish vision for the region and so likely isn't particularly amiable to the Saudi agreement. Ultimately the Saudi deal is a gamble. Many will see it as throwing more fuel on the fire which will further imperil the tinder box region and heighten tensions. But Trump finds himself at a continuing impasse with a stubborn regime in Tehran that is leveraging their geographic hold on the straits of Hormuz to inflict damage on the global energy markets. Iranian strikes upon US Arab regional allies have underscored the de facto alliance between Israel and the Arabs against Iran and its Shia proxies. The US hopes to use the Saudi nuclear deal as a means of making this alliance official by having Saudi Arabia joining the Abraham Accords as a pre-condition.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 14, 2026
Circling the wagons Ruben Rothler LLB, LLM Israel is a society riddled with tension and division. It is sociologically, if not politically miraculous that a country drawing Jews from all over the world is able to exist at all. The army affords a degree of integration as a melting pot. But this is only a marginal source of national unity in the overall scheme of things. More so are the myriads of external threats that face this small country. In the former generation the Ashkenazi (Jews of European descent) - Sephardic (Jews of Oriental descent) divide was far more pronounced. The dominant Ashkenazi establishment held the reins of political and economic power which was resented by the Sephardim. However, due to a combination of inter-marriage and political accommodation much of the chasm that separated these distinct groups was forged. Menachem Begin (an Ashkenazi politician) in 1970 successfully ran on the Likud Party ticket with a campaign that brought Sephardic Jews under his conservative political umbrella. Later the immigration of Russian Jews following the end of Communism would add a whole new dimension to the Israeli demographic milieu. The younger generation of these immigrants tended to adapt well to Israeli society and contributed much to the economy. The wider division in Israeli society that crosses ethnic lines concerns that between religious and secular Jews. This can be further bifurcated to the clash between the secular and specifically ultra-orthodox Jews (Haredim) as distinguished from the national religious Jews (Dati Leumi). The Secular and the Religious generally part on what they envisage a Jewish State to entail. Religious Jews desire the State to strictly adhere to the stipulations of Jewish Law (Halacha), while at present Halakhic influence is largely limited to certain areas of Family Law concerning Jewish citizens. Wider considerations of promoting a socially conservative political agenda would also be forefront amongst the religious mindset broadly. Secular Jews view the imposition of such proposed measures as a serious infringement of their civil rights. With regard to the Haredim, the bone of contention looms larger, in that this group is fundamentally opposed to participating in society at large. This is acutely manifested in diminished contribution to the work force and a refusal to be conscripted into the army. The 2023 judicial reform protests posed a significant threat to social civil order. The nation appeared to be bitterly divided into two opposing camps. This split reflected broader divisions concerning visions of how the country should be governed. The judicial reforms would have weakened the Supreme Court's ability to render the Executive branch accountable. However, the Supreme Court was also accused of using its considerable powers to promote a socially liberal agenda. Left wing secular Israelis tended to oppose the proposed reforms while those on the right (which included the majority of Religious Jews) supported the reforms. Every weekend droves of protesters were brought onto the streets causing major disturbances to traffic. The polarising nature of this impasse threatened the future of Israeli democracy. It was the October 7th attack that brought a swift end to this public debate and civil strife. The nation instinctually united in response to this common existential threat. The judicial reforms were shelved for a future point when the urgent security threats subsided. However, as the war dragged on the enduring issue of Haredi refusal to conscript into the army became more pronounced. Mounting casualties combined with ever increasing manpower demands to field troops on the multiple theatres of action on which the IDF is engaged has depleted the ranks, and the army is now in much need of fresh conscripts. Haredi belligerent refusal to participate in the pressing national defence has escalated from being a political debate to a matter of very practical vital importance. Overall we can observe that the challenges to national unity in successive generations since the establishment of Israel has recurrently been ameliorated by the common necessity of defence towards outside threats. Most recently we can see this happening with regard to the global anti Semitism and anti-Zionism that has been raging since the October 7th atrocities. These hostile attitudes have paradoxically acted as a force which promotes nationalism and a sense of national cohesion in Israel that otherwise might not functionally exist.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 8, 2026
A Divided Nation Rubin Rothler LLB, LLM The Haredi community has had a complicated, paradoxical relationship with the State since its founding. Rooted in a Talmudic precept that the Jews are forbidden to resettle the land of Israel en masse by force before the coming of the Messiah, the secular democratic State of Israel presents itself as blasphemous by its mere existence. Yet due to practical considerations such as the need to obtain funding for its religious academies the Haredi leadership reached a settlement with the State's founders that exempted Haredi men from being conscripted for military service. This was at a time when the Haredi population in Israel was relatively small. Over the past decades this demographic ballooned until the point that soon the majority of Jewish children in Israel will be born into Haredi families. Such a situation is clearly unsustainable. Recently the Knesset's (Parliament's) Haredi parties have pressured their coalition partners in government to codify Torah Study as part of the Country's Basic Laws. This was purposefully done to elevate the status of their institutions to be on parity with service in the IDF. Israel is yet to promulgate a written Constitution, so legislation classed as a Basic Law holds Constitutional status for all intents and purposes. These moves by the religious parties represent a back door power grab to enshrine in law very significant hurdles to prevent the enlistment of Haredi men. The burden of Israel's defence is comparatively massive for a country its size and it is vastly disproportionately shouldered by the secular population. Until now there have been political initiatives to conscript the Haredim. But given the huge manpower shortages emerging in the wake of near continual conflict on multiple fronts since the events of October 7th this matter has become urgent and not merely a theoretical discussion of what is fair and equitable. It is important to draw a distinction between the Haredim and national religious Jews (Dati Leumi). The Haredim adhere to a lifestyle entirely committed to observance of Jewish Law and Talmudic study. This is embraced to the exclusion of gainful employment and participation in wider society. They are either outrightly opposed to Zionism or consider themselves non-Zionist. Conversely, followers of the national religious movement in Israel although being observant of Jewish law and learning would alongside this pursue secular professions. Furthermore, they are ardently Zionist and disproportionately serve in IDF combat units. This is often done within the framework of a program called Hesder Yeshiva that combines religious learning with military service. Efforts to cater a similar model for accommodating Haredi participation in the IDF have so far failed to make substantial gains. Such measures designed to override Haredi objections to service based upon modesty concerns by strict segregation of the sexes in these specially formed units have failed to appease the Haredi leadership. For them, any form of military service is considered a dereliction of their duty to fully devote themselves to a Torah lifestyle. They argue that their Talmudic learning and prayers are in itself a form of national service and act to protect the Jewish people spiritually from enemy attack. It is as if two parallel societies exist within Israel. And the trajectory of separation between the two is only growing. The Haredim are cloistered away in their Yeshivas, immersed in lives devoted to adhering to the stipulations of Jewish law. While the particulars of actually running the State is left to the Secular. The Haredim desire all the benefits of subsidizing their lifestyle without contributing to society. What we really have going on here at source is two profoundly different and opposing ideological visions of what is important in life and what is the purpose of a Jewish State. At the State's founding these divergent perspectives were more manageable. Ben Gurion only had to contend with one religious party –the National Religious Party. Later in 1970 Begin aligned with the NRP to form a coalition government that also brought Sephardic Jews under the Likud umbrella which had the effect of bringing unity to the country by bridging the Ashkenazi-Sephardi divide. However, over time Israeli politics has seen a proliferation of religious parties, gaining further leverage as king brokers in forming governments due to the proportionate representation voting system which secular Israelis not uncommonly view as political blackmail. (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).