Tempology of the Temple - Afrikaans

April 1, 2025

Die tipologie van die Tempel

Baie mense vra die vraag: Gaan die Tempel weer herbou word?

Daar is vir baie jare al verskeie instansies besig met argeologiese opgrawings, rondom die tempel soos bv. deur die Hebreeuse universiteit se departement van oudhede. Dr. Kaufman van hierdie universiteit het ook opgrawings gedoen onder die tempel berg en opnames gedoen met die oog daarop vir die heroprigting van die tempel, en dit sal niemand verbaas as daar wel weer 'n tempel gebou word nie, maar dit is 'n ingewikkelde onderwerp, en om dit te verstaan moet ons by die begin begin.

Verskillende Woorde vir Tempel.

Daar is drie hoof woorde in Hebreeuse en Griekse taal vir 'tabernakel' of tempel.

In Hebreeus is die woorde: 'Mishkan', wat Tabernakel, of woonplek beteken, en 'Beit' wat huis beteken, en 'Haikhol' wat tempel beteken. Bogenoemde word in verskillende kontekse in die Ou en Nuwe Testament gebruik. Die mees belangrike deel van die tempel of die tabernakel om te verstaan is die volgende: Dit is die Heilige Woonplek van God. Die woord 'Shekinah' verwys na die Heilige Gees, wat in 'n wolk en vuur manifesteer. Die woord kom van die Hebreeuse wortel woord 'Shekhan' wat 'woon' beteken. Dit is waar ons die woord 'Mishkan', 'God se woonplek', een van die woorde wat vir tempel gebruik word, gekry het.

Die Tabernakel.

Die sewe hoof tabernakels in die Bybel.

Johannes hoofstuk een sê: "??en die Woord het vlees geword en onder ons gewoon" Die Griekse woord is 'Kataskenoo', wat beteken: 'Om 'n tent op te slaan', wat verwys na die Joodse woon tradisie.

Die eerste Tabernakel word in Hebreeus genoem:?'Hah?ohel', wat 'n Tent van ontmoeting is.

Dit was 'n dinamiese Tabernakel wat mobiel ontwerp was en deur die Leviete onderhou was. As dit gedurende die nag opgeslaan was, het die verkillende stamme van Israel in 'n spesifieke orde rondom hierdie Tabernakel kamp opgeslaan. (Num.2:1?31)

Hierdie stamme was natuurlik die voorvaders van Israel, die Twaalf seuns van Jakob, en die Nuwe Testamentiese opvolgers was die Twaalf Apostels.

Die tweede tabernakel is die eerste tempel, die tempel van Salomo.

Die derde tabernakel is die tweede tempel, die tempel van Serubabel, wat later die tempel van Herodus genoem was toe hy dit vergroot het. Hy het inderwaarheid die gesig van Esegiël as 'n bloudruk gebruik vir die bouwerk wat op die Grieks Romeinse styl gebaseer was om die Romeine te beïndruk.

Die vierde tempel wat Esegiël gesien het is moontlik die Millenium Tempel.

Die vyfde tempel: Jesus het van Sy fisiese Liggaam gepraat as die Tempel, (Joh. 2:19?21)

Die sesde tempel: "Weet julle nie dat julle 'n tempel van God is en die Gees van God in julle woon nie?. (1Kor.3:16)

Die sewende en die laaste Tabernakel is die Kerk, of die gemeente.

In bykans sewe plekke in die Nuwe Testament word die Kerk die Tabernakel van God genoem. (1Kor.3:16?17 / 6:19 / 2Kor. 6:16/ Ef.2:21 / Opb.3:16 / 21:3)

Elkeen van hierdie sewe Tabernakels volg die volgende patroon: Dit is ontwerp in 'n vorm van kamer binne in 'n kamer, binne in 'n kamer. Daar is 'n 'Sanctum sanctorum', die Allerheilige, wat in Hebreeus genoem word: 'Ha?kodesh kodeshim'. Dan is daar die middel hof, en 'n buite hof.

1Kor.3:16: "Weet julle nie dat julle 'n tempel van God is en die Gees van God in julle woon nie"?. Die buite hof, of die plek van die Heidene, vergelyk met ons fisiese liggame, dit is wat almal sien en waarmee almal kontak het. Net binne die buitehof van die tempel in Jesus se tyd was daar waarskuwing aangebring vir die Heidene wat hulle beveel om nie verder te gaan nie, 'n fisiese grens. Dan was daar die Heilige plek waar die Leviete ingegaan het om offers te bring. En laastens is daar die Allerheiligste waar God se Gees woon.

Die mees innerlike mens.

Dit is baie belangrik om die volgende te verstaan. As die buite hof wat almal kan sien ons fisiese liggame is, dan is die heilige plek ons siel, ons emosies, verstand en denke. Die Hebreeuse woord is 'Nephesh'. En binne in ons siel is daar 'n ander hof, dit is ons gees, ons mees innerlike mens. In die Nuwe Testament is die hart gebruik as 'n metafoor vir die mees innerlike mens en in die Ou Testament was dit die niere.

Demoon besete Christene.

Kan Christene demoon besete wees? Die antwoord hang af van wat u meen by demoon besete. Christene kan demonies besete wees in hulle buite howe. Demone kan die liggame van Christene, hulle emosies en gedagtes aanval, en Christene kan onder demoniese verdrukkings wees, maar demone kan nié in die mees innerlike 'Christen' mens ingaan nie. Dit kan net met ongeredde mense gebeur. Die enigste manier waardeur 'n Bybelse gelowige se mees innerlike mens binngedring kan word deur demone is wanneer diegene in 'n totale verlorenheid teruggeval het, soos wat met Saul gebeur het.

Ongelukkig kan mense wat gevang is deur die Bevrydings Bewegings nie die onderskeiding maak tussen hierdie verskillende soorte mense nie en bevind Christene hulself in omstandighede waar hulle oorreed kan word dat hulle demoon besete is.

Daar is 'n verskil tussen verdrukking en oorheersing, want daar is 'n afsny punt vir Satan wat betref hoe ver hy met 'n Christen gelowige kan gaan.

Mure van Skeiding.

Soos ons alreeds gesien het bestaan die tempel uit 'n kamer, binne in 'n kamer, binne in 'n kamer, en hier kry ons die mure van skeiding. Die mees belangrike skeiding was die Behangsel tussen die Heilige en die Allerheilige, wat van bo tot onder geskeur het toe Jesus gekruisig is. (Mat.7:51)

Daar was 'n muur van skeiding tussen die plekke waar die priesters ingekom het, en tussen die plek waar die gewone mense mag ingekom het, en 'n ander skeiding by die hof waar die vroue kon ingekom het.

Vroue was deur 'n fisiese grens geskei. Die priesterorde was geskei van die gewone mense deur 'n grens, en die hoë priester was geskei met 'n fisiese grens tussen hom en die res van die priesters en die res van die mense. En buite om al hierdie plekke was daar 'n muur wat die Jode van die Heidene afgeskei het. Al hierdie skeidsmure tussen die verskillende plekke en mense was die resultaat van die skeiding tussen die onheilige mens en die Heilige God.

Abraham se Kinders

Die Jode het gedink dat hulle spesiaal is omdat hulle fisiese afstammelinge is van Abraham. Jesus sê egter vir hulle dat God instaat is om vir Abraham kinders uit die klippe te kan laat verrys. Wat Christus hier in beeldspraak gesê het was dat Hy uit die Heidene, Christen gelowiges kan maak, en hulle so dan ook erfgename van Abraham kan maak. Op Palm Sondag het die Jode uitgeroep "Hosanna, Hosanna, aan die Seun van Dawid" en sommige van die Fariseërs in die menigte het aan Hom gesê: "Meester, bestraf u dissipels! En Hy antwoord en sê vir hulle: Ek sê vir julle, as hulle swyg, sal die klippe uitroep. (Luk.19:39?40)

Wat Jesus hier gesê het was dit: "As julle Jode My nie erken as julle Messias nie, dan sal die Christene dit doen"

Stene met sement saamgevoeg.

"Kom na Hom toe, die lewende steen wat deur die mense wel verwerp is, maar by God uitverkore en kosbaar is; en laat julle ook soos lewende stene opbou, tot 'n geestelike huis, 'n heilige priesterdom, om geestelike offers te bring wat aan God welgevallig is deur Jesus Christus". (1Pet.2:4?5)

Ons as Christene is hierdie boustene. Die Hebreeuse woord vir gemeenskap kom van die werkwoord 'Chabar', wat?'saamvoeg' beteken, met verwysing na stene wat saam gesement is. Dit is een ding om na 'n kerk te gaan, maar dit is heetemal 'n ander saak om deel te wees van 'n gemeenskap. As jy kerk toe gaan sit jy tydelik by mense, maar as jy gaan om saam met hulle in gemeenskap te wees, dan is jy soos stene wat met sement saamgevoeg is.

'n Gebou met net hier en daar 'n steen is net soos 'n kerk met mense wat net kerk toe kom en nie in die gemeenskap deel het nie.

Die Gebou van God

Ons is God se medewerkers, ons is God se akker, God se gebou. (1Kor.3:9)

Hierdie is 'n Griekse Teks, maar Paulus verwys hier na die idee van 'Binyon',? "Wat God gebou het" Ons, wedergebore Christene, is God se boustrukture, God se geboue, God se Tempels! ?? "So is julle dan nie meer vreemdelinge en bywoners nie, maar medeburgers van die heiliges en huisgenote van God, gebou op die fondament van die apostels en profete, terwyl Jesus Christus self die hoeksteen is, in wie die hele gebou, goed saamgevoeg, verrys tot 'n heilige tempel in die Here, in wie julle ook saam opgebou word tot 'n woning van God in die Gees". (Ef.2:19?22)

Let op dat die Griekse woord 'Skenoo', 'saamwoon', dieselfde wortel het as die Hebreeuse woord 'Mishkan' of 'Shekinah', wat 'God in Gees' beteken.

Christus, is die plek waar God woon. Moet nooit sê daar is nie 'n tempel nie, want daar is, en sal altyd wees!.

Christene is die boustene van die tempel en die Apostels is die fondasie stene, en Koning Jesus is die Hoeksteen. Ps.118:22: Die steen wat die bouers verwerp het, het 'n hoeksteen geword". Die ware profete, en ons as wedergebore Christene, bou op hierdie fondasie.

Apostels

Daar is vyf soorte apostels in die Bybel. Apostel in Hebreeus beteken 'Sholakh';? Die een wat gestuur is om die kerk te vestig. Die Griekse woord is 'Apostolos' wat dieselfde betekenis het. Eerstens is Jesus die Apostel genoem, die Een wat gestuur is, met 'n bepaalde klousule, want Koning Jesus is uniek, en alle ander apostoliese gesag moet van Hom af kom.

Tweedens is daar die uniekheid van die twaalf apostels.

Die twaalf apostels kom ooreen met die twaalf groot vaders, of die twaalf seuns van Jakob in die Ou Testament. Omdat al die mense van Israel afstammelinge is van die twaalf stamme van Israel, is ons as Christene op 'n manier die geestelike afstammelinge van die twaalf apostels. Die apostels is die fondasie waarop die kerk gebou is. Koning Jesus as die Hoof Apostel, en dan die twaalf apostels, en nie eens Paulus het die kwalifikasies gehad van die oorspronklike twaalf nie. Hy verklaar dat hy niks agterstaan by dié uitnemende apostels nie want hy het dieselfde gesag gehad, (2Kor.11:5) maar hy erken dat hy die minste is van die Apostels omdat hy die kerk vervolg het. In Opb. 4 sien ons die 24 Ouderlinge, en hulle word twee keer in die Boek Openbaring genoem, en 'n redelike gevolgtrekking kan wees dat hulle die twaalf stam vaders en die twaalf apostels is, want dit is 'n ewige volmaakte getal waarvan Paulus nie een is nie.

Derdens, toe hulle vir iemand gesoek het om Judas te vervang, het hulle iemand gekies wat afkomstig was vanaf die doop tydperk van Johannes. (Hand 1:15?26) Na die twaalf apostels is daar die unieke geval van Paulus, hy was iemand wat dieselfde gesag gehad het as die twaalf apostels maar kon nie met hulle kwalifikasies in sekere omstandighede mee doen nie. Hy was nie teenwoordig vanaf die doop van Johannes af nie.

Vierdens; Ons sien dat daar ook ander apostel was. "Ek bedoel dit, dat elkeen van julle sê: Ek is van Paulus, en ek van Apollos, en ek van Céfas, en ek van Christus" (1Kor.1:12). Daar is Koning Jesus wat

totaal uniek is. Daar is Céfas (Petrus) wat een van die twaalf was, en daar was Apollos, 'n vierde groep. Hy was nie soos Paulus nie, en hy was ook sekerlik nie soos een van die twaalf nie, maar hy het 'n apostoliese bediening gehad.

Vyfdens is daar vandag apostels in 'n vorm van kerk bouers. Hulle is nie pastore of predikante nie, want sodra hulle 'n gemeente gevestig het, moet hulle voortgaan en 'n ander gemeente oprig. Hulle is ook gewoonlik nie goeie herders nie, maar hulle is goed om gemeentes opterig.

Apostoliese gesag

In die konteks van Efesiërs beteken die fondasie hoofsaaklik die twaalf apostels, met Paulus die apostel van die vroeë kerk wat die Bybel geskrywe het, en die Ou Testamentiese Profete. In hierdie proses is daar 'n groot waarheid.

As 'n kerk of gemeente gevestig word, dan sal sy fondasie die apostels wees waarop dit gevestig is, en net in hierdie konteks kan apostoliese gesag gevestig word, maar onthou een ding: Die Hoof Nuwe Testamentiese anker is die Skrifte.

Die vraag is; Bestaan apostoliese gesag vandag nog? Ja, dit bestaan in die Skrifte van die Nuwe Testament: Die lerings wat opgeteken is in die Skrifte van die apostels,??Dit is apostoliese gesag, en nie swaarhand Fariseër leiers (Base) nie;??"Jy moet dit en dat doen wat 'ek' sê"

Dit is die gesag van die Skrifte alleen, en niks ander nie. Wees in julle pasoppens vir mense wat hulleself die titel van apostel oplê en wat dink dat hulle deel is van die fondasie en ook dink dat hulle die gesag het wat die Woord van God of die Heilige Gees vir niemand gee of gegee het nie. Al soort apostels wat ons vandag het, is kerkplanters.

Apostoliese gesag soos wat die apostels gehad het is bewaar in die Skrifte van die Nuwe Testament, en hierdie gesag het nog altyd en sal altyd net te doen hê met die Skrifte, en nie met politiek nie. Tweedens is hierdie gesag altyd uigeoefen in meervoud, en nie soos die huiskerke van vandag met hulle swaarhand leiers wat daarop aanspraak maak dat hulle "die Apostel" is nie!

Die Heilige Gees sê: "En terwyl hulle besig was om die Here te dien en te vas, het die Heilige Gees gesê: Sonder nou Bárnabas en Saulus vir My af vir die werk waarvoor Ek hulle geroep het". (Hand.13:2) Jesus stuur die apostel uit in pare. (Mark 6:7) In die Boek van Handelinge, toe hulle wou gesien het wat in Samaria gebeur, het hulle twee apostels gestuur. (Hand 8:14) en nie net dit nie, daar was ook 'n groepsooreenkoms dat hulle onderdanig sal wees aan die Algemene raad in Handelinge 15. Pasop vir mense wat hulleself die titel van apostel toe?eien. Hierdie mentaliteit bestaan in vandag se huiskerke en sekere kerke??dit is on?Bybels.

Die Liggaam van Christus

"??maar, terwyl ons in liefde die waarheid betrag, in alles sou opgroei in Hom wat die Hoof is, naamlik Christus, uit wie die hele liggaam??goed saamgevoeg en saamverbind deur die ondersteuning wat elke lid gee volgens die werking van elke afsonderlike deel in sy mate??die groei van die liggaam bevorder vir sy eie opbouing in liefde". (Ef.4:15?16) Efesiërs verbind die taal van die argitektuur met die taal van

www.Moriel.org

anatomie en die struktuur. Ons is die Liggaam van Christus se beendere, vlees, oë en voete, ens. "Hoe lieflik is op die berge die voete van hom wat die goeie boodskap bring, wat vrede laat hoor, wat goeie tyding bring, wat verlossing uitroep; wat aan Sion sê: Jou God is Koning!" (Jes.52:7)

Dit is na hierdie Skrif waarna Paulus verwys in Efesiërs?"???en as skoene aan julle voete die bereidheid vir die evangelie van vrede" (Ef.6:15) Ons is die Liggaam van Christus, wie is die voete? Dit is die evangeliste. Die lamp van jou liggaam is jou oog; en as jou oog reg is, dan is jou hele liggaam vol lig. (Luk.11:34)

Die oog sien en is die onderwyser.

Goeie gedrag is baie belangrik, maar weet u wat? Die Nuwe Testament plaas baie meer klem daarop dat Christene twee maal soveel aandag aan die opregte Skriftuurlike leringe (dogma) moet gee as aan hulle gedrag, hoekom? As ons nie die regte leerstellings het nie sal ons ook nie die regte gedrag hê nie.

Die Tabernakel van Dawid

"Daarna sal Ek terugkom en die vervalle hut van Dawid weer oprig, en wat daarvan verwoes is, sal Ek weer oprig en dit herstel, sodat die oorblyfsel van die mense die Here kan soek, en al die nasies oor wie my Naam uitgeroep is, spreek die Here wat al hierdie dinge doen. Aan God is al sy werke van ewigheid af bekend". (Hand.15:16?18)

Hierdie Profesie kom uit Amos 9:11: "In dié dag sal Ek die vervalle hut van Dawid weer oprig, en Ek sal sy skeure toebou en sy puinhope herstel, en Ek sal dit opbou soos in die ou tyd"; Voordat die tempel deur Salomo gebou was, was die Tabernakel die tent van Dawid wat in Shiloa was. Dawid se Tabernakel was dinamies, en bedoel op te beweeg alhoewel dit normaalweg in Shiloa gevind was. Amos profeteer dat die Tabernakel van Dawid weer herstel sal word, en op die een of ander manier moes ons van 'n vasstaande gebou weer beweeg na iets dinamies.

Hand.15 leer vir ons dat hierdie dinamiese struktuur wat aan hierdie profesie voldoen die Gemeente is. Die Gemeente is weer die Tabernakel van Dawid.

Pilare van Apostoliese gesag

"??en toe hulle merk die genade wat aan my gegee is, het Jakobus en Céfas en Johannes, wat as pilare geag is, aan my en Barnabas die regterhand van gemeenskap gegee, sodat ons na die heidene en hulle na die besnedenes kon gaan;" (Gal.2:9) Die oorspronklike twaalf apostel erken die apostoliese bediening van Paulus en Barnabas, maar die twaalf apostels was erken as die Pilare. Daar was twee pilare in die tempel, "Boas en Jakin" (1Kon.7:21) Boas beteken: In Sy Krag, en Jakin beteken: Hy sal bevestig, of:? Yahweh sal bevestig. Pilare hou die dak bo, en as die pilare meegee sal die dak inmekaar stort.

As die apostoliese gesag faal dan sal die hele gebou inmekaar stort, en ongelukkig is die apostoliese gesag besig om in duie te stort. Hoekom? Dit is omdat die kerk besig is om weg te beweeg van die leringe van die apostels na 'n restorasie Teologie wat 'n totale valse konsep het van aposoliese gesag. Let op dat die fisiese dele van die tempel geken kan word aan die verskillende soorte Christene. "Wie oorwin, Ek sal hom 'n pilaar in die tempel van my God maak, Opb.3:12) Daar is nie 'n tempel in die Ewige

Stad nie, maar daar is 'n Tabernakel, want Koning Jesus is daar; die hele plek is 'n Tabernakel, maar nie 'n gebou nie, of 'n tempel assulks nie. Omdat dit met die kerk te doen het is daar nie 'n tempel in die hemel nie, 'n Tabernakel, ja, maar nie 'n tempel nie (Opb.21:22)

Die oorwinnaars sal die pilare wees. Om 'n opregte apostel te wees, of 'n opregte kerkplanter, moet jy bo alles iemand wees wat 'n oorwinnaar is.

Kyk na die lewe van die apostels: Hulle het verskriklike opposisie, vervolging, dwaalleer en verraad gehad, maar bo dit alles het hulle oorwin!

Die oprigting van die Tempel Plek waar die HERE woon)?

In so baie plekke, oor en oor lees ons in die Nuwe Testamant dat die Kerk geïdentifiseer word met met die Tabernakel. God het altyd 'n Tabernakel gehad sedert die eerste een. Maar nou is hierdie Tabernakel ons. Koning Jesus praat van Sy Liggaam as die Tempel. "Jesus antwoord en sê vir hulle: Breek hierdie tempel af, en in drie dae sal Ek dit oprig". (Joh.2:19) Die kerk is die Liggaam van Christus, en wat met Koning Jesus gebeur het, gebeur met ons. Die Hebreeuse taal is oorhoofs afhanklik van drie letters, party maal twee, maar meestal drie wat die wortel is. As enige twee Teologiese woorde dieselfde wortel het, dan is hulle gewoonlik wetenskaplik verbind en daardeur ook Teologies gebonde. Die wortel van Hosea??

?Hoshea (DVYU) is 'Shin' (V) Jesaja is Yeshiyahu (YUWDVW). Joshua is Jehoshua (DYVYUW). Jesus is Jeshua (DVW) Waar ookal die 'SH' klank in Hebreeus voorkom het dit iets in gemeen met redding. "Hy sal ons ná twee dae lewend maak, op die derde dag ons laat opstaan, sodat ons voor sy aangesig kan lewe". Hos.6:2)

Jesus se opstanding word herleef of herhaal in die ondervinding van die kerk in die laaste dae. "Jesus antwoord en sê vir hulle: Breek hierdie tempel af, en in drie dae sal Ek dit oprig". (Joh.2:19) Dit is wat gebeur het met Koning Jesus se Tempel, Sy Liggaam, en dit gaan op die een of ander manier met ons gebeur, en dit is baie belangrik as u Matt. 24 lees.

Almal het die boustrukture van die Herodiaanse tempel bewonder: En Jesus sê: "Nie een steen sal op die ander bly staan nie" Koning Jesus het hier verwys na die profesië van Daniël. Die Messias moes kom en sterf voor die tweede tempel vernietig sou word. Op een of ander manier word die verwoesting van die tempel verbind as 'n tipe van wat met die kerk gaan gebeur aan die einde. Die boustene is neergewerp maar word in glorie heropgerig in die ewige tempel, net soos die Liggaam van Christus.

Die Huwelik en die Tipologie van die Tempel

As u die verhaal van die tempel en sy geskiedenis en tipologie verstaan, dan sal u ook die redes verstaan waarom God sê dat die huwelik heilig en rein moet wees. As u 'n Christen is en u het 'n vrou, dan is haar liggaam die tempel van die Heilige Gees, en u betree nie God se Tempel op 'n onverantwoordelike wyse nie, en dit beteken ook nie dat dit onsinlik of sonder genot is nie, dit beteken dat ons hierdie tempel moet betree sonder sonde.

Seksualiteit in die huwelik is soos die hoë priester wat die tempel betree, of soos Christus wat in Sy bruid, die kerk, ingaan en wat veroorsaak dat die huwelik vrugtevol is. Ons is geskape na die beeld en gelykenis van Christus.

Die seksdaad oorspeel geestelike dinge. "Hou die huweliksbed ongeskonde" "Weet julle nie dat julle die tempel van die Heilige Gees is nie?" Hasidiese Jode verstaan hierdie konsep, en hulle sê dat die "Shekinah" woning maak oor die huweliksbed wanneer 'n huweliks paartjie liefde maak. Hulle het hierdie geestelike aspek van die Woord van God verstaan.

Venootskap tussen Jood en Heiden.

Hiram, (wat 'n Heiden was) koning van Tire het sy diensknegte na Salomo gestuur toe hy gehoor het dat hy as koning gesalf is in plek van sy vader, want Hiram was altyd 'n vriend van koning Dawid. (1Kon.5:1)

En hier sien die beeld van die kameraadskap tussen Jood en Heiden. Onthou dat Dawid gewoonlik gesien word as 'n tipe van Christus. Jesus word altyd genoem: Yeshua ben Dawid. (Jesus die Seun van Dawid) Hiram stuur 'n boodskap aan Hiram en sê: "Daarop laat Salomo aan Hiram weet: U weet self dat my vader Dawid geen huis vir die Naam van die HERE sy God kon bou nie vanweë die oorlog waarmee hulle hom omring het, totdat die HERE hulle onder sy voetsole gebring het. Maar nou het die HERE my God my rus gegee rondom; daar is geen teëstander en daar is geen onheil wat dreig nie. En kyk, ek is van plan om vir die Naam van die HERE my God 'n huis te bou soos die HERE met my vader Dawid gespreek en gesê het: Jou seun wat Ek in jou plek op jou troon sal sit, hy sal die huis vir my Naam bou. Gee dan nou bevel dat hulle vir my seders uit die Líbanon kap, en laat my dienaars saam met u dienaars wees, en die loon van u dienaars sal ek u gee net soos u sê; want u weet self dat onder ons niemand is wat verstaan om bome te kap soos die Sidoniërs nie". (1Kon.5:2?6)

Let op hier: Niemand weet hoe om die bome te bewerk soos die Heidene nie: "Net toe Hiram die woorde van Salomo hoor, was hy baie bly en sê: Geseënd is die HERE vandag wat vir Dawid 'n wyse seun gegee het oor hierdie groot volk. Daarop laat Hiram aan Salomo weet: Ek het gehoor wat u my laat weet het; ék sal doen alles wat u verlang insake die sederhout en die sipreshout. My dienaars sal dit van die Líbanon na die see afbring, en ék sal daar vlotte van maak op die see, tot by die plek wat u my sal laat weet, en ek sal dit daar uitmekaar laat neem; dan kan ú dit laat wegneem; en ú moet doen wat ek verlang deur voedsel aan my huis te lewer".(1Kon.5:7?9) (Onthou dat die Sidoniërs ook baie goeie seemanne was) "So het Hiram dan aan Salomo sederhout en sipreshout gelewer, soveel as hy wou hê". (1Kon.5:10)

Dawid het die goud en silwer verskaf wat Salomo nodig gehad het om die Tempel te bou, wat hy het van sy vader ontvang het, maar hy gebruik die Heidene om meer bou materiaal in te bring as wat nodig was om hierdie tempel te bou.

??"terwyl Salomo aan Hiram gelewer het twintig duisend kor koring as voedsel vir sy huis en twintig kor uitgestampte olie; so het Salomo aan Hiram jaar vir jaar gelewer. En die HERE het aan Salomo wysheid gegee volgens sy belofte, en daar was vrede tussen Hiram en Salomo, en hulle twee het 'n verbond gesluit" (1Kon.5:11?12). Salomo was die seun van Dawid wat vrede gebring het tussen Jood en Heiden, maar blywende vrede tussen Jood en Heiden sou net kom deur Jesus Christus, die Seun van Dawid.

Minerale van Verlossing.

" Stuur my dan nou 'n kunsvaardige man om goud en silwer en koper en yster en purperrooi en bloedrooi en pers stowwe te bewerk, en wat verstaan om figure uit te sny saam met die kunstenaars wat by my in Juda en in Jerusalem is, wat my vader Dawid bestel het." (2Kron.2:7)

Die kleure van hierdie edelgesteentes het 'n baie spesiale betekenis. Hoe verder in die tempel in beweeg word, en hoe nader aan die allerheilige, hoe duursamer was die minerale waarmee vervaardiging plaasgevind het. Die beweging was van brons na silwer en na Goud. Brons het te doen met vuur. Die verbronsde altaar was van brons en was 'n tipe van die kruis. Die enigste manier om by God uit te kom is deur die kruis. Hierdie brons altaar was gemaak uit spieëlbeelde van vroue (Eks.38:8) Hulle het nie glas in daardie dae gehad nie en spieëls was gemaak van 'n tipe koper wat gepoleer was tot 'n spieël afwerking.

Die idee hier was dat hulle hulleself oorgee vir diens aan die Here. Hulle het die dinge gebruik wat hulle verhoog het om 'n tipe van die kruis te maak.

Silwer het altyd tedoen met die prys van redding. Jesus was verraai vir dertig stukke silwer (Matt.26:15) Die Leviete moes hulle eersgeborenes vrykoop met silwer. (Num.18:15?16))

Dan is daar die Allerheiligste van Goud. "'n Deugsame vrou is die kroon van haar man," (Spr.12:4)

Goud is Goddelikheid.

Diamante word gevorm onder hoë druk en temperatuur, en wanneer ons die liedjie: "Crown Him with many Crowns" sing, dan is dit die gemeente wat Koning Jesus Christus as ons Koning, kroon. Die kerk is veronderstel om die glorie van Jesus te wees, soos die kroon op 'n koning se hoof, die kroon wat se goud en diamante gevorm is deur vuur, en dit is ook een van die redes dat ons deur verdrukkinge sal gaan. Dit is die vuur wat die edelgesteentes edel en rein maak. Salomo het mense nodig gehad wat moes weet om hierdie dinge te bewerk.

"Stuur ook aan my seder??, sipres?? en sandelhout van die Líbanon af, want ek weet dat u dienaars verstaan om die hout van die Líbanon te kap; en kyk, my dienaars sal saam met u dienaars wees, naamlik om hout in menigte vir my gereed te maak, want die huis wat ek gaan bou, sal groot en wonderbaar wees. En kyk, ek gee as voedsel aan die houtkappers wat die bome kap, aan u dienaars, twintig duisend kor koring en twintig duisend kor gars en twintig duisend bat wyn en twintig duisend bat olie".(2Kron.2:8?10)

Bome, graan, water, olie en wyn.

Laat ons begin met bome. Jesus maak die blinde man gesond wat gesê het dat hy mense soos bome sien beweeg. (Mark.8:24) Die bome van die veld (Die bedienings veld) sal hulle hande klap. (Jes.55:12) Ons sal genoem word 'bome van geregtigheid' (Jes.61:3) Bome verteenwoordig verskillende dinge op verkillende plekke in die Bybel, en hier verteenwoordig hulle die mense van God. Ons graan, geestelike voedsel, is die Woord van God. "Werp jou brood op die water". "Die Brood wat Ek julle gee".

Verskillende soorte vloeistowwe verteenwoordig die Heilige Gees in verskillende aspekte. Jesus sê aan die vrou by die fontein dat Hy vir haar "Lewende water" sal gee. (Joh.4:10) Jes. 44:3 wys vir ons dat die Lewende Water God se Gees is. Wyn is die vreugde van die Gees, en so word die Heilige gees voorgestel deur verskillende vloeistowwe in verskillende kontekse in die Skrifte. En so word verskillende vakmanskappe deur verskillende mens gebruik om die struktuur van die tempel van God te bou.

Boustene, Pilare en bome

Verskillende dele van die tempel verteenwoordig verskillende soorte Christene, en die Jode het die bloudruk daarvan. Dawid het hierdie bloudruk vir sy seun gegee, net soos wat die Vader dit vir Sy Seun gegee het (Albei was die Seun van Dawid) Die Jode het die graan, olie, edelgesteentes, die goud en die silwer en al die materiaal. Die Heidene het die getalle en die kennnis en die mannekrag, die tempel kon nie net deur die Jode gebou word nie, en ook nie net deur die Heidene nie, daar moes samewerking kom tussen Jood en Heiden om die tempel te bou, die een kon nie sonder die ander nie. Niemand het kennis gehad soos die Heidene om die bome te bewerk nie. Wie is die grootste sielewenners in die geskiedenis? Sedert die vroeë kerk is dit die Heidene. Die groot evangeliste: was Spurggeon, Billy Graham, D.L Moody, Die Wesleys, George Whitefield ens, Niemand het geweet om die bome te bewerk soos die 'Goy' (Die Heidene) nie. Nie net dit nie, hulle het ook die bome op die see laat drywe.

Die Fondasie is die Jode

Die aarde is gewoonlik die beeld van Israel, maar die see verwys normaalweg na die nasies of die Heidene. Die Heidene het die bome na Jerusalem gebring. Seders van die Libanon en denne bome is die beeld van soorte Christene en die grootste gedeelte van die tempel het bestaan uit die Heidene of die nasies, maar die fondasie was deur die Jode gebou, en is onder die grond. Wanneer 'n baie hoë gebou opgerig gaan word word daar gewoonlik 'n beeld daarvan vertoon op die konstruksie gebied. Dan word daar maande lank deur rots en grond gegrawe todat 'n mens begin wonder wat het geword van al die planne, en dan skielik eendag staan die gebou daar.

Die mees belangrike komponent van so 'n baie hoë gebou is sy fondasie, want 'n 100 verdieping gebou kan nie opgerig word sonder 'n baie stewige fondasie nie.

God het vir twee duisend jaar met die Jode gedeel voordat die kerk gebore is.

Dit het baie lank geneem maar toe die fondasie voltooi is, wat het gebeur op Pinkster dag? Daar staan die gebou, en ons sien nie die fondasie stene nie want hulle is onder die grond, maar wanneer ons die 100 verdieping gebou sien weet ons met 'n groot sekerheid dat daar 'n baie stewige fondasie moet wees al kan dit nie gesien word nie. Met die oprigting van die kerk is daar geen verskil nie, daar is 'n baie stewige en diep fondasie wat deur die Jode gelê is, en dit vergelyk met die Skrifte in Romeine 11.

Ons sien nie hierdie wortels nie, maar hulle is daar, en as die wortels nie daar is nie, dan sal die boom doodgaan. As God klaar is met die Jode, dan is Hy ook klaar met die kerk.

Die Verborgenheid : Samewerking tussen Jood en Heiden

Die Heidene het geweet hoe dinge gedoen moet word en het ook die mannekrag daarvoor gehad en hulle het ook geweet hoe om die bome by Jerusalem te kry, 'n tipe van die hemelse Jerusalem. Wat het die Jode vir die Heidene gegee? Die bloudruk, die graan en die olie, (Die Heilige Gees was op Pinkster dag uitgegiet op die Jode. (Onthou Jerm.31: 31 "Daar kom 'n tyd, sê die Here, dat Ek met Israel en Juda 'n nuwe verbond sal sluit", nie met die Babtiste of die Apostolies nie, nee, die Nuwe Verbond is gesluit met die Huis van Israel en die Huis van Juda.

Die Jode het die Woord van God, die Bloudruk, vir die Heidene gegee. Die Jode het die fondasie verskaf, maar die Heidene het die gebou opgerig. Dit was God se Plan van die begin af, en Paulus noem dit die verborgenheid van die Evangelie. Vrede en samewerking tussen Jood en Heiden in belang van die oprigting van 'n Tempel vir die HERE onse God.

Toe die Nuwe Tempel gereed was, is die oue afgebreek.

Die Kerk word altyd die Tabernakel van Dawid genoem (Amos) Dit moet dinamies wees. Die 'koms uit Egipte' spreek van die kerk se uitog uit die wêreld op pad na die hemel met die Heilige Gees as Leidsman.

Die Egiptenare het die materiaal verskaf wat later nodig was vir die bou van die Tabernakel. God neem die dinge van die wêreld en gebruik dit tot Sy Eer.

Sal die tempel herbou word? Oor en oor leer die Bybel vir ons dat die Kerk, die Gemeente die Tempel is. In die Boek van Handelinge in die gang van Salomo was die tempel onder die oordeel volgens Daniël 9, maar terwyl die tempel onder hierdie oordeel gestaan het, was God alreeds besig om die Nuwe Tempel op te rig en toe die Nuwe Tempel gereed was het die oue geval, en dit moes val, hoekom?

"Hiermee maak die Heilige Gees duidelik dat die pad na die Allerheiligste toe nie oop is so lank as die voorste gedeelte van die verbondstent bestaan nie". (Hebr.9:8) Die verwoesting van die fisiese tempel wat deur Daniël geprofeteer is het in 70NC gebeur, en dit was beklemtoon deur Christus in die Olyfberg Rede (Matt.24/ Luk.21) Die verwoesting van die fisiese tempel was eenvoudig die natuurlike refleksie van die Verwoesting van Jesus se Liggaam. Nadat Koning Jesus op die kruis vasgenael was vir ons sondes moes die fisiese tempel verwoes word. Die Taalmud vertel ons dat op Yom Kippur, die dag van Verootmoediging, was daar 'n skarlaken rooi band gehang voor die Allerheilgste, en as die mense se sondes vergewe was sou hierdie band wit geword het, en as die mense se sondes nie vergewe is nie het die band rooi gebly. Vir veertig jaar voordat die tempel verwoes is, vanaf die Kruisiging van Koning Jesus, het hierdie band nie weer wit geword nie.

Die mense se sondes is nie meer onder die Wet vergewe nie. Die tempel moes vewoes word want terwyl dit nog gestaan het, het dit die skeiding tussen die sondige mense en Onse Heilige God verteenwoordig. Skeiding tussen die Hoë Priester en die Skrifgeleerers, tussen mans en vroue en tussen Jood en Heiden.

Gered om te dien

"?? God het ons gemaak wat ons nou is: In Christus Jesus het Hy ons geskep om ons lewe te wy aan die goeie dade waarvoor Hy ons bestem het". (Ef.2:10)

Ons is nie net gered om hemel toe te gaan nie, nee, ons is ook gered om iets in hierdie wêreld te doen. U is soos een van Salomo se werkers as u 'n Jood is, of soos een van Hiram se werkers as u 'n Heiden is. God het vir u 'n taak, en u taak is om te help om hierdie tempel te bou. Die Boek Nehemia het dieselfde idee: Verskillende groepe mense wat saam werk om die mure van Jerusalem te herbou, netso is u gered om ook u deel by te dra in hierdie taak. As u nie u steen lê nie sal God iemand anders kry om dit te doen wat Hy vir jou en my gegee het om te doen. Voordat ons wedergebore is, voordat die wêreld geskape is, het God iets in gedagte gehad vir ons om vir Hom 'n Tempel te bou, en daar is nie 'n wedergebore Christen in hierdie wêreld wat nie iets het om te doen nie, want ons is gered om te dien.

Die gemeenskaplike rykdom van Israel

"Hou dan in gedagte wat julle vroeër was. Van geboorte was julle heidene, en julle is "onbesnedenes" genoem deur dié wat hulleself "die besnedenes" noem, al is die besnydenis net mensewerk aan die liggaam. In dié tyd was julle sonder Christus, uitgesluit uit die burgerskap van Israel, ver van God af sonder deel aan die verbonde en die beloftes wat daarmee saamhang, sonder hoop en sonder God in die wêreld. Maar nou is julle een met Christus Jesus. (Christus Jesus het 'n ander betekenis as Jesus Christus. Christus Jesus het altyd te doen met Christus nadat Hy verheerlik is) Julle wat vroeër ver van God gelewe het, het nou naby gekom deur die bloed van Christus. Christus is ons vrede, Hy wat dié twee, Jode en nie?Jode, een gemaak het. Deur sy liggaam te gee, het Hy die vyandskap afgebreek wat vroeër soos 'n muur skeiding gemaak het. Die wet van Moses met al sy gebooie en bepalings het Hy opgehef, en deur vrede te maak, het Hy in Homself dié twee, Jode en nie?Jode, tot een nuwe mensheid verenig. Deur sy dood aan die kruis het Hy 'n einde gemaak aan die vyandskap en dié twee met God versoen en tot een liggaam verenig" (Ef.2:11?16)

Daar is geen manier om in die Allerheiligdom te kom as die skeiding nog bestaan het nie. Omdat Jesus se Liggaam vernietig is, moes die tempel vernietig word. Die tempel verteenwoordig die skeiding tussen Jood en Heiden, en toe Jesus gesterf het, het Hy hierdie skeiding vernietig, en so is die tempel wat ontwerp was om die mens hiervoor te onderrig ook vernietig.

Jesus is ons Vrede

"Toe Hy gekom het, het Hy die goeie boodskap van vrede gebring: vrede vir julle wat ver van God was, (Dit is die Heidene) vrede ook vir dié (Die Jode) wat naby was. Deur Hom het ons almal, Jode en nie? Jode, deur die een Gees vrye toegang tot die Vader. Julle is dus nie meer ver van God af nie, nie bywoners nie, maar medeburgers van die gelowiges en lede van die huisgesin van God. Julle is 'n gebou wat opgerig is op die fondament van die apostels en die profete, 'n gebou waarvan Christus Jesus self die hoeksteen is. (Hier word verwys na die Hebreeuse idee, 'Mishkan', van die Hebreers, en 'Kataskenoo' in die Grieks) In Hom sluit die hele gebou saam en verrys dit tot 'n heilige tempel vir die Here, in wie julle ook saam opgebou word as 'n geestelike huis waarin God woon. (Ef.2:17?22)

Hierdie skeiding het bestaan omrede die sonde. Jesus sê: "Breek hierdie Tempel af en Ek sal dit oprig" Hy praat van Sy Liggaam. Die Ou Tempel was verwoes, en die Nuwe een, die Kerk, of die Gemeente, wat in die pilaar gang van Salomo ontmoet het, was opgehef in die plek daarvan.

Jesus se 'Liggaam' was gekruisig, maar Sy Verheerlikte Liggaam het in die plek daarvan gekom.

Die ware kerk sal aan die einde gekruisig word maar sal opgewek word in heerlikheid. Toe Christus gesterf het was die natuurlike tempel verwoes omrede die heidene nie langer geskei was van die Jode nie, en so is die natuurlike muur van skeiding afgebreek. Jesus Christus is ons Middelaar en ons vrede, en ons sal een wees. In Jerusalem, in die midde van die Intifada en die haat kan u sien hoedat Jood en Arabier saamwerk. Hulle sing in Hebreeus, Arabies en Engels: "He is our peace".

Die Skeiding tussen man en vrou moes gaan

Die ortodokse Jode se gebed is soos volg: Dankie Here dat ek nie as 'n hond of 'n heiden gebore is nie"

Daar is verskille tussen mans en vroue??verskillende funksies, maar gemeet teen die standaarde van die ou wêreld, het die Jode baie meer agting vir vroue gehad as die Heidene, en dit kan in die Midde Ooste gesien word. As u wou gesien het hoedat vroue behandel was buite Judaisme of gedurende die voor Christen era in die Midde Ooste, kan u net kyk na die Moslem kultuur. Niemand sê 'n woord oor hoedat klein meisietjies deur hulle broers gemollesteer word nie. In stedelike en landelike plekke in Egipte sal u in wonings kameel swepe teen die mure sien, maar dit is nie vir kamele nie, dit is vir die vroue! Die Islamietise man kan van sy vrou skei en onder die Islamietise wet toesig oor die kinders verkry en die vrou het geen reg om enige iets op te eis nie. Al wat die man hoef te sê is om drie keer te sê: "Ek skei jou" en dit is wettiglik klaar met haar! Hierdie manne dwing hulle vrouens om hulle te ontklee en dan word hulle aangerand, dit is hoe vroue behandel was in die outyd.

Die Jode het egter hulle vroue sekere regte toegelaat onder 'Hal achah' wat nie buite die Joodse konteks verkry is nie, hoofsaaklik in die outydse era. Dan was Christenskap amper soos feminisme, met Paulus wat sê dat vroue op dieselfde vlak geag word en mede erfgename is in Christus, en Petrus sê dat ons in liefde onderdanig aan mekaar moet wees.

Dit beteken nie dat die man nie meer die hoof is nie, dit beteken dat die vrou net 'n mede erfgenaam in Christus is. Die Joodse stelsel gee aan die vrou 'n baie hoër status as enige van die Heidense stelsels van wat vroue behoort te wees. Maar die kerk het iets ingebring wat heeltemal afgewyk het van hierdie standaarde.

Die man is die hoof van die vrou.

Die Griekse idee was dat elke man drie vroue kon gehad het, die man kon by?vroue aangehou het wat basies net 'n seks afleidings middel was, en 'n minares vir intelektuele aanpasbaarheid, en hy moes 'n vrou hê wat die ma van sy kinders sal wees.

In die Christen denke egter het net een vrou aan al drie hierdie funksies voldoen en het dit totaal teen die Griekse en Joodse denke gegaan wat alreeds bo die Heidense idee verhef was. Die muur van skeiding was alreeds afgebreek. Dit beteken nou nie dat daar geglo moet word in vroue priesters predikante of

herders nie. Ons lewe steeds in 'n gevalle wêreld, en mans sowel as vroue is steeds onder die vloek van die val. Vroue is baie meer misleibaar as mans in geestelike misleiding. Hulle is egter baie meer sensitief en kan die Stem van die Heilige Gees baie maklikker hoor as mans. Wanneer 'n vrou en haar man saam bid, sal dit gewoonlik deur die vrou wees wat God praat, en so is dit in baie gevalle ook so dat die vrou maklikker tot bekering kom as die man. Maar omrede die vrou baie meer sensitief is as die man is dit ook so dat sy baie maklikker die stem van 'n ander gees kan hoor.

Die slang het die vrou mislei. Dit is waar die idee van die Hoofskap vandaan kom, en God se plan is dat die Hoof aangestel is vir beskerming, en nie vir oorheersing of verdrukking nie. 'n Man is hoof van die vrou soos wat Christus die Hoof is van die Kerk of die Gemeente is. Dit word deur God van 'n man verwag dat hy homself aan sy vrou sal gee, net soos wat Christus Homself aan die Gemeente gegee het, maar aan die ander kant moet die vrou die verantwoordelikheid en gesag van die man erken, dit is 'n beskermings model en nie slaaf / baas instelling nie, dit is 'n wêreld denke.

So moes die muur van skeiding tussen Jood en Heiden, priester en gewone mense en onderdrukkers afgebreek word. Ons is almal priesters, want die Liggaam van Christus is 'n koninkryk van priesters. Voordat Satan die kerk verheidens het, het hy dit ge?Judafiseer. Die Rooms Katolieke stelsels is gebou op twee dwalinge van die kerk: Judafisering en Heidenisme. Heidenisme het later, hoofsaaklik na Konstantyn, gekom. In plaas van 'n priesterskap vir alle gelowiges het hulle weer 'n terugeval na priester orde beginsel. Om terug te beweeg na onder die Wet is waarteen Paulus die Galasiërs gewaarsku het.

Die hele Kerk van Engeland het in twee gedeel oor die instelling van vroue as priesters.

Maar die vraag is nie: Moet ons vroue predikers hê nie? Nee, die vraag is: Hóekom moet ons enigsins vroue predikers hê? Die hele onderwerp is vloeibaar, en tog verlaat die mense die kerk oor dit.

Wanneer 'n Anglikaanse Biskop die opstanding van Christus en Sy maagdelike geboorte verloën, en hulle in die openbaar erken dat hulle homoseksueel is, en hulle voorstanders word van Hinduisme en Moslems en toordokters in hulle kerke, het ons niemand hierdie kerke sien verlaat nie, hulle is net gewillig om uit te loop oor iets wat nie volgens hulle Bybelse standaarde is nie. (Moenie inmeng met my godsdiens nie?!!)

Instede dat daar 'n Tabernakel soos die van Dawid is waar God se Gees beweeg, beweer die Katolieke strukture dat Hy in 'n kerkgebou in 'n klein kassie is op 'n altaar, wat hulle reken die tabernakel is, waar hulle die eucharist bewaar, en hulle sê dit is waar Hy woon!: Dit is om terug te beweeg na onder die Wet. Rooms Katolieke stelses is die Judaifisering en verheidening van die Christendom. "???'O, Onverstandige Galásiërs, wie het julle betower om die waarheid nie gehoorsaam te wees nie, (Gal.3:1) Hierdie valse leerstellings moes gaan want dit het die priesters en die gewone mense van mekaar geskei. Die Skeidsmuur moes skeur want dit het God geskei van die sondige mense, en Koning Jesus het ons Geregtigheid geword, en ons word as geregverdig gereken deur ons beleidenis en geloof in Jesus Christus onse Here, en so is die skeidsmuur tussen God en die mens afgebreek. Die dood van Jesus Christus het die skeidsmuur tussen ons en God en tussen Jood en Heiden, en man en vrou afgebreek.

Met die Kruisiging van Jesus het die voorhangsel in die tempel van bo na onder geskeur, en dit het van binne gebeur. God werk altyd van binne na buite, maar die wêreld doen die teenoorgestelde.

Met die gee van die bloudruk van die oprigting van die Tent van samekoms het die Here van binne na buite gewerk.

Jesus het 'n nuwe tempel gebou waar Jood en Heiden, vrou en man, priester en gewone mense nie meer van mekaar en van die Heilige God geskei is nie

Die oprigting van die Gruwel van Verwoesting

Sal daar nog 'n tempel gebou word, wat gebaseer sal wees op Thessalonicense?

Die aanduiding is dat dit dalk kan gebeur, maar onthou, toe die fisiese tempel verwoes is in 70 NC, wat die vervulling van die Profesie van Daniël is, was dit net 'n refleksie van die diepere geestelike betekenis van wat ons lees in Hebr.9. Toelating tot die Allerheiligste was nie moontlik voordat die buiteste (die vleeslike) gedeelte wat 'n tipe was, nog staande was nie. Dit se duidelik in Hebreers dat hierdie tempel 'n afbeelding was van wat in die Hemel is, en die verwoesting van die fisiese tempel was net 'n afbeelding van 'n groter en diepere geestelike gebeurtenis. As die fisiese tempel en die gruwel van verwoesting opgerig sal word, sal dit net 'n baie diepere geestelike waarheid ontbloot.

Wanneer u sien dat intergelowe begin saamsmelt in 'n Christelike kerk, dan is die mens en Satan besig met die oprigting van die gruwel van verwoesting, dit het alreeds begin. Wanneer u homoseksuele priesters begin sien optree en sien en hoor hoedat mense die maagdelike geboorte en die Opstanding van Jesus verloën, dan sien u die oprigting van die gruwel van verwoesting. Dit is geen ongewone om te dink dat die antichris in die Christendom aanbid sal word nie.

Die tempel is alreeds herbou, en dit is ons, en dit is nie meer 'n gebou van stene en klip nie, en die tempel wat opgerig sal word sal niks anders wees as die gruwel van verwoesting nie. †††



October 12, 2026
Written by - Rubin Rothler LLB, LLM Examples abound in history of how the responses to innovations in technology that disrupted and transformed the nature of warfare have taken a delayed time to be adapted. Chain mail and armour had to be altered and bolstered to repel arrows from the English Longbow in Medieval Europe, but this didn't occur in time to the dismay of the French at Agincourt. It took the Spanish decades to redesign their cumbersome Galleons that lay prey to the swifter English ships. Napoleonic era field tactics were still being employed during the American Civil War, with mass charges mowed down by the Gatling barrel machine gun. Trench warfare was only later embraced during WWI. With the cheap manufacture of drones and the advances in AI a new chapter has opened in how war is waged in our own time. The conflicts in Ukraine and Iran have demonstrated how asymmetric warfare has become as much an economic calculation as a game of cat and mouse. Drones (and relatively cheaply manufactured ballistic missiles by Iran) are being shot down at great expense. AI which has been extensively deployed for target identification in Gaza is also proving to be a vital tool in hunting incoming drones. But as in the delayed development of military countermeasures historically, drones are ahead of AI in the battlefield. This is reflected in the enormity of Russian military casualties that have fallen victim to Ukrainian drones. AI is able to cut through the 'background noise' of distracting projectiles, birds and other debris to home in efforts to eliminate the actual drone target. The magic formula is speed and precision. Humans can detect and assess a threat, but AI can process radar, cameras and other sensors almost instantly, and with increasing accuracy predict where a drone intends to strike. When swamped with a wave drone attack, AI acts to identify and track the multiple threats. AI can also help decide how to respond. Depending on the system, the response could involve electronic warfare, an interceptor drone, a missile or a gun-based system. Ukraine has installed automated machine gun turrets instructed by AI to protect Kiev. In some cases, humans still make the final decision to engage, while AI handles the calculations and tracking required to make that decision quickly. More broadly, drone warfare is becoming a contest between autonomous systems. The challenge is no longer simply building a better missile or a better drone. It is building a system that can see the threat first, understand it quickly and respond before the drone reaches its target. In that sense, AI is becoming a critical part of air defence. The advantage may increasingly belong to whoever can make the fastest and most accurate decisions—not necessarily whoever manufactures the most expensive weapons. AI's pace of progress is exponential. It is beyond comprehension what capacity could be realized in even the next 2-3 years. The combination of drones, robotics and AI may render the traditional military hardware of tanks, frigates and fighter jets almost functionally obsolete. The development of AI's course of military application will be largely directed by the conflicts where it is deployed. In the pre-AI world of 1987, the black Friday market crash during the Reagan Administration saw a dangerous drop in the Dow, where computer analysis issued sell orders against a background of Reagan's massive budget deficits. Amidst Reagan's budget deficits this created an environment where social security was looted to fund defence spending. A supposed conservative President ran a fiscal policy with simultaneous increases in the Pentagon budget, coupled with tax cuts. The computer generated sell off was beyond the functional control of brokers and market makers, while the Soviets attempted to engineer market irregularities affecting the American economy which had further global ramifications due to massive American trade deficits with Japan under Reagan. The current Securities exchange environment is at best no less complex now. Given the spectre of what transpired in 1987 with computerised over control of stock exchange trading, and a shadow hanging over the bond market we are left to ponder could another such scenario be triggered in the age of AI? And even more illuminous prospect over shadows us now with the question can AI gain a decision-making operational capacity over command-and-control decisions. Certainly, for tactical weapons systems or even a doomsday scenario with Russia, China, India or Pakistan placing nuclear launch control in the hands of AI that could result in an exchange that either the US, Britain, France or Israel would be forced to react to. Without scaremongering it is necessary for strategic planners to prevent the nuclear powers that be from arriving at the precipice of such an abyss.
September 21, 2026
The interlinked nature of third-party involvement in the ongoing conflicts in Iran and Ukraine has increasingly come to the fore in recent weeks. It emerged that China has not only been providing Iran with radar systems, navigation tools, and electronic warfare technology, but also high-resolution satellite imagery and geospatial data to direct its rockets. The same great-power relationships that are shaping the Middle East are affecting the conduct and constraints of the war in Ukraine. It is apparent that a reciprocation in kind is dictating Russia's conduct towards the US in Iran. Intelligence and targeting support mirror similar U.S. assistance to Ukraine. But this picture becomes murkier when considering the backroom accommodations Trump is willing to give Putin. Recently, Trump pressured Zelensky to stop targeting Russian diesel infrastructure, saying the attacks were causing a shortage of the fuel that is "hurting the world." The U.S. national average price for diesel, which is used by trucks, trains, ships, and farm equipment, rose above six dollars a gallon for the first time last Thursday. Such interventions demonstrate how developments on the battlefield in Ukraine can no longer be considered independently of wider economic and geopolitical calculations. China has been using tankers that are already at sea, when that runs out the American blockade will create shortage problems for the Chinese economy, as China no longer gets Venezuelan oil and is reliant on Iran and international spot market prices. The war with Iran is now spreading to Yemen, with the Houthis attempting to replicate the Iranian chokehold model perfected in the Strait of Hormuz. The strategic importance of controlling or threatening critical maritime chokepoints is central to the wider contest. What happens in the Gulf can therefore have consequences for shipping, energy markets, and military calculations far beyond the immediate theatre. So far, the US has declined Saudi requests to slow the Houthi advance. Neither Turkey nor Egypt seems inclined to come to Saudi Arabia's aid. This is despite the signing of a very recent mutual defence pact between Saudi Arabia, Turkey, and Pakistan. More developments can happen in these conflicts on an average day than can be afforded mention, but they should be increasingly understood as interconnected parts of a wider geopolitical confrontation. Assistance in one theatre triggers reciprocal action in another. Consequently, these cease to be discrete, containable conflicts and are extending into prolonged multinational conflicts. There is a distinct possibility that these may become frozen conflicts over time. A more terrifying eventuality is something more akin to the Thirty Years' War, which was fought in the first half of the 17th century in Europe. It is important to remember that this calamity, which ravaged Europe, began as a localized rebellion that gradually drew in more and more powers. The initial religious nature of the fighting gave way to political struggles. The mechanism by which a localized conflict becomes a multinational struggle offers a historical warning worth considering. The danger today is that a collection of individually distinct conflicts could become sufficiently interconnected that containing any one of them becomes increasingly difficult. Iran, Ukraine, Russia, China, the United States, and the conflict involving the Houthis are already linked by military assistance, intelligence, energy, trade, and strategic competition. The question, therefore, is no longer simply how any one of these conflicts ends. It is whether they can remain separate conflicts at all.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • September 12, 2026
Moriel & Jacob Prasch request prayer for our sister in Jesus - Wendy Blomkamp, widow of Brother Fred Blomkamp (now with The Lord), the founder of Moriel South Africa Branch (not to be confused with Moriel's Ebyown Aids Children's Mission in South Africa founded by David Royle). Wendy, (an equestrian rider of all things) is originally from West Yorkshire, England but has lived most of her life in South Africa and is currently in retirement in the USA. Unfortunately, Wendy is diagnosed with inoperable pre terminal cancer with cardio pullmonary complications. The Lord will either intervene supernaturally or call her home. We request prayer for Wendy and her beloved family and wisdom for her physicians. In Christ, All at Moriel
By David Passmore • September 7, 2026
The US midterm elections are around the corner and the results could have profound effects on US foreign policy concerning Israel. Much has been said about this vote being a referendum on Trump's unpopular war with Iran. But it can equally be said to be about Trump's other foreign policy engagements that are viewed rather more favourably like the overthrow of Maduro in Venezuela and his replacement with a pro-American regime. With Israel the picture is less clear. It used to be a given that Israel enjoyed bipartisan support on the Hill. You could count on the fingers of one hand the number of politicians opposed to supporting Israel - the occasional fringe Democrat representing a singular Michigan constituency with a high Arab origin demographic, or a rare odd ball Republican preaching strict isolationism. This dynamic has shifted quickly in the last decade. The Democrats have all but abandoned any inclination of a pro-Israel position. Even establishment figures like Chuck Schumer have been pressured to side with the Party's radical left wing. With 60-80% of Democrats now anti-Israel, Israel can no longer rely on Jewish Democrats to oppose anti-Zionism or antisemitism. The most outspoken Democratic member of the Senate advocating a pro-Israel position, Senator John Fetterman of Pennsylvania is being pressured to resign and leave the party even by Pennsylvania's Jewish Governor Shapiro and Soros sponsored Philadelphia Prosecutor Krasner. This is happening concurrently with mass endorsement from 170 leading Hollywood Jewish actors writing a letter of support for Mark Ruffallo - despite his antisemitic comments naming Jewish investors supporting a Hollywood studio mega merger as being associated with apartheid genocide. However most shocking, were the comments by Michigan Attorney General Dana Nessel who stood before an audience of Jewish Democrats last weekend telling them they may need to sacrifice the safety, and even the future, of their own people in exchange for saving the rest of humanity. Such rhetoric is contrary to basic human instincts of survival and self-preservation. If any other nation were suggested this course of action, I wonder what their response would be? On the Republican side the foreboding sense of an altering course towards Israel no longer seems so distant. The anti-Israel faction in the Republican party led by Tucker Carlson, Candace Owens and Nick Fuentes are now being supported by Vice President Vance. Jewish kingpins in the Trump Administration such as Witkoff and Kushner have been tied to business dealings in N.Y. with the Muslim Brotherhood controlled Qatari government through its business holdings. Should Republicans lose control of the Senate while Democrats take the House, Israel could find itself having to drastically re-access its relationship with Washington. We wouldn't see an immediate break in ties. American military, intelligence, technological and strategic cooperation with Israel is too integrated into the core of US institutions and corporations that would take a protracted period to dismantle. However, the power of Congress is in no way feeble. Congress controls funding, foreign-assistance legislation, sanctions, arms-related legislation and, perhaps most importantly, the political milieu in which an administration operates. A Democratic House combined with a Senate no longer controlled by Republicans could place enormous pressure on Trump to alter his attitude towards Israel. Practically this could entail demanding further accountability from Israel over military operations in Gaza, and the West Bank Settlers causing civilian casualties and property damage. Military aid could face more conditions or restrictions, but an immediate cutoff is unlikely. Israel has historically depended upon the presumption that regardless of who was President, there would be a robust enough bipartisan coalition in Congress to prevent a major deterioration in the relationship. Now the opposite appears true. Israel is taking the gamble of solely relying on a friendly President like Trump getting elected to maintain cordial relations. With the erosion of even much of Jewish American support for Israel and the hijacking of the Democratic party by a pro Islamist socialist left seen in Mamdani and others, Israel is forced to confront the inescapable reality that the last strong bastion of support for it is the Republican Party's evangelical base. But even younger voters in this key demographic are beginning to question support for Israel. The hostility displayed by the Haredim in Jerusalem and elsewhere against Christians including evangelicals, is to say the least counter-productive to the national interest. To attack the one friend Israel has left with a proven track record of loyalty and is vital to pro-Zionism internationally, is particularly detrimental to the national interest. It is Iran with its Mahdiist interpretations of jihad and sharia as a religious ideology that drives its hatred of Israel and the USA, and The West, to the detriment of the interests of the majority of the Iranian populace who want non hostile co-existence.  Such religious fanaticism and ideologically fuelled hatred ought not be given place in Israeli Judaism. It too, will generate adverse consequences for the majority of Israelis, including religious moderates, who desire an ongoing friendship with Evangelical Christians whose theology is not one of anti Semitism, but of proven Philo-Semitism and pro Zionism.
By David Passmore • August 21, 2026
Don't bite the hand that feeds you - Irish hypocrisy towards Israel Rubin Rothler LLB, LLM Amongst European nations, Ireland in recent years has gained the reputation as being the leading anti-Zionist country. The Irish Republic has never been favourably inclined to Israel. It only established an Embassy in Tel Aviv in 1996. In poll after poll the vast majority of the Irish public have indicated hostility towards Zionism and strong support for Palestinian Statehood. The curious aberration to this is that in British Ruled Northern Ireland support is demarcated along sectarian lines. Catholic Republican areas predictably tend to ardently support the Palestinian cause, while Protestant Unionist communities are overwhelmingly pro-Israel. Perhaps some credence can be given to sentiments of traditional Catholic antisemitism hardwired into the Irish psyche as contributing towards this disposition. It was certainly odd that the Irish government promptly sent a delegation to the Nazi German Ambassador in Dublin to convey condolences after news of Hitler's suicide broke at the end of WW2. But more concretely if you were to ask the average Irish protester on a pro-Palestine march the basis of their empathy for the Palestinian cause, they would point to the ostensible parallels between the Irish experience of fighting for independence from British colonial oppression to the plight of Palestinians living under Israeli occupation. Further remonstrations on a diplomatic level concern the actions of the IDF interreacting with Irish Peace Keepers in Southern Lebanon that have caused the deaths of several Irish Peace Keepers over the decades in friendly fire incidents. Ireland has contributed the most peace keepers to this mission per capita and the government has condemned Israel for these deaths that they view as avoidable. This animosity towards Israel is unbalanced. There are reasons to consider that Ireland and Israel have a shared experience of national liberation. Both countries fought the British in the pursuit of independence. Both countries made great efforts to resurrect their ancient languages for modern wide scale use. Both the Irish and Jews form major diaspora communities in New York. Despite all this Ireland ranks as Israel's second largest export market after the US. The preponderance of Israeli exports to Ireland comprises electronic integrated circuits, micro-assemblies, and tech manufacturing components. American multinational colossal tech corporations like Intel are substantially engrossed in this trade through the chain of supply. Ireland and Israel are hubs for design and manufacture of high-tech hardware components for US corporations. So, due to the nature of the most prosperous and competitive sectors of their respective economies, Israel and Ireland are inextricably bound in bilateral trade ties. Resolutions from the Irish government to impose sanctions on West Bank originating produce is merely perfunctory rhetoric. Such actions amount to a drop in the bucket in terms of impact to overall trade. The stark reliance of Ireland on advanced Israeli aviation equipment recently caused a spectacle when Ireland's new government jet struggled to land in heavy fog due to it being ordered without an advanced Israeli made navigation system. This was directly due to a short-sighted government decision not to buy Israeli military technology. There is a marked disparity between the official position of the Irish government designed for domestic public consumption and the economic policies that it actually pursues towards Israel. The government is acutely aware that the US is massively invested in the Irish economy and they don't want to do anything to jeopardise this. Washington demands that their enterprises in Dublin are intertwined with operations in Israel. The Irish government dare not even prevent US military supply flights refuelling at Shannon Airport on their way to Tel Aviv. The Irish government knows that times change and now the gripping social issue is the anti-immigrant/anti-Islam popular street protests. Soon the anti-Israel protests could become a mere side show only really promoted by Sinn Fein given the pressing ramifications of mass migration. So, in the meantime certain politicians will rile against the occupation, purported genocide and pass paltry sanctions against insignificant produce from the West Bank. All the while making hand over fist in money with the Israelis where it really matters in tech.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 31, 2026
The Tide Has Changed Rubin Rothler LLB, LLM The America that Netanyahu touched down on is a changed America. The death of Lindsey Graham represents a changing of the guard. Graham was a staunch Israeli ally who will most probably become an increasingly rare breed in Washington. Sixty percent of Americans now hold a unfavourable view of Israel which politicians are finding difficult to ignore. It was once unthinkable to believe that New York City with such a strong Jewish electoral base and influence on all sectors of economic and cultural life would have a mayor that is so hostile to Israel to such an extent that he is calling for the arrest of its Prime Minister. From all accounts Netanyahu was cordially welcomed at the White House. The official press release stated that the talks were constructive. What is more telling is what was left unsaid particularly concerning the proposed sale of F35's to Israel's new regional adversary -Turkey. Trump is keen to find a swift resolution to the Iran War, while Netanyahu is opposed to a premature departure. When the US and Israel initiated their attacks on Iran over five months ago, Trump and Netanyahu appeared united in the War's goals and purpose. But as the protracted conflict has staggered to topple the Iranian regime fractures have emerged. Much has been said about the imminent political realities both leaders face. The Republicans could take a big hit in the November midterm elections should the war continue and global energy markets be negatively impacted. Netanyahu is anxious to demonstrate a big win to the Israeli public with the upcoming October election. In Israel, the Iran War is not viewed in isolation, but rather as an extension of the response to the colossal disaster of the October 7th massacre. Netanyahu must rehabilitate his reputation as a competent steward of national security having had the greatest loss of civilian life in an attack happening under his watch. Aside from the Iran issue, Trump is being pressured by Erdogan to insist upon Israeli withdrawal from Syrian territory pre-emptively seized by Israel following the toppling of Assad. Trump has also indicated disapproval of the extent of continuing Israeli measures against Hezbollah in southern Lebanon, questioning the proportionality employed. Netanyahu is not in an envious position. Throughout his tenure and political career, he lauded his ability to engage successfully with the American public by zealously advocating Israel's position. Yet under his government Israel's reputation has plummeted in the US. Trump may be the last US President to extend such overwhelming bilateral support to Israel. The days of politicians like Lindsey Graham are fast ending. While John Fetteman and Marco Rubio appear to be remaining more solid, even some of the most warmly inclined leading Republican and Democrat voices like Donald Trump and Rahm Emanuel have nuanced their support for Israel. The tide has shifted and will at best level off if not continuing to shift further.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 24, 2026
The Saudi Nuclear Deal: An attempt to alter the Regional Balance of Power Rubin Rothler LLB, LLM The initiative to develop a civilian nuclear program in Saudi Arabia with US assistance isn't new. There were concrete plans discussed towards these ends during the first Trump Administration. The recent announcement to actualize this deal follows the geo-political regional tumult in the wake of the Iran War. Several dimensions of motivation underlie the US decision. An overarching US strategic agenda is to keep the Saudis firmly in the American sphere of influence. Washington knows all too well that the Chinese and Russians are eager to offer their nuclear technical assistance to the Saudis in order to draw them closer to their camp. On a personal note, the nuclear agreement is a significant achievement for Bin Salaman. The Saudis have long had designs to diversify their energy supplies. Having a civilian nuclear program also adds prestige to Saudi Arabia as an emerging market economy. For the US, a monopoly on contracting companies for the requisite construction offers lucrative economic opportunities. Although the Civilian Nuclear deal does not allow the enrichment of Uranium, the Saudis will be in a position to do so if Washington gives the green light. This will act as a counterbalanced threat hanging over the Iranians. After the recent flare up of renewed fighting with Iran due to their lack of adherence to the moratorium of understanding, something had to budge in Trump's estimation. A reconfiguration of the power balance in the Gulf by introducing the potential of Saudi Arabia to be able to acquire nuclear weapons shifts the dynamic and places further pressure on Iran to strictly abstain from nuclear proliferation. Despite Israeli concerns about the agreement, Trump sought to assuage their alarm by making it contingent upon Saudi Arabia normalizing relations with them. Given the inherently unstable nature of an autocratic Saudi regime Israel views a diplomatic relationship with the Saudis as being on precarious footing in the long term. Israel is already forced to contend with the implications of one nuclear armed Muslim state - Pakistan and it will further weaken its own deterrent capability if another similarly capable hostile neighbour were to emerge in the future. The roles of Turkey and Qatar in all this foray are a wild card. Officially Turkey is served under the NATO nuclear umbrella for defence that is subject to US control. However, its civilian nuclear program remains in its infancy. Now with the Saudi deal, Erdogan may be inclined to exert pressure on the US to help accelerate his own nuclear program. Just as Erdogan's efforts to acquire F35 fighter jets from the US greatly disturbed Israeli military planners, a heightened Turkish nuclear ability will intensify this fear. Qatar views itself as pursuing its own independent foreign policy that has managed to remain rather neutral during the current war, thereby escaping the ire of Iran's strikes on US regional assets. Overall, the Qatari government has grown closer to the Turkish vision for the region and so likely isn't particularly amiable to the Saudi agreement. Ultimately the Saudi deal is a gamble. Many will see it as throwing more fuel on the fire which will further imperil the tinder box region and heighten tensions. But Trump finds himself at a continuing impasse with a stubborn regime in Tehran that is leveraging their geographic hold on the straits of Hormuz to inflict damage on the global energy markets. Iranian strikes upon US Arab regional allies have underscored the de facto alliance between Israel and the Arabs against Iran and its Shia proxies. The US hopes to use the Saudi nuclear deal as a means of making this alliance official by having Saudi Arabia joining the Abraham Accords as a pre-condition.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 14, 2026
Circling the wagons Ruben Rothler LLB, LLM Israel is a society riddled with tension and division. It is sociologically, if not politically miraculous that a country drawing Jews from all over the world is able to exist at all. The army affords a degree of integration as a melting pot. But this is only a marginal source of national unity in the overall scheme of things. More so are the myriads of external threats that face this small country. In the former generation the Ashkenazi (Jews of European descent) - Sephardic (Jews of Oriental descent) divide was far more pronounced. The dominant Ashkenazi establishment held the reins of political and economic power which was resented by the Sephardim. However, due to a combination of inter-marriage and political accommodation much of the chasm that separated these distinct groups was forged. Menachem Begin (an Ashkenazi politician) in 1970 successfully ran on the Likud Party ticket with a campaign that brought Sephardic Jews under his conservative political umbrella. Later the immigration of Russian Jews following the end of Communism would add a whole new dimension to the Israeli demographic milieu. The younger generation of these immigrants tended to adapt well to Israeli society and contributed much to the economy. The wider division in Israeli society that crosses ethnic lines concerns that between religious and secular Jews. This can be further bifurcated to the clash between the secular and specifically ultra-orthodox Jews (Haredim) as distinguished from the national religious Jews (Dati Leumi). The Secular and the Religious generally part on what they envisage a Jewish State to entail. Religious Jews desire the State to strictly adhere to the stipulations of Jewish Law (Halacha), while at present Halakhic influence is largely limited to certain areas of Family Law concerning Jewish citizens. Wider considerations of promoting a socially conservative political agenda would also be forefront amongst the religious mindset broadly. Secular Jews view the imposition of such proposed measures as a serious infringement of their civil rights. With regard to the Haredim, the bone of contention looms larger, in that this group is fundamentally opposed to participating in society at large. This is acutely manifested in diminished contribution to the work force and a refusal to be conscripted into the army. The 2023 judicial reform protests posed a significant threat to social civil order. The nation appeared to be bitterly divided into two opposing camps. This split reflected broader divisions concerning visions of how the country should be governed. The judicial reforms would have weakened the Supreme Court's ability to render the Executive branch accountable. However, the Supreme Court was also accused of using its considerable powers to promote a socially liberal agenda. Left wing secular Israelis tended to oppose the proposed reforms while those on the right (which included the majority of Religious Jews) supported the reforms. Every weekend droves of protesters were brought onto the streets causing major disturbances to traffic. The polarising nature of this impasse threatened the future of Israeli democracy. It was the October 7th attack that brought a swift end to this public debate and civil strife. The nation instinctually united in response to this common existential threat. The judicial reforms were shelved for a future point when the urgent security threats subsided. However, as the war dragged on the enduring issue of Haredi refusal to conscript into the army became more pronounced. Mounting casualties combined with ever increasing manpower demands to field troops on the multiple theatres of action on which the IDF is engaged has depleted the ranks, and the army is now in much need of fresh conscripts. Haredi belligerent refusal to participate in the pressing national defence has escalated from being a political debate to a matter of very practical vital importance. Overall we can observe that the challenges to national unity in successive generations since the establishment of Israel has recurrently been ameliorated by the common necessity of defence towards outside threats. Most recently we can see this happening with regard to the global anti Semitism and anti-Zionism that has been raging since the October 7th atrocities. These hostile attitudes have paradoxically acted as a force which promotes nationalism and a sense of national cohesion in Israel that otherwise might not functionally exist.  (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).
By David Passmore • July 8, 2026
A Divided Nation Rubin Rothler LLB, LLM The Haredi community has had a complicated, paradoxical relationship with the State since its founding. Rooted in a Talmudic precept that the Jews are forbidden to resettle the land of Israel en masse by force before the coming of the Messiah, the secular democratic State of Israel presents itself as blasphemous by its mere existence. Yet due to practical considerations such as the need to obtain funding for its religious academies the Haredi leadership reached a settlement with the State's founders that exempted Haredi men from being conscripted for military service. This was at a time when the Haredi population in Israel was relatively small. Over the past decades this demographic ballooned until the point that soon the majority of Jewish children in Israel will be born into Haredi families. Such a situation is clearly unsustainable. Recently the Knesset's (Parliament's) Haredi parties have pressured their coalition partners in government to codify Torah Study as part of the Country's Basic Laws. This was purposefully done to elevate the status of their institutions to be on parity with service in the IDF. Israel is yet to promulgate a written Constitution, so legislation classed as a Basic Law holds Constitutional status for all intents and purposes. These moves by the religious parties represent a back door power grab to enshrine in law very significant hurdles to prevent the enlistment of Haredi men. The burden of Israel's defence is comparatively massive for a country its size and it is vastly disproportionately shouldered by the secular population. Until now there have been political initiatives to conscript the Haredim. But given the huge manpower shortages emerging in the wake of near continual conflict on multiple fronts since the events of October 7th this matter has become urgent and not merely a theoretical discussion of what is fair and equitable. It is important to draw a distinction between the Haredim and national religious Jews (Dati Leumi). The Haredim adhere to a lifestyle entirely committed to observance of Jewish Law and Talmudic study. This is embraced to the exclusion of gainful employment and participation in wider society. They are either outrightly opposed to Zionism or consider themselves non-Zionist. Conversely, followers of the national religious movement in Israel although being observant of Jewish law and learning would alongside this pursue secular professions. Furthermore, they are ardently Zionist and disproportionately serve in IDF combat units. This is often done within the framework of a program called Hesder Yeshiva that combines religious learning with military service. Efforts to cater a similar model for accommodating Haredi participation in the IDF have so far failed to make substantial gains. Such measures designed to override Haredi objections to service based upon modesty concerns by strict segregation of the sexes in these specially formed units have failed to appease the Haredi leadership. For them, any form of military service is considered a dereliction of their duty to fully devote themselves to a Torah lifestyle. They argue that their Talmudic learning and prayers are in itself a form of national service and act to protect the Jewish people spiritually from enemy attack. It is as if two parallel societies exist within Israel. And the trajectory of separation between the two is only growing. The Haredim are cloistered away in their Yeshivas, immersed in lives devoted to adhering to the stipulations of Jewish law. While the particulars of actually running the State is left to the Secular. The Haredim desire all the benefits of subsidizing their lifestyle without contributing to society. What we really have going on here at source is two profoundly different and opposing ideological visions of what is important in life and what is the purpose of a Jewish State. At the State's founding these divergent perspectives were more manageable. Ben Gurion only had to contend with one religious party –the National Religious Party. Later in 1970 Begin aligned with the NRP to form a coalition government that also brought Sephardic Jews under the Likud umbrella which had the effect of bringing unity to the country by bridging the Ashkenazi-Sephardi divide. However, over time Israeli politics has seen a proliferation of religious parties, gaining further leverage as king brokers in forming governments due to the proportionate representation voting system which secular Israelis not uncommonly view as political blackmail. (Author is an Israeli American lawyer academically qualified in British and in U.S.A. law, and a graduate of the School of Oriental & African Studies, London. He is a Jewish believer in Jesus and is currently based in Israel).